νέα διάσταση

Η χημεία του Έρωτα

2012-02-14T14:12:00.004+02:00

Ποια παράξενη χημεία κάνει έναν άντρα και μια γυναίκα να αισθάνονται τρελό πάθος ο ένας για τον άλλον; Μια επιστημονική ματιά στη μαγεία του «ζευγαρώματος».

Περπατάς στο δρόμο. Μία εκθαμβωτικά όμορφη γυναίκα σε προσπερνά. Το κεφάλι σου γυρνάει και κάτι αρχίζει να συμβαίνει στο σώμα σου. Οι παλμοί της καρδιάς σου αυξάνονται κι αρχίζεις ελαφρώς να ιδρώνεις. Τα γλυκοκορτικοειδή και η νορεπινεφρίνη ξεκινούν να τριγυρνάνε στο κυκλοφορικό σου. Το αίμα φουσκώνει τους σκελετικούς μυς σου -έτσι φαίνεσαι fit- και τη βουβωνική χώρα σου σε περίπτωση που εκείνη αγοράσει το «συνολάκι». Μικροσκοπικές μυώδεις ίνες συνδεόμενες με κάθε τρίχα του σώματός σου συσπώνται κι έτσι έχεις χονδρικά 5 εκατομμύρια στύσεις. Κάτι πολύ δυνατό σε καταλαμβάνει. Τι συμβαίνει;

Ο πρώτος λόγος που θεωρείς αυτήν τη γυναίκα όμορφη είναι ότι η πλούσια λαμπερή κόμη της και το καθαρό απαλό δέρμα της σου λένε ότι είναι υγιής και προφανώς δεν έχει φιλοξενηθεί κανένα παράσιτο πάνω της. Θέλεις -ή, καλύτερα, το μέρος του εγκεφάλου σου που ελέγχει τη συμπεριφορά σου θέλει- να σιγουρέψεις ότι θα επιβιώσει μίας εγκυμοσύνης και το παιδί της θα φέρει άκρας υγείας. Ο λόγος που τα τροπικά πουλιά είναι τόσο πολύχρωμα είναι ότι τα τροπικά δάση είναι ο παράδεισος των παράσιτων. Το πουλί που κουβαλά παράσιτα δεν έχει αρκετούς μεταβολικούς πόρους για να ενισχύσει αυτό το πολύχρωμο φτέρωμα κι έτσι γίνεται ευκολότερο να ξεχωρίσουν τα πουλιά που είναι τόσο υγιή ώστε να αναπαραχθούν.
Τα μαλλιά είναι μία ορατή μαρτυρία όχι μόνο για την υγεία μιας γυναίκας, αλλά και για την ιστορία της. Χρειάζονται περίπου 3 χρόνια για να μακρύνουν τα μαλλιά και να φτάσουν μέχρι τους ώμους κι από τη στιγμή που το βασικό χαρακτηριστικό τους δεν είναι η επιβίωση, είναι τα πρώτα που υποφέρουν αν κάτι δεν πηγαίνει καλά. Τα μαλλιά φανερώνουν τη διατροφή μας, τις συνήθειές μας (τα ναρκωτικά και το τσιγάρο επηρεάζουν την ποιότητα της τρίχας) και τις αισθητικές επιλογές μας.

Στο βιβλίο της Survival of the Prettiest, η Nancy Etcoff υπογραμμίζει ότι τα μαλλιά είναι ένα από τα πιο ισχυρά σεξουαλικά σημάδια. Τα υγιή μαλλιά έχουν πλούσια υφή και χρώμα, αεράτη κίνηση και μυρίζουν όμορφα. Η ερεθιστική αυτή δράση των μαλλιών είναι τόσο έντονη, που πολλοί πολιτισμοί μέσα από την ιστορία ανάγκαζαν τις γυναίκες να καλύπτουν τα κεφάλια τους μετά το γάμο ή ακόμα και να κόβουν τα μαλλιά τους. Επίσης, ουκ ολίγοι είναι οι άντρες, οι οποίοι ξαφνιάζονται και απορούν όταν μετά από μερικούς μήνες έγγαμου βίου βλέπουν τις γυναίκες τους να έχουν κόψει τα υπέροχα μαλλιά που είχαν όταν τις γνώρισαν. Υπάρχει λόγος: δεν τα χρειάζεται άλλο πια για να προσελκύσει ένα σύντροφο και είναι πολύ κουραστική η διατήρηση του κυματισμού αυτής της σεξουαλικής σημαίας της.

Ο δεύτερος λόγος που η γυναίκα στο δρόμο αιχμαλώτισε την προσοχή σου είναι ότι είναι νέα. Αυτό σου λέει ότι μάλλον δεν έχει μείνει έγκυος στο παρελθόν. Οταν ο εγκέφαλός σου διαμορφώθηκε από φυσικές επιλογές, ο πρώτος άντρας που άφησε έγκυο μια γυναίκα είχε καλή ευκαιρία να κυριαρχήσει στα αναπαραγωγικά χρόνια της. Μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, οι γυναίκες είτε ήταν εγκυμονούσες είτε νοσούσαν συνεχώς από την εφηβεία τους μέχρι το θάνατό τους (πέθαιναν γύρω στα 40 - αν ήταν τυχερές). Από τη στιγμή που η νοσηλεία εμπόδισε την ωορρηξία μειώθηκαν και οι πιθανότητες να μείνουν έγκυες. Ο λόγος που οι άντρες κάθε ηλικίας συνεχίζουν να αρέσκονται στα νέα κορίτσια είναι ότι είμαστε σχεδιασμένοι να τις αφήσουμε έγκυες και να κυριαρχήσουμε στα γόνιμα χρόνια τους διατηρώντας τες σε αυτήν την κατάσταση. Αν μπορούσαμε να μονοπωλήσουμε τα αναπαραγωγικά χρόνια περισσότερων γυναικών, τόσο το καλύτερο.

Οταν η πρώτη γυναίκα σου πάψει να εκπέμπει απροκάλυπτα σημάδια αναπαραγωγικής βιωσιμότητας ποθείς νεότερες γυναίκες, που όχι απλώς εκπέμπουν, αλλά είναι ολόκληρες ένα ραντάρ. Σε πολλούς πολιτισμούς είναι απολύτως αποδεκτό σε αυτό το σημείο ο άντρας να παντρεύεται νεότερη γυναίκα (και να κρατάει και την πρώτη). Στον δικό μας πολιτισμό είναι ταμπού, ωστόσο οι διαφημίσεις με τέτοια «πονηρά» σενάρια βρίσκονται παντού. Όταν οι αναλογίες των προσώπων των μοντέλων σε περιοδικά -όπως στη Vogue και το Cosmopolitan- αναλύθηκαν, αποδείχθηκε ότι ήταν πιο κοντά σε αυτές ενός 7χρονου. Αυτό είναι λιγάκι νέο, αλλά στους περισσότερους πολιτισμούς -σχεδόν καθ' όλη την πορεία του Homo Sapiens- η γυναίκα έκανε το πρώτο της παιδί στην ηλικία μεταξύ 12 και 15 χρόνων, με άντρα που συνήθως ήταν γύρω στα 18. Μόνο οι απόψεις μας επί του θέματος άλλαξαν, όχι όμως κι ο έμφυτος μηχανισμός μας.

Ο τρίτος λόγος που έγινες όμηρος αυτής της γυναίκας στο δρόμο, σύμφωνα με την Etcoff, είναι ότι τα χείλη αυτής της γυναίκας είναι σαρκώδη και κόκκινα, πράγμα το οποίο σου λέει ότι αν και νέα, είναι έτοιμη για αναπαραγωγή. Στην εφηβεία, τα οιστρογόνα κάνουν τα χείλη των κοριτσιών να φουσκώνουν και να κοκκινίζουν φτάνοντας στο πικ τους στην ηλικία των 14. Επίσης το ίδιο συμβαίνει και στα χείλη του αιδοίου, γεγονός που τα κάνει επιδεκτικά στη διείσδυση. Οταν όλη αυτή η φυσική φρεσκάδα φύγει, οι γυναίκες φοράνε κραγιόν, γιατί αυτό το σημάδι της ικανότητάς τους να αναπαραχθούν, τα καθιστά πιο ελκυστικά.

Αλλα σημάδια της γονιμότητάς της είναι το μεγάλο στήθος της και η λεπτή μέση που τονίζει τους γοφούς της αποδεικνύοντας ότι μπορεί να φιλοξενήσει παιδί μέσα της. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες με το κλασικό σώμα-«κλεψύδρα» είναι διπλάσια τυχερές στο να μείνουν έγκυες σε σχέση με τις γυναίκες με άλλο σχήμα σώματος. Η γυναίκα στο δρόμο έχει τη φιγούρα «κλεψύδρας» και τα ρούχα της την τονίζουν. Τα ψηλά τακούνια που φοράει δημιουργούν καμάρα στην πλάτη της δίνοντας έμφαση στις καμπύλες της.
Αυτό μας φέρνει στον τέταρτο λόγο, που βρήκες αυτό το τυχαίο κορίτσι στο δρόμο τόσο ελκυστικό. Αν οι πρώτοι τρεις κάνουν τη δουλειά τους, είσαι πολύ κοντά στο να παίξεις τον πρώτο πραγματικά άκρως προσωπικό ρόλο στο χορό των ζευγαριών. Θα εισπνεύσεις το άρωμά της.

Η μυρωδιά είναι το μεγαλύτερο από τα μεγάλα όπλα στο να φέρει κοντά έναν άντρα με μία γυναίκα - ή κάθε ζώο. Δεν μας αρέσει να μιλάμε για μυρωδιές. Νομίζουμε ότι είμαστε υπεράνω αυτού. Ξοδεύουμε πολλά λεφτά κι ενέργεια προσπαθώντας να απαρνηθούμε ότι είμαστε ζώα κατευθυνόμενα από ζωώδη ένστικτα. Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια προσπαθώντας να εξαλείψουμε τη φυσική οσμή μας και τώρα η ευφυΐα μας είναι αυτή, η οποία μέσα από τις ανακαλύψεις μας αναβιώνει τελικά την αστραφτερή και σοκαριστική ζωώδη φύση μας.
Μέχρι τώρα όλοι μας έχουμε ακούσει τις φερομόνες, ορμόνες που παράγονται στο δέρμα και γίνονται αντιληπτές (π.χ. με την οσμή) από άλλα άτομα προκαλώντας ειδική συμπεριφορά στο δέκτη. Είμαστε τόσο υπερόπτες, που για πολύ καιρό αρνούμασταν να πιστέψουμε ότι είχαμε ακόμα και το σύστημα που ανιχνεύει τις φερομόνες. Πλέον κατανοούμε τη λειτουργία του ανθρώπινου υνιορρινικού συστήματος, που βρίσκεται παραπλεύρως του διαφράγματος της μύτης. Ναι, ελεγχόμαστε από τη μυρωδιά και τα πιο ισχυρά αρώματα είναι αυτά που οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε συνειδητά να αντιληφθούμε. Και οι άντρες, και οι γυναίκες αναδίδουν φερομόνες που ονομάζονται ανδροστένες, ωστόσο οι άνδρες αναδίδουν μεγαλύτερη ποσότητα.

Οι γυναίκες εκκρίνουν λιπίδια γνωστά ως κοπουλίνες στο αιδοίο τους. Και τα δύο χρησιμοποιούνται ως ισχυρά κανάλια επικοινωνίας. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να τα ανιχνεύσουν συνειδητά, αλλά η πλειονότητα δεν μπορεί (δεν έχει σημασία. Το συνειδητό τμήμα του εγκεφάλου μας είναι εντελώς άσχετο στην πιο σημαντική δουλειά που έχουμε να κάνουμε). Οταν οι γυναίκες εκτέθηκαν στις ανδροστένες ένιωσαν καλύτερα και οι άντρες τους φάνηκαν ομορφότεροι. Οταν οι ανδροστένες ψεκάστηκαν σε θέσεις θεάτρου, οι γυναίκες διάλεξαν αυτές τις θέσεις, ενώ οι άντρες τις απέρριψαν. Φυσικά, καμία από αυτές δεν ήξερε πού καθόταν ούτε σκέφτηκαν αν μύριζαν κάπως.

Ο Astrid Jutte, ερευνητής του Ludwig Boltzmann Institute for Urban Technology στη Βιέννη, εξέθεσε μερικούς άντρες σε κοπουλίνη, την οποία οι γυναίκες αναδίδουν όταν έχουν ωορρηξία, και βρήκε ότι τα επίπεδα τεστοστερόνης των αντρών αυξήθηκαν κατά 50%. Επίσης, το τεστ έδειξε ότι τα πρόσωπα και οι φωνές των γυναικών φαίνονταν πιο ελκυστικά αφότου οι άντρες είχαν πάρει μυρωδιά την κοπουλίνη, ακόμα κι αν δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τη μυρωδιά. Από τη στιγμή που η οσμή της γυναίκας είναι σχεδόν πιο οξεία κατά την ωορρηξία, άντρες και γυναίκες είναι βιολογικά ρυθμισμένοι να διαβάζουν ο ένας τον άλλον από τη μυρωδιά, με τέτοιο τρόπο ώστε να αυξάνονται οι πιθανότητες για την αναπαραγωγή τους.

Υπάρχουν ισχυρά και πολυσύνθετα μηνύματα σε αυτές τις μυρωδιές, οι οποίες παράγονται από το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Δοκιμάζουμε τα γονίδιά μας όταν χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε σε ένα χώρο πλημμυρισμένο από ανδροστένες και κοπουλίνες, και συγκεκριμένα μιλάμε για τα γονίδια που μερικοί τα φωνάζουν και ως μείζον σύμπλοκο ιστοσυμβατότητας (MHC). Τα MHC είναι εκείνα που ανιχνεύουν ξένους οργανισμούς, όπως τα βακτήρια. Αυτό μας επιτρέπει να πούμε από τη μυρωδιά και μόνο πόσο μας ταιριάζει ένας άνθρωπος. Ερευνητές απέδειξαν ότι οι άνθρωποι διαλέγουν ταίρι, του οποίου τα MHC είναι ελάχιστα όμοια με τα δικά τους. Ενας Ελβετός ερευνητής έδωσε σε γυναίκες κάποια T-shirts με τα οποία είχαν κοιμηθεί κάποιοι άντρες και τους ρώτησε αν τους άρεσε η μυρωδιά. Οι γυναίκες προτίμησαν εκείνες τις μυρωδιές των αντρών που ήταν γενετικά διαφορετικοί και απέρριψαν τα T-shirts, που μύριζαν σαν να τα είχε φορέσει ο πατέρας ή ο αδερφός τους.

Σε ένα ψυχολογικό πείραμα, μερικοί άντρες είδαν τις φωτογραφίες γυμνών γυναικών. Αφού τις κοίταξαν αναλυτικά, οι άντρες είπαν ότι ήταν λιγότερο ερωτευμένοι με τις συζύγους τους. Αυτό ακούγεται λογικό αν ισχύει η θεωρία του Dawkins. Η θεωρία αυτή ισχυρίζεται ότι όλα τα ζώα -συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου- έχουν έναν ύστατο κι ακαταμάχητο σκοπό: να μεταβιβάσουν τα γονίδιά τους και να το κάνουν σε όσο μεγαλύτερη έκταση γίνεται. Τα γονίδιά σου δεν ενδιαφέρονται για τη σύζυγό σου ή το κορίτσι σου ή για το τι θα πουν οι γείτονες. Οπότε όταν βλέπεις αυτήν την όμορφη γυναίκα στο δρόμο (ή σε ένα πάρτι ή στο γραφείο) είσαι έτοιμος να δράσεις...

Χάρτες που δεν σας έμαθαν στο μάθημα της γεωγραφίας...

2012-02-14T03:59:00.004+02:00

Ο Χάρτης του στήθους

Ο Χάρτης του πέους

Ο Χάρτης της ευτυχίας

Ο Χάρτης του I.Q.

Κόλπο με το νούμερο των παπουτσιών σου!

2012-02-14T03:52:00.002+02:00

Θα σας καταπλήξει η τελειότητα των αριθμών!!!

Το νούμερο των παπουτσιών σου πολλαπλασίασε το επί 5…
πρόσθεσε 50…
πολλαπλασίασε επί 20…
πρόσθεσε 1011…
αφαίρεσε από το αποτέλεσμα τη χρονιά που γεννήθηκες…
προκύπτει ένας τετραψήφιος αριθμός.

Τα 2 πρώτα ψηφία είναι το νούμερο των παπουτσιών σου και τα 2 επόμενα, η ηλικία σου…

Μαθηματικά ρολόγια!

2012-02-13T01:00:00.006+02:00

Αν θέλετε και εσείς ένα μαθηματικό ρολόι για τον τοίχο σας: http://www.sbcrafts.net/clocks/

Αριθμοί χωρίς όνομα

2012-02-12T14:27:00.008+02:00

Tους Πραγματικούς αριθμούς τους φανταζόμαστε σαν ένα συνεχές, μια ευθεία που εκτείνεται από το «μείον άπειρο» έως το «συν άπειρο» πάνω στην οποία βρίσκονται όλοι οι αριθμοί ως σημεία. Συμβαίνει λοιπόν το εξής εκπληκτικό:

Αν πάρουμε ένα μολύβι, κλείσουμε τα μάτια και σημειώσουμε ένα τυχαίο σημείο της ευθείας των αριθμών, τότε με πιθανότητα 100% έχουμε «πετύχει» έναν Άρρητο αριθμό δηλ. έναν αριθμό με άπειρα τυχαία δεκαδικά ψηφία. Αυτό συμβαίνει διότι οι Άρρητοι είναι απείρως περισσότεροι από τους Ρητούς (που χρησιμοποιείς στην καθημερινή σου ζωή).

Επίσης, οι Άρρητοι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: στους Αλγεβρικούς (οι οποίοι είναι ρίζες κάποιου πολυωνύμου, όπως π.χ. η ρίζα του 2) και τους Υπερβατικούς (οι οποίοι δεν είναι ρίζες κανενός πολυωνύμου, όπως π.χ. το π ή το e). Κατά κάποιον τρόπο είναι σαν να λέμε ότι οι Αλγεβρικοί Άρρητοι είναι πιο εύκολο να εντοπιστούν και να μελετηθούν.

Ο αριθμός λοιπόν που σημειώσαμε πριν με το μολύβι, αποδεικνύεται ότι με πιθανότητα 100% είναι Υπερβατικός Άρρητος!

Επίσης, τους Υπερβατικούς Άρρητους μπορούμε να τους χωρίσουμε σε δυο κατηγορίες: αυτούς που έχει ανακαλύψει ο άνθρωπος (επειδή κατά τύχη εμφανίστηκαν σε κάποιον τύπο ή σε κάποιο σχήμα όπως το π ή το e) τους οποίους ας ονομάσουμε Ονομάσιμους και αυτούς που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα, δεν γνωρίζουμε τίποτα για αυτούς, δεν χρησιμεύουν πουθενά και δεν έχουν καν όνομα δηλ. τους Μη Ονομάσιμους.

Ο αριθμός λοιπόν που σημειώσαμε πριν με το μολύβι, αποδεικνύεται ότι με πιθανότητα 100% είναι Μη Ονομάσιμος Υπερβατικός Άρρητος!!

Τι σημαίνουν όλα αυτά? Καταρχάς συμπεραίνουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αριθμών είναι άγνωστοι και αδύνατον να μελετηθούν από τον άνθρωπο. Αυτό συμβαίνει επειδή το σύνολο των Ρητών και των Αλγεβρικών Άρρητων αριθμών μέσα στο σύνολο των Πραγματικών αριθμών είναι σχεδόν αμελητέο! Νομίζω πως μπορείτε πια να φανταστείτε πόσο απίστευτα σπάνιοι είναι οι αριθμοί που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή…

Χιμπατζής με εκπληκτική μνήμη

2012-02-11T01:28:00.003+02:00

Ονομάζεται Ayumu και σύμφωνα με τους επιστήμονες πρόκειται για έναν πανέξυπνο χιμπατζή ο οποίος σε κλάσματα δευτερολέπτου αποστηθίζει αριθμούς και ολοκληρώνει ασκήσεις σε μια οθόνη υπολογιστή. Ο χιμπατζής-«αστραπή», που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε εργαστήριο στην Ιαπωνία, μπορεί σε μόλις σε 60 χιλιοστά του δευτερολέπτου να αποστηθίσει τη θέση των αριθμών 1 εως 9 που βλέπει στην οθόνη και όταν αυτοί εξαφανιστούν να τους υποδείξει με ακρίβεια σε αύξουσα σειρά!

O εντυπωσιακός Ayumu είναι γιος της Ai, ενός θηλυκού χιμπατζή του οποίου η νοημοσύνη αποτέλεσε το αντικείμενο 30ετούς μελέτης του καθηγητή Τετσούρο Ματσουζάουα. Ο ερευνητής δημιούργησε το Πρόγραμμα Ai, στο οποίο ανήκει και ο Ayumu και έχει ως στόχο την περαιτέρω κατανόηση των εγκεφαλικών διεργασιών των χιμπατζήδων. Στο πλαίσιο της άσκησης του Ayumu, σε μια μαύρη οθόνη εμφανίζονται για πολύ λίγο χρόνο διάσπαρτοι αριθμοί. Ο 11χρονος χιμπατζής τους βλέπει, αποστηθίζοντας στιγμιαία τη θέση τους. Αμέσως, οι αριθμοί καλύπτονται από λευκά τετραγωνάκια και στη συνέχεια ο Ayumu πατάει με το δάχτυλό του τα πλαίσια σύμφωνα με την αύξουσα σειρά των αριθμών που κρύβονται κάτω από αυτά. Η ταχύτητα του μισού δευτερολέπτου με την οποία ο χιμπατζής-«θαύμα» ολοκληρώνει την άσκηση, ξεπερνά, κατά τους ερευνητές, ακόμα και τον χρόνο που απαιτεί το βλεφάρισμα ενός μέσου ανθρώπου. Όπως περιγράφει ο δρ Ματσουζάουα, το καθημερινό πρόγραμμα του πανέξυπνου χιμπατζή δεν διαφέρει πολύ από εκείνο ενός 11χρονου παιδιού. Η ατζέντα του περιλαμβάνει ύπνο, φαγητό, παιχνίδι και εκπαίδευση.

Όταν οι ασκήσεις ολοκληρώνονται επιτυχώς, ο Ayumu λαμβάνει μια λιχουδιά ως επιβράβευση. «Ο Ayumu και άλλοι χιμπατζήδες που εκτελούν την συγκεκριμένη άσκηση λαμβάνουν και κοινωνικό έπαινο. Η επιβράβευση μέσω της τροφής δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία» αναφέρει ο επιστήμονας.

Η ημερομηνία γέννησης σου στα ψηφία του π!!!

2012-02-09T01:15:00.008+02:00

Όπως γνωρίζουμε ο αριθμός "π" είναι υπερβατικός άρρητος αριθμός, με αποτέλεσμα τα δεκαδικά του ψηφία να είναι άπειρα. Για να αντιληφθούμε την απειρία των ψηφίων του, κάντε το εξής πείραμα:

Βήμα 1: Μπείτε στην ιστοσελίδα http://www.angio.net/pi/bigpi.cgi

Βήμα 2: Γράψτε στο πρώτο κελί την ημερομηνία γέννησής σας, πχ. Αν γεννηθήκατε 29 Αυγούστου 1990, γράψτε 29081990 ή 2981990.

Βήμα 3ο: Πατήστε το κουμπί "Search pi"

Αυτό ήταν! Το πρόγραμμα μας δίνει αυτόματα μετά από πόσα δεκαδικά ψηφία υπάρχει η ημερομηνία γέννησης σου στον αριθμό "π"!

Υπάρχει όμως περίπτωση να μην βρεθεί ο αριθμός που θέσαμε; Εννοείται, διότι ο συγκεκριμένος αλγόριθμος ψάχνει μέχρι τα πρώτα 200.000.000 εκατομμύρια δεκαδικά ψηφία του π και ίσως να μην υπάρχει εως εκεί ο αριθμός που ζητήσατε...

Καφές και Μαθηματικά

2012-02-08T01:19:00.031+02:00

"Ο μαθηματικός είναι μια μηχανή που καταναλώνει καφέ και παράγει θεωρήματα"

-Πωλ Έρντος-

Όταν ο Στανισλαβ Oύλαμ (γνωστός από την διάσημη σπείρα του) ήταν φοιτητής στην Πολωνία , οι μαθηματικοί συνήθιζαν να μαζεύονται στα καφέ, όπου και συζητούσαν για μαθηματικά ζητήματα. Ως αυτοσχέδιους μαυροπίνακες χρησιμοποιούσαν το μάρμαρο των τραπεζιών. Ένα από τα πιο πολυσύχναστα καφέ εκείνης της εποχής ήταν το Café ScKocka (Σκωτσέζικο Καφέ), στέκι των καθημερινών συναντήσεων του διακεκριμένου μαθηματικού Banach , ο όποιος το 1934 έφερε ένα μεγάλο σημειωματάριο όπου και άρχισαν να καταγράφουν τα προβλήματα που προέκυπταν και , όταν αυτό ήταν εφικτό, τις λύσεις τους .

Στο καφέ σύχναζαν διάσημοι μαθηματικοί εκτός από τον Ουλαμ και τον Banach , οι Steinhaus, Mazur, Kac, Schauder, Kaczmarz και πολλοί άλλοι. Αυτό το βιβλίο παρέμενε στο καφέ και ένας υπάλληλος το έφερνε όταν του το ζητούσαν (πως εμείς τα καφενεία μας ζητάμε να μας φέρουν το τάβλι!!) για να καταγραφούν οι σημειώσεις, ενώ αμέσως μετά επιστρεφόταν με κάθε επισημότητα στο σημείο φύλαξης του. Το βιβλίο επέζησε του Β παγκοσμίου πολέμου. Κατά την διάρκεια της Ρώσικης κατοχής, μερικοί μαθηματικοί αυτής της χώρας επισκέφτηκαν το καφέ και σημείωσαν στο βιβλίο διάφορα προβλήματα, με την υπόσχεση βραβείων για όποιον κατάφερνε μα το λύσει. Η τελευταία καταγραφή είχε ημερομηνία 31 Μαΐου 1941.

Μετα, κατά την διάρκεια της ίδιας χρονιάς , κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για το βιβλίο , έως ότου ένας γιός του Banach , γιατρός στο επάγγελμα , το πήρε μαζί του στο Μπρέσλαου. Το 1957, Ο Ουλαμ έλαβε ένα αντίγραφο, το μετέφρασε και το διένειμε ανάμεσα σε φίλους του μαθηματικούς. Φαίνεται ότι μερικοί μαθηματικοί από το Λβοφ συνέχισαν την παράδοση του «σκωτσέζικου» βιβλίου και μετά τον πόλεμο.

Café ScKocka

πηγή: mathhmagic.blogspot.com

Ο γρίφος του σημειωματάριου

2012-02-05T19:00:00.007+02:00

Βρήκα κάποτε ένα σημειωματάριο που είχε γραμμένες εκατό προτάσεις. Οι προτάσεις έλεγαν:
«Υπάρχει μία ακριβώς ψεύτικη πρόταση σε τούτο το σημειωματάριο.»
«Υπάρχουν δύο ακριβώς ψεύτικες προτάσεις σε τούτο το σημειωματάριο.»
.
.
.
«Υπάρχουν εκατό ακριβώς ψεύτικες προτάσεις σε τούτο το σημειωματάριο.»

Ποια από αυτές τις προτάσεις είναι αληθινή?

(Η λύση στα σχόλια)

Το νέο σύστημα Πανελλαδικών Εξετάσεων

2012-02-02T01:27:00.002+02:00

Σύμφωνα με το νέο σύστημα που παρουσίασε σήμερα στη Διακομματική Επιτροπή η Επιστημονική Επιτροπή του υπ. Παιδείας:

1. Δημιουργείται Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων που θα αναλάβει συνολικά τη ρύθμιση όλων των σχετικών με τις εξετάσεις θεμάτων. Συγκεκριμένα ανάμεσα στις αρμοδιότητες του οργανισμού ενδεικτικά συγκαταλέγονται και τα ακόλουθα:
- Ο προσδιορισμός της εξεταστέας ύλης που έχει μόνο θεματικό προσδιορισμό (π.χ. μηχανική στερεού σώματος, οπτική, κτλ) και όχι προσδιορισμό σελίδων. Η εξέταση θα αφορά στην αξιολόγηση γνώσεων, δεξιοτήτων και στάσεων.
- Η ανάπτυξη τράπεζας θεμάτων διαβαθμισμένης (σταθμισμένης) δυσκολίας.
- Η ανάδειξη επιλεγμένων βαθμολογητών που θα αξιολογούνται και θα επιμορφώνονται διαρκώς.
- Η διοργάνωση των εξετάσεων (θέματα, επιτηρήσεις, διάρκεια, διαδικασία βαθμολόγησης και αναβαθμολόγησης, κλπ).
- Η δυνατότητα οι εξετάσεις να επαναλαμβάνονται, υπό κάποιες προϋποθέσεις, εντός του έτους (πέραν της πάγιας ετήσιας διεξαγωγής τους) είναι ζήτημα που θα εξεταστεί από τον Ανεξάρτητο Εθνικό Οργανισμό Εξετάσεων.

2. Στο τέλος της Γ' Λυκείου οι μαθητές δίνουν πανελλήνιες εξετάσεις για την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Η τελική γραπτή εξέταση ανά μάθημα περιλαμβάνει δυο ομάδες θεμάτων. Η επίδοση των μαθητών στην πρώτη ομάδα θεμάτων καθορίζει το βαθμό που λαμβάνεται υπόψη για την απόκτηση του απολυτήριου Λυκείου στο συγκεκριμένο μάθημα, ενώ η επίδοση στη δεύτερη ομάδα θεμάτων καθορίζει την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Οι πανελλήνιες αυτές εξετάσεις διεξάγονται σε όλα τα μαθήματα της Γ' Λυκείου με μόνες εξαιρέσεις το σχέδιο έρευνας (project) και τη Φυσική Αγωγή που αξιολογούνται μόνο ενδοσχολικά.Όλοι οι μαθητές της Γ' Λυκείου υποχρεούνται να προσέλθουν στην εξέταση της πρώτης ομάδας θεμάτων, για να λάβουν το Απολυτήριο Λυκείου. Στην εξέταση της δεύτερης ομάδας θεμάτων προχωρούν μόνον εκείνοι οι μαθητές που επιθυμούν εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο. Οι μαθητές αυτοί επιλέγουν σε ποια μαθήματα θα δώσουν εξετάσεις στην δεύτερη ομάδα θεμάτων, με βάση την επιθυμία τους να εισαχθούν σε συγκεκριμένα Τμήματα. Με τον τρόπο αυτό αποσυνδέονται οι εξετάσεις για την «απόκτηση του απολυτηρίου Λυκείου» από τις εξετάσεις για την «εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση». Παράλληλα αποκτά πρόσθετο κύρος το απολυτήριο Λυκείου, αφού αποκτάται με εθνικού χαρακτήρα εξωτερικές εξετάσεις.

3. Τα Τμήματα των ΑΕΙ και ΤΕΙ δημοσιοποιούν τα κριτήρια που έχουν υιοθετήσει μόνα τους (π.χ. ποια μαθήματα και με ποιους συντελεστές βαρύτητας σε ένα έκαστο) για την εισαγωγή φοιτητών σ’ αυτά. Ο αριθμός των εξεταζόμενων μαθημάτων θα είναι από 3 έως 5. Η ελληνική γλώσσα είναι υποχρεωτικά ένα από αυτά.

4. Οι μαθητές μπορούν να εισάγονται χωρίς εξετάσεις σε Τμήματα, όπου συγκεντρώνεται ζήτηση χαμηλότερη από τον αριθμό προσφερόμενων θέσεων. Στην περίπτωση αυτή τα εν λόγω Τμήματα μπορούν να θέτουν ελάχιστες προϋποθέσεις εισαγωγής που σχετίζονται μόνο με την επίδοση των μαθητών στο Λύκειο. Το Φεβρουάριο οι μαθητές υποβάλλουν ένα πρώτο μηχανογραφικό δελτίο με βάση το οποίο προσδιορίζονται τα Τμήματα χαμηλής ζήτησης στα οποία οι μαθητές που τα δήλωσαν μπορούν να περάσουν χωρίς εισαγωγικές εξετάσεις. Μετά τη διεξαγωγή των εισαγωγικών εξετάσεων τον Ιούνιο, οι μαθητές που συμμετείχαν σε αυτές υποβάλλουν νέο οριστικό αυτή τη φορά μηχανογραφικό δελτίο με τις προτιμήσεις τους.

5. Οι μαθητές μπορούν να δώσουν όσα μαθήματα επιθυμούν από το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών που παρακολουθούν ώστε να διευρύνουν το φάσμα των επιλογών τους σε Τμήματα.

6. Οι τελικές εξετάσεις στην Α', Β' και Γ' Λυκείου διεξάγονται ενδοσχολικά με θέματα που τίθενται σε εθνικό επίπεδο. Στα γραπτά καλύπτονται τα ονόματα των μαθητών. Ο βαθμός της κάθε τάξης αντίστοιχα προκύπτει ως ο μέσος όρος της προφορικής και της τελικής γραπτής επίδοσης του μαθητή σε κάθε μάθημα. Ο βαθμός του απολυτηρίου δύναται να προσμετράται για την εισαγωγή των μαθητών σε ποσοστό που αποφασίζει ο εθνικός οργανισμός.

ΠΟΙΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΦΟΡΑ
Από τις αλλαγές αυτές δεν αιφνιδιάζεται κανείς. Συγκεκριμένα:

1. Για τους μαθητές που τη στιγμή αυτή φοιτούν στην Β' και στη Γ' Λυκείου δεν θα υπάρξει καμιά απολύτως μεταβολή.

2. Για τους μαθητές που τη στιγμή αυτή φοιτούν στην Α' Λυκείου θα ισχύσει μεταβατικό σύστημα σύμφωνα με το οποίο:
• Οι μαθητές αυτοί παρακολουθούν τα ενδεικτικά προγράμματα σπουδών της Β' και Γ' Λυκείου με τις αντίστοιχες προσαρμογές των υφιστάμενων αναλυτικών προγραμμάτων των μαθημάτων που περιλαμβάνονται σε αυτά. Στο τέλος της Γ' Λυκείου δίνουν πανελλήνιες εξετάσεις που οργανώνονται όπως και σήμερα από το Υπουργείο Παιδείας.
• Η τελική γραπτή εξέταση ανά μάθημα περιλαμβάνει δυο ομάδες θεμάτων. Η επίδοση των μαθητών στην πρώτη ομάδα θεμάτων καθορίζει το βαθμό που λαμβάνεται υπόψη για την απόκτηση του απολυτήριου Λυκείου στο συγκεκριμένο μάθημα, ενώ η επίδοση στη δεύτερη ομάδα θεμάτων καθορίζει την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Οι μαθητές δίνουν τη δεύτερη ομάδα θεμάτων για την εισαγωγή τους σε τέσσερα μόνο μαθήματα που καθορίζονται από τα Τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ ανάλογα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών που έχουν παρακολουθήσει. Τα Τμήματα προσδιορίζουν αυτά τα τέσσερα μαθήματα μέχρι το τέλος Μαΐου.
• Οι μαθητές αυτοί μπορούν να εισάγονται χωρίς εξετάσεις σε Τμήματα που συγκεντρώνουν χαμηλότερη ζήτηση από τις προσφερόμενες θέσεις. Στην περίπτωση αυτή τα εν λόγω Τμήματα μπορούν να θέτουν ελάχιστες προϋποθέσεις εισαγωγής που σχετίζονται μόνο με την επίδοση των μαθητών στο Λύκειο.

3. Η πλήρης εφαρμογή του νέου τρόπου εισαγωγής, όπως περιγράφηκε παραπάνω (νέος οργανισμός, τράπεζα θεμάτων, νέος τρόπος ενδοσχολικών εξετάσεων, υπολογισμός απολυτηρίου Λυκείου), θα ισχύσει από το σχ. έτος 2014-15 και θα αφορά τους μαθητές που κατά το σχολικό έτος 2011/12 φοιτούν στην Γ' Γυμνασίου.

Το ανθρώπινο είδος σταματάει να εξελίσσεται!

2012-01-28T14:54:00.006+02:00

Κορυφαίος γενετιστής εκτιμά ότι πλησιάζει το τέλος της ανθρώπινης εξέλιξης!

Η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους κοντεύει να σταματήσει λόγω έλλειψης ανδρών στη Δύση που να έχουν γίνει πατέρες σε μεγάλη ηλικία. Αυτό είναι το συμπέρασμα του κορυφαίου γενετιστή, καθηγητή Steve Jones του Πανεπιστημίου UCL στο Λονδίνο, ο οποίος επισημαίνει ότι οι άνδρες που έχουν ξεπεράσει την ηλικία των 35 ετών έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να μεταδώσουν μεταλλάξεις στους απογόνους τους.

Σε πρόσφατη ομιλία του στο UCL με τίτλο 'Η ανθρώπινη εξέλιξη σταμάτησε' ο καθηγητής Jones επισήμανε ότι υπάρχουν τρία βασικά συστατικά για την εξέλιξη: η φυσική επιλογή, η μετάλλαξη και η τυχαία μεταβολή. "Χωρίς πραγματικά να το περιμέναμε, έχουμε μειώσει τον ρυθμό των ανθρώπινων μεταλλάξεων λόγω αλλαγών που έχουν γίνει στα μοτίβα αναπαραγωγής" δήλωσε ο καθηγητής.

"Οι αλλαγές που συμβαίνουν στην ανθρώπινη κοινωνία συχνά επηρεάζουν και το γενετικό μας μέλλον" είπε, αναφερόμενος σε παραδείγματα όπως το πότε παντρεύονται οι άνθρωποι και στη χρήση αντισυλληπτικών. Αν και τα χημικά και η ραδιενεργός μόλυνση θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γενετική, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που ενισχύει τις μεταλλάξεις είναι η προχωρημένη ηλικία των ανδρών.

Αυτό συμβαίνει διότι η διαίρεση των κυττάρων στους άνδρες αυξάνει με την ηλικία. "Κάθε φορά που ένα κύτταρο υποδιαιρείται υπάρχει πιθανότητα για ένα λάθος, μια μετάλλαξη. Για έναν πατέρα με ηλικία 29 ετών (η μέση ηλικία αναπαραγωγής στη Δύση) υπάρχουν περίπου 300 υποδιαιρέσεις μεταξύ του σπέρματος που γέννησε τον ίδιο και εκείνου που θα μεταδώσει ως πατέρας κάθε μία από αυτές έχει μια ευκαιρία να παρουσιάσει σφάλματα. Αλλά για έναν 50χρονο πατέρα ο αριθμός υπερβαίνει τις 1000. Μια μείωση στον αριθμό των μεγάλων σε ηλικία πατέρων θα έχει έτσι ένα μεγάλο αντίκτυπο στον βαθμό των μεταλλάξεων."

Ο καθηγητής Jones προσθέτει: "Στις παλιές μέρες, μπορούσε να συναντήσει κανείς έναν δυνατό πατέρα με εκατοντάδες παιδιά." Αναφέρεται στον γονιμότατο μουλά Ismail στο Μαρόκο, που πέθανε τον 18ο αιώνα και φημίζεται για τη μεγάλη του γονιμότητα: ήταν πατέρας 888 παιδιών. Για να επιτύχει αυτό το κατόρθωμα ο Ismail λέγεται ότι συνευρισκόταν με 1.2 γυναίκες (κατά μέσον όρο) την ημέρα για διάστημα 60 χρόνων.

Ένας άλλος παράγοντας είναι η εξασθένιση της φυσικής επιλογής. "Στους αρχαίους καιρούς τα μισά παιδιά θα είχαν πεθάνει μέχρι την ηλικία των 20 χρόνων. Σήμερα στον δυτικό κόσμο, το 98% από τα παιδιά ξεπερνούν το 21ο έτος." Η μείωση της τυχαιότητας είναι ένας τρίτος παράγοντας που συμβάλλει στην εκτιμούμενη μείωση της εξέλιξης. "Οι άνθρωποι είναι 10,000 φορές περισσότερο συνηθισμένοι απ' όσο θα έπρεπε, σύμφωνα με τους κανόνες του ζωικού βασιλείου και αυτό το χρωστάμε στη γεωργία. Χωρίς την αγροτική ανάπτυξη ο ανθρώπινος πληθυσμός θα είχε φτάσει στο μισό εκατομμύριο μέχρι σήμερα, δηλαδή σχεδόν όσο είναι ο πληθυσμός της Γλασκόβης.

"Μικροί και απομονωμένοι πληθυσμοί μπορούν να εξελιχθούν με τυχαίο τρόπο καθώς γονίδια χάνονται λόγω ατυχημάτων. Αλλά σήμερα όλοι οι πληθυσμοί τείνουν να ενωθούν σε έναν παγκόσμιο και η ευκαιρία για τυχαίες αλλαγές μικραίνει συνεχώς. Η ιστορία χτίστηκε σε ένα κρεβάτι και τώρα τα κρεβάτια έρχονται όλο και πιο κοντά μεταξύ τους. Αναμειγνυόμαστε σε μια παγκόσμια μάζα και το μέλλον μας από εξελικτικής απόψεως είναι σκούρο."

Μιλά ο Χόκινγκ, στα 70 του

2012-01-24T02:33:00.010+02:00

Ο Στίβεν Χόκινγκ είναι ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς στον κόσμο, διάσημος για το έργο του σχετικά με τις μαύρες τρύπες. Εξαιτίας της πάθησής του αυτή τη στιγμή μπορεί να επικοινωνεί μόνο κάνοντας συσπάσεις με το μάγουλο. Οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις συμπληρώνονται με την εξήγηση από το «New Scientist» των εννοιών που ο ίδιος περιγράφει.

– Ποια ήταν η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη στη Φυσική κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας σας;

«Η ανακάλυψη από το COBE απειροελάχιστων μεταβολών στη θερμοκρασία της μικροκυματικής κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου και η επακόλουθη επιβεβαίωση από το WMAP ότι αυτές βρίσκονται σε άριστη συμφωνία με τις προβλέψεις του πληθωρισμού. Ο δορυφόρος Planck ίσως ανιχνεύσει το αποτύπωμα των βαρυτικών κυμάτων που προβλέπονται από τον πληθωρισμό. Κάτι τέτοιο θα είναι σαν να βλέπουμε την κβαντική βαρύτητα γραμμένη στον ουρανό».

Το «New Scientist» συμπληρώνει: Οι δορυφόροι COBE και WMAP μέτρησαν τη μικροκυματική κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, τα υπολείμματα της Μεγάλης Εκρηξης που είναι διάχυτα σε όλο το Διάστημα. Η θερμοκρασία της είναι σχεδόν απόλυτα ομοιόμορφη – κάτι το οποίο αποτέλεσε σημαντική ενίσχυση για τη θεωρία του πληθωρισμού, η οποία προβλέπει ότι το Σύμπαν λίγο μετά τη Μεγάλη Εκρηξη πέρασε μια περίοδο υπερβολικά γρήγορης επέκτασης η οποία ίσιωσε όλες τις ζάρες του.

Αν ο πληθωρισμός συνέβη πράγματι, θα πρέπει να έστειλε κυματισμούς – βαρυτικά κύματα – σε όλον τον χωροχρόνο, κάτι το οποίο θα προκαλούσε στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου μεταβολές θερμοκρασίας υπερβολικά μικρές ώστε να έχουν εντοπισθεί ως τώρα. Ο δορυφόρος Planck, η αποστολή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος για μια ακόμη ακριβέστερη μελέτη της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, μάλλον θα μπορέσει να τις δει.

– Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι η κοσμολογική σταθερά ήταν η «μεγαλύτερη γκάφα» του. Ποια ήταν η δική σας;

«Κάποτε πίστευα ότι οι πληροφορίες καταστρέφονται μέσα στις μαύρες τρύπες. Η αντιστοιχία AdS/CFT με έκανε όμως να αλλάξω γνώμη. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη γκάφα μου ή τουλάχιστον η μεγαλύτερη γκάφα μου στην επιστήμη».

«NS»: Οι μαύρες τρύπες καταβροχθίζουν οτιδήποτε βρεθεί πολύ κοντά τους, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών. Το 1975, όμως, μαζί με τον ισραηλινό φυσικό Γιάκομπ Μπέκενσταϊν, ο κ. Χόκινγκ έδειξε ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν αργά ακτινοβολία, με αποτέλεσμα σιγά σιγά να εξατμίζονται και τελικά να εξαφανίζονται. Τι γίνεται τότε με τις πληροφορίες που έχουν καταπιεί; Ο κ. Χόκινγκ υποστήριζε επί δεκαετίες ότι καταστρέφονται – μια μεγάλη πρόκληση για τις θεωρίες της συνέχειας και του αιτίου και αιτιατού. Το 1997 ωστόσο ο θεωρητικός Χουάν Μαλντασένα ανέπτυξε μια μαθηματική συντόμευση, την αντιστοιχία Anti-de-Sitter/σύμμορφης θεωρίας πεδίου ή εν συντομία AdS/CFT. Αυτή συνδέει γεγονότα που βρίσκονται σε μια γεωμετρία στρεβλωμένου χωροχρόνου όπως αυτή που επικρατεί μέσα σε μια μαύρη τρύπα με την απλούστερη φυσική που παρατηρείται στα όριά της.

Το 2004 ο κ. Χόκινγκ χρησιμοποίησε αυτή την αντιστοιχία για να δείξει πώς οι πληροφορίες μιας μαύρης τρύπας διαρρέουν ξανά πίσω στο Σύμπαν μας μέσω κβαντομηχανικών διαταραχών στα όριά της, δηλαδή στον λεγόμενο ορίζοντα γεγονότων της. Η αποκήρυξη της προηγούμενης θεωρίας του κόστισε στον κ. Χόκινγκ ένα στοίχημα που είχε βάλει με τον συνάδελφό του θεωρητικό φυσικό Τζον Πρέσκιλ μία δεκαετία νωρίτερα.

– Ποια ανακάλυψη θα έφερνε μεγαλύτερη επανάσταση στην κατανόησή μας για το Σύμπαν;

«Η ανακάλυψη υπερσυμμετρικών εταίρων των γνωστών θεμελιωδών σωματιδίων, ίσως στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ισχυρή ένδειξη υπέρ της θεωρίας Μ».

«NS»: Η αναζήτηση υπερσυμμετρικών σωματιδίων αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN. Το Καθιερωμένο Μοντέλο της Σωματιδιακής Φυσικής θα συμπληρωνόταν με την εύρεση του μποζονίου Χιγκς, έχει όμως επίσης αρκετά προβλήματα τα οποία θα λύνονταν αν όλα τα γνωστά στοιχειώδη σωματίδια είχαν έναν βαρύτερο «υπερεταίρο». Ενδείξεις υπέρ της υπερσυμμετρίας θα στήριζαν τη θεωρία Μ – την 11 διαστάσεων εκδοχή της θεωρίας των χορδών που αποτελεί αυτή τη στιγμή τον επικρατέστερο υποψήφιο για μια «θεωρία των πάντων» η οποία θα ενώνει τη βαρύτητα με τις άλλες δυνάμεις της φύσης.

– Αν ήσασταν ένας νεαρός φυσικός που ξεκινάει μόλις τώρα, τι θα μελετούσατε;

«Θα είχα μια καινούργια ιδέα που θα άνοιγε ένα νέο πεδίο».

– Τι σκέφτεστε περισσότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας;

«Τις γυναίκες. Είναι ένα απόλυτο μυστήριο».

Νέο «π» προτείνουν «αντάρτες» μαθηματικοί

2012-01-17T14:04:00.007+02:00

Ένας διεθνής συνασπισμός μαθηματικών και άλλων ειδικών υποστηρίζει ότιι η επιστημονική κοινότητα οφείλει να αποδεχθεί την αλλαγή της πιο γνωστής μαθηματικής σταθεράς, του περίφημου «π» -πρόκειται για το γνωστό 3,14 της περιφέρειας του κύκλου. Προτείνουν την θέση του «π» να πάρει η διπλάσια τιμή του, δηλαδή το 6,28, την οποία απεικονίζουν με το επίσης ελληνικό γράμμα «Τ». Ανακήρυξαν μάλιστα την 28η Ιουνίου ως ημέρα «Τ».

Το «π»

Η μαθηματική σταθερά π είναι ένας πραγματικός αριθμός που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του στην Ευκλείδεια γεωμετρία, και ο οποίος χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα μαθηματικά,στη φυσική και στη μηχανολογία.

Ο συμβολισμός προέρχεται από το αρχικό γράμμα «π» (πι) της λέξης «περιφέρεια», και έχει καθιερωθεί διεθνώς, ενώ στο λατινικό αλφάβητο συμβολίζεται ως Pi. Οι δεκαδικοί αριθμοί του αριθμού «π» είναι άπειροι και για αυτό καθιερώθηκε να χρησιμοποιούνται μόνο οι δύο που ακολουθούν το 3 δηλαδή, το 3,14.

Μάλιστα εδώ και χρόνια χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να ανακαλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερους δεκαδικούς αριθμούς του «π». Το ρεκόρ κατέχει αυτή την στιγμή ένας γάλλος προγραμματιστής που κατέφερε με την βοήθεια υπολογιστή να βρει 2,7 τρισεκατομμύρια δεκαδικούς αριθμούς του «π».

Το «Τ»

Τα τελευταία χρόνια έπεσε στο τραπέζι η άποψη ότι για πρακτικούς λόγους στις μαθηματικές πράξεις πρέπει να αντικατασταθεί η σταθερά από τη διπλάσια τιμή της. Δηλαδή την θέση του 3,14 να πάρει το 6,28.

Πολλοί μαθηματικοί και επιστήμονες από όλο τον κόσμο συνασπίστηκαν στην προώθηση αυτής της ιδέας και μάλιστα σε πολλές χώρες έχουν δημιουργηθεί «ομάδες Τ» στις οποίες μετέχουν όσοι πιστεύουν ότι πρέπει να υπάρξει αντικατάσταση του 3,14 από το 6,28. Οι θιασώτες του «Τ» υποστηρίζουν ότι αυτό και όχι το «π» είναι η φυσική σταθερά του κύκλου και ζητούν να επικρατήσει στα βιβλία και οπουδήποτε αλλού χρησιμοποιείται η συγκεκριμένη μαθηματική σταθερά.

Η πιο καταθλιπτική Δευτέρα του χρόνου;

2012-01-16T14:09:00.003+02:00

Μαθηματική εξίσωση αποκαλύπτει τον αρνητικό χαρακτήρα της 16ης Ιανουαρίου 2012.

Πιο «μπλε» από κάθε άλλη Δευτέρα, εκτιμάται η τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου και μάλιστα με μαθηματική ακρίβεια.

Ως γνωστόν, στην αρχή της εβδομάδας και μετά από ένα χαλαρό Σαββατοκύριακο, όλοι μας – λίγο πολύ - αντιμετωπίζουμε δυσκολία στο να προσαρμοστούμε και πάλι στις υψηλές απαιτήσεις της ιλιγγιώδους καθημερινότητας.

Ο ψυχολόγος Κλιφ Αρνάλ, είχε αναπτύξει πριν από κάποια χρόνια μια μαθηματική εξίσωση η οποία αξιολογεί τους παράγοντες εκείνους που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την ψυχολογία μας. Σύμφωνα με αυτήν λοιπόν, φέτος η πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου είναι η Δευτέρα 16 Ιανουαρίου.

Η εξίσωση της «μπλε» Δευτέρας

Η εξίσωση περιλαμβάνει έξι παράγοντες όπως ο καιρός (W), τα έσοδά μας (D), τα χρέη μας (d), ο χρόνος από τα Χριστούγεννα (T), o χρόνος από την αποτυχία υλοποίησης των αποφάσεων για το νέο έτος (Q), τα χαμηλά επίπεδα κινήτρων (Μ) και την ανάγκη για δράση (Na).

Στο δραματικό αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Αρνάλ, παίζει σημαντικό ρόλο το γεγονός ότι η λάμψη των εορτών έχει πλέον ξεθωριάσει, οι αποφάσεις για το νέο έτος έχουν ναυαγήσει, ο παγερός καιρός του χειμώνα έχει εισβάλλει για τα καλά και οι παραφουσκωμένοι λογαριασμοί πιστωτικών καρτών ήδη σφηνώνονται κάτω από τις πόρτες.

Η αλυσιδωτή επίδραση των στοιχείων αυτών, οδηγεί σε πεσμένη ψυχολογία βάφοντας τη συγκεκριμένη Δευτέρα – γνωστή κατά τους ξένους και ως «Blue Monday» - με ιδιαίτερα μελανά χρώματα.

10 αλήθειες που ίσως έχετε μάθει λάθος

2012-01-14T18:16:00.005+02:00

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Βρετανία, ένας στους επτά ερωτηθέντες απάντησε ότι τα στοιχεία στον περιοδικό πίνακα είναι ταξινομημένα κατ’ αλφαβητική σειρά, ενώ το 16% δήλωσε πως ο Dr Emmett Brown (ναι, αυτός του Επιστροφή στο Μέλλον) ανακάλυψε τη ραδιενέργεια. Ρίξτε μια ματιά στην επιστημονική γνώση που ίσως έχετε αποκομίσει λάθος κι εσείς.

- Οι θάλασσες και οι λίμνες δεν είναι μπλε μόνο επειδή αντανακλούν το χρώμα του ουρανού, αλλά επειδή και το νερό είναι σε μικρό βαθμό χρώματος μπλε –απλώς σε μικρές ποσότητες το ανθρώπινο μάτι δεν το αντιλαμβάνεται.

- Τα νύχια και τα μαλλιά δεν συνεχίζουν να μεγαλώνουν μετά τον θάνατο. Το δέρμα είναι που αφυδατώνεται και υποχωρεί, δημιουργώντας αυτή την εντύπωση.

- Το Σινικό Τείχος δεν φαίνεται από το φεγγάρι. Για την ακρίβεια, καμία ανθρώπινη κατασκευή δεν φαίνεται από το φεγγάρι. Η πεποίθηση αυτή διαδόθηκε από τον Richard Haliburton, πολύ πριν την πρώτη αποστολή στη σελήνη.

- Η μνήμη του χρυσόψαρου διαρκεί πολύ περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα.

- Οι νυχτερίδες δεν είναι τυφλές. Μπορεί τα περισσότερα είδη να χρησιμοποιούν τον ήχο για να προσανατολιστούν, αλλά όλα τους έχουν μάτια και μπορούν μια χαρά να δουν –μάλιστα, πολλές εξ αυτών βλέπουν τέλεια και στο σκοτάδι.

- Οι οικιακές μύγες δεν ζουν μόνο 24 ώρες. Ζουν κατά μέσο όρο από 20 έως 30 ημέρες.

- Δεν θα βλάψετε έναν υπνοβάτη ξυπνώντας τον. Αντιθέτως, εκείνος μπορεί να βλάψει τον εαυτό του σκοντάφτοντας πάνω σε αντικείμενα ή πέφτοντας από σκάλες καθώς περπατά ενώ κοιμάται.

- Η μυωπία δεν προκαλείται από το διάβασμα, ή από την τηλεόραση, ούτε επηρεάζεται από την χρήση γυαλιών ή φακών επαφής. Επίσης, δεν υπάρχει κανένας γνωστός τρόπος πρόληψής της.

- Ο κεραυνός μπορεί μια χαρά να χτυπήσει το ίδιο σημείο δύο φορές –και τρεις, και τέσσερις και εκατό. Το Empire State Building της Νέας Υόρκης χτυπιέται από κεραυνούς περίπου εκατό φορές τον χρόνο.

- Δεν χρησιμοποιούμε μόνο το 10% του εγκεφάλου μας. Η φράση αποδίδεται στον Αμερικανό ψυχολόγο και φιλόσοφο William James, που απ’ ό,τι φαίνεται τη χρησιμοποίησε μεταφορικά.

Πηγή: planitikos.com

Τσακ Νορις και Μαθηματικά!

2012-01-11T02:24:00.007+02:00

Ο Τσακ Νόρις....

1. Έχει μετρήσει ως το άπειρο - δύο φορές.
2. Μπορεί να διαιρέσει με το 0.
3. Ξέρει το τελευταίο δεκαδικό ψηφίο του «π».
4. Έχει τετραγωνίσει τον κύκλο
5. Έχει πάρει δύο βραβεία Νόμπελ στα Μαθηματικά (Σημείωση: Στα Μαθηματικά δεν απονέμεται βραβείο Νόμπελ)
6. Έχει τριχοτομήσει την γωνία με κανόνα και διαβήτη
7. Γνωρίζει τον μεγαλύτερο πρώτο αριθμό
8. Έχει βρει άρτιο πρώτο αριθμό μεγαλύτερο του δύο
9. Η πιθανότητα να καταφέρει οτιδήποτε είναι ίση με 2
10. Τελείωσε το Μαθηματικό Αθήνας σ’ ένα εξάμηνο
11. Όταν κάνει διαίρεση δεν υπάρχει υπόλοιπο
12. Έχει κατασκευάσει κύκλο με μόλις 300 μοίρες.
13. Ξέρει τα φετινά θέματα των πανελλαδικών απο πέρυσι
14. Μπορεί να αποδείξει ότι η τετραγωνική ρίζα του δύο είναι ρητός αριθμός
15. Ξέρει και μπορεί να πει σε πεπερασμένο χρόνο όλα τα ψηφία του «π»
16. Έχει λογαριθμίσει αρνητικό αριθμό
17. Γνωρίζει τα αποτελέσματα των Απροσδιόριστων Μορφών (Α.Μ)
18. Ξέρει να υπολογίζει όλα τα ολοκληρώματα
19. Ξέρει ποιος είναι ο άγνωστος x
20. Σε ηλικία 2 ετών έλυσε το Τελευταίο Θεώρημα του Fermat, την Υπόθεση του Πουανκαρέ και την Εικασία του Reimann
21. Έχει λύσει με δύο διαφορετικούς τρόπους και τα 23 σημαντικότερα άλυτα προβλήματα που ανακοίνωσε ο Χίλμπερτ το 1900.
22. Όταν εφαρμόζεις την μέθοδο των τριών, ο ένας από τους τρεις είναι πάντα ο Τσακ Νόρις.
23. Έχει αποδείξει όλα τα αξιώματα του Ευκλείδη
24. Λύνει την εξίσωση x^2=-1 στο σύνολο των πραγματικών αριθμών
25. O Τσακ Νόρις παίζει ποδόσφαιρο Ν επί Ν.
26. Γνωρίζει μια απόδειξη για το τελευταίο θεώρημα του Fermat, για την οποία το περιθώριο του βιβλίου είναι πολύ μεγάλο!
27. Έχει κατασκευάσει πλήρες και συνεπές σύστημα.
28. O Erdos πίστευε ότι ο Θεός έχει ένα βιβλίο με όλες τις μαθηματικές αποδείξεις... Ο Θεός πιστεύει το ίδιο για τον Chuck Norris!
29. O χρυσός λόγος ήταν ασημένιος μέχρι που τον άγγιξε ο Chuck Norris!
30. μπορεί να παραγωγίσει την e^x μέχρι να μηδενιστεί.
31. γνωρίζει τα αποτελέσματα των πράξεων ¨εμμέσως πλην σαφώς ¨ και ¨πτωχός πλην τίμιος¨.
32. έχει τρεις αποδείξεις για την ισχύ της εικασίας του Goldbach και τρία αντιπαραδείγματα!
33. μπορεί να βρεί στην δευτεροβάθμια εξίσωση 3 ρίζες!!!
34. απέδειξε ότι το 11888 δεν είναι τυχαίο και δεν χρειάζεται πια να νομίζεις.

Νεύτωνας: μια αντιπαθέστατη ιδιοφυία

2012-01-11T01:16:00.006+02:00

Η ζωή του θα μπορούσε να είναι το θέμα μιας νουβέλας. Μια ιστορία με μια τραγική αρχή και ένα δοξασμένο τέλος. Ένα μελαγχολικό αγόρι που μισεί του γονείς του, υιοθετεί έναν μοναχικό τρόπο ζωής, προτιμά τη μυστικότητα από τη δημοσίευση και τελικά γίνεται ένας από τους πιο διάσημους επιστήμονες που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα.

Γεννήθηκε σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ευτυχώς για την ανθρωπότητα, ο Νεύτωνας δεν ήταν καλός αγρότης και τον έστειλαν στο Κέιμπριτζ να σπουδάσει για να γίνει ιεροκήρυκας.

Άρχισε να σπουδάζει νομικά και στα δύο πρώτα χρόνια γνώρισε τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη. Τον τρίτο χρόνο ασχολήθηκε περισσότερο με τον 16ο και τον 17ο αιώνα μελετώντας φιλοσόφους όπως ο Καρτέσιος, ο Τόμας Χομπς και ο Ρόμπερτ Μπόιλ. Επίσης διάβασε τις εργασίες του Κοπέρνικου και του Γαλιλαίου για την Αστρονομία, καθώς και τις θεωρίες του Κέπλερ για το φως.

Τελικά ο Νεύτωνας μελέτησε μαθηματικά, όπου επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τον Ευκλείδη, τον Καρτέσιο και τον Βάκων. Όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Κέιμπριτζ όταν έκλεισε λόγω της πανώλης και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έκανε μερικές από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις του.

Ως έφηβος ο Νεύτων απείλησε ότι θα κάψει το σπίτι του μαζί με τους γονείς του, αλλά ως ενήλικος τιμήθηκε για τις εργασίες του στα Μαθηματικά και για τις έρευνες του γύρω από το φως και την παγκόσμια δύναμη που σήμερα ονομάζουμε βαρύτητα.

«Δεν γνωρίζω πώς μπορεί να φαίνομαι στον κόσμο, όσον όμως αφορά τον εαυτό μου νομίζω ότι μοιάζω με ένα αγόρι που παίζει στην παραλία ψάχνοντας εδώ και εκείνα να βρει ένα καλύτερο βότσαλο ή ένα πιο όμορφο όστρακο από τα συνηθισμένα, ενώ την ίδια στιγμή ένας ολόκληρος ωκεανός γνώσης απλώνεται εντελώς ανεξερεύνητος μπροστά του».

Αυτά έγραφε ο Ισαάκ Νεύτων για τον εαυτό του. Όπως πολλοί άλλοι πριν και μετά από αυτόν, έψαχνε με πάθος να ανακαλύψει την αλήθεια και για τον σκοπό αυτόν χρησιμοποίησε κάθε πηγή γνώσης και φαντασίας που είχε στη διάθεση του. Μελέτησε τη Βίβλο για να βρει ιδέες, έσκυψε πάνω από τις εργασίες των αρχαίων Ελλήνων, ένωσε τις δυνάμεις του με τους αλχημιστές και διάβασε όλες τις δημοσιεύσεις στον επιστημονικό τύπο

H μητέρα του, χήρα ξαναπαντρεμένη κι ύστερα πάλι χήρα, τον εμπιστεύθηκε αρχικά στη γιαγιά του, ενώ στη συνέχει τον ξαναπήρε κοντά της. H σχέση με το παιδί της ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη. Οι πληροφορίες που διαθέτουμε για τη νεότητα του είναι σκόρπιες, όλες όμως συγκλίνουν στο ότι δεν υπήρξε και σπουδαίος μαθητής.

Σχεδόν εγκαταλελειμμένος, δεν υπήρξε εύκολο παιδί και είχε λίγη βοήθεια. Οι καθηγητές στο σχολείο τον χαρακτήριζαν ως «αδιάφορο» και «απρόσεκτο». Έζησε μια πολύ μοναχική και μυστική ζωή, φοβόταν πολύ την κριτική και υπέστη τουλάχιστον δύο νευρικούς κλονισμούς.

Παρόλο που δεν υπήρξε καλός μαθητής γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ως ενήλικας υπήρξε ένας κορυφαίος επιστήμονας και ταυτόχρονα ένας ελάχιστα συμπαθητικός άνθρωπος. Πολλά έχουν γραφτεί σχετικά με αυτόν και, όπως και πολλοί άλλοι μελετητές, δεν αισθάνομαι και ιδιαίτερη συμπάθεια για το άτομο του. Οι λόγοι είναι πολλοί.

Κατ’ αρχάς, δεν είχε κανένα σεβασμό για την επιστημονική ηθική. Δεν δίστασε να καταληστέψει το έργο συγχρόνων του, όπως του Hooke, του Flamsteed και του Halley, που παρ’ όλα αυτά τον θαύμαζαν (είχαν όμως απαυδήσει με τη συμπεριφορά του).

Άλλωστε, δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει κάθε είδους όπλο που του προσέφεραν τα βρετανικά ήθη της εποχής, για να ταπεινώνει τους ανταγωνιστές του και κυρίως τον δυστυχή Leibniz. O μόνος σύγχρονος του Νεύτωνα επιστήμονας που γλίτωσε από τις ίντριγκες, τις ιδιοποιήσεις και τις συκοφαντίες του ήταν ο Christiaan Huygens, ένας Ολλανδός που ζούσε στο Παρίσι.

Κρυψίνους, εγωιστής, εσωστρεφής, φιλόδοξος, φυγόμαχος, κακόγνωμος δεν αρεσκόταν παρά μόνο στη σφοδρή και υπεροπτική, συχνά ύπουλη, πολεμική. Δημοσίευε ελάχιστα και με τεράστια καθυστέρηση. Με λίγα λόγια, σε προσωπικό επίπεδο ο Νεύτων ήταν ό,τι ακριβώς δεν πρέπει να είναι ένας επιστήμονας.

Κλεινόταν στο εργαστήριο του υπογείου του και εργαζόταν επτά ημέρες την εβδομάδα, 18 ώρες την ημέρα, απομονωμένος από τον έξω κόσμο. Έτρωγε ελάχιστα και συχνά ξεχνούσε να φάει επί πολλές ώρες. Ο Humphrey Newton, βοηθός αλλά και μακρινός συγγενής του Νεύτωνα, αναφέρει πως

«Δεν μπορώ να πω ότι τον είδα ποτέ να κάθεται στο τραπέζι να φάει από μόνος του….. ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που του θύμιζα ότι δεν είχε αγγίξει το εδώ και πολλές ώρες σερβιρισμένο φαγητό του».

Σπάνια πήγαινε για ύπνο πριν τις 2.00 τη νύχτα, ενώ συχνά μπορεί να κοιμόταν με τα ρούχα του. Σηκωνόταν κατά τις 5.00 πλήρως ανανεωμένος και συνέχιζε αμέσως τη δουλειά. Πάντα άφηνε ελεύθερα τα μακριά ξανθά μαλλιά του και σε σπάνιες περιπτώσεις τα έπιανε, ίσως στις σπάνιες επίσημες εξόδους του.

Για το Νεύτωνα η αφοσίωση στο διάβασμα ήταν ένας τρόπος αδιαφορίας αλλά και αντίστασης στους γυναικείους πειρασμούς. Ίσως κατά κάποιο τρόπο να απασχολούσε τον εαυτό του γι’ αυτόν τον λόγο με το διάβασμα. Από την άλλη όμως, το διάβασμα ήταν αυτό που τον κατέστησε έναν από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς- φυσικούς στον κόσμο, έναν από τους μεγαλύτερους φυσικούς στον κόσμο, έναν από τους μεγαλύτερους αλχημιστές στον κόσμο και τελικά έναν από τους μεγαλύτερους μύστες στον κόσμο.

Μετά την έκδοση του κυριότερου βιβλίου του, Μαθηματικές Αρχές της Φιλοσοφίας της Φυσικής, ο Νεύτωνας, μολονότι στο απόγειο της δόξας του, είναι πράγματι έτοιμος να δαγκώσει όσους υποψιάζεται ότι θέλουν να τον επισκιάσουν. Οξύθυμος, ενδιαφερόμενος για τη διασημότητα του, πάντοτε ανήσυχος και σπανίως δίκαιος, όταν πιστεύει ότι τον προκαλούν, αφήνεται να παρασυρθεί σε μίζερες διαμάχες για την πατρότητα των ανακαλύψεων.

Από την άλλη, σιχαινόταν τις γυναίκες, ακόμα χειρότερα τις περιφρονούσε. Τις κράτησε πάντοτε σε απόσταση, κατηγορώντας τες ότι είναι όλες πόρνες και ισχυριζόταν ότι κάθε φορά που του σύστηναν κάποια, αυτό γινόταν με τον ανομολόγητο στόχο να τον αποπλανήσει και να κλέψει τα επιστημονικά του μυστικά. Μόνο η μητέρα του απέφυγε το σαρκασμό του και όχι ολότελα, απ’ ό,τι λένε.

Ωστόσο, σε προχωρημένη ηλικία, όταν ήταν διευθυντής του νομισματοκοπείου, συγκατοίκησε με μια γυναίκα: την ίδια του την ανιψιά, που την περιγράφουν ως καλοφτιαγμένη κι ευγενική, εργατική, έξυπνη, ευαίσθητη, και η οποία ασκούσε στο σπίτι του καθήκοντα οικονόμου. Κατά τα φαινόμενα, τα πήγαινε αρκετά καλά μαζί της. Στην πραγματικότητα, όμως, υπήρξε καταπιεστικός απέναντι της. Την ενθάρρυνε να γοητεύει τους ισχυρούς, τους οποίους είχε ο ίδιος ανάγκη, για να κερδίζει διάφορα αξιώματα και άλλα προνόμια.

Αν και δεν ήταν όμως τόσο συμπαθής ως χαρακτήρας, από την άλλη ως επιστήμονας υπήρξε ένας από τους κορυφαίους καινοτόμους όλων των εποχών. Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ!

Όλοι όμως συμφωνούν στο ότι αν η έκφραση «επιστημονική ιδιοφυία» έχει κάποιο νόημα (κάτι που πάντως δεν είναι αυταπόδεικτο), ο χαρακτηρισμός ταιριάζει πάνω απ’ όλους ο αυτόν.

Πράγματι, η συμβολή του Νεύτωνα στην επιστήμη υπήρξε τέτοια που πρέπει να αποστασιοποιηθούμε από τον άνθρωπο (ως ένα βαθμό, τουλάχιστον) και να επικεντρώσουμε την προσοχή μας σ’ αυτήν. Θα περιοριστούμε εδώ στη Μηχανική και θα τον ξανασυναντήσουμε αργότερα σε διάφορους άλλους κλάδους.

Στην επιστήμη ως γνωστόν τιμούμε τις ιδιοφυίες και τους νεωτεριστές, κι αυτό είναι δίκαιο, γιατί συχνά παίζουν αποφασιστικό ρόλο -καμιά φορά είναι αναντικατάστατοι. Συχνά όμως συμβαίνει μια ιδέα να πλανάται στον αέρα, μέχρι κάποια στιγμή να ωριμάσει. Τότε, το ταλέντο συνίσταται στο να μπορεί κάποιος να την αδράξει πριν από τους άλλους.

Αυτό συνέβη με το Νεύτωνα. Συνέλαβε πολλές ιδέες οι οποίες πλανιόνταν στον αέρα από παλιά. Μελετούσε εξαντλητικά τις ιδέες αυτές, τις καλλιεργούσε και τις παρουσίαζε μετά σαν δικές του.

πηγή: planitikos.com

Πρόγραμμα Πανελλαδικών Εξετάσεων 2012

2012-01-01T17:28:00.000+02:00

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ 2012

Κατεβάστε το ΕΔΩ

Η τσαγιέρα του Ράσελ

2011-12-16T03:26:00.003+02:00

Η Τσαγιέρα του Ράσελ (Russell's Teapot) είναι μία μεταφορά που χρησιμοποίησε ο φιλόσοφος και Μαθηματικός Μπέρτραντ Ράσελ (1872-1970), σύμφωνα με την οποία το βάρος της απόδειξης το φέρει αυτός που κάνει τον ισχυρισμό, και όχι αυτός που προσπαθεί να τον καταρρίψει. Χρησιμοποιείται κυρίως ως επιχείρημα για τη μη-ύπαρξη του Θεού από τους σκεπτικιστές.

Πρωτότυπο Κείμενο:
«Αν έλεγα ότι μεταξύ Γης και Άρη υπάρχει μία πορσελάνινη τσαγιέρα σε ελλειπτική τροχιά γύρω απο τον ήλιο, κανείς δεν θα μπορούσε να διαψεύσει τον ισχυρισμό μου, αρκεί να πρόσθετα ότι η τσαγιέρα είναι τόσο μικρή που δεν θα μπορούσαν να την ανιχνεύσουν ούτε τα πιό ισχυρά τηλεσκόπιά μας. Όμως, αν στη συνέχεια έλεγα ότι, αφού ο ισχυρισμός μου δεν μπορεί να διαψευστεί, θα ήταν ασυγχώρητη απρέπεια να τον αμφισβητούμε με την λογική μας, τότε οι περισσότεροι δικαίως θα θεωρούσαν ότι έλεγα ανοησίες. Αν όμως η ύπαρξη μιας τέτοιας επουράνιας τσαγιέρας αναφερόταν σε πανάρχαια βιβλία, και διδασκόταν ως ιερή αλήθεια κάθε Κυριακή, και ενσταλαζόταν στα μυαλά μικρών παιδιών σε όλα τα σχολεία, τότε ακόμα και ο παραμικρός δισταγμός, θα ήταν τέτοιο δείγμα εκκεντρικότητας, που σε φωτισμένους καιρούς θα απέφερε στον αμφισβητία το επίζηλο προνόμιο της ψυχιατρικής φροντίδας, ενώ σε πιο πρώιμη περίοδο την Ιερά Εξέταση.»
—Μπέρτραντ Ράσελ

Ο συγγραφέας και επιστήμονας Ρίτσαρντ Ντόκινς, στο βιβλίο του "Ο εφημέριος του Διαβόλου" ("A Devil's Chaplain"), χρησιμοποίησε την Τσαγιέρα του Ράσελ, με παρόμοιο τρόπο, ως επιχείρημα ενάντια σε αυτό που ονόμασε «αγνωστικιστική συμφιλίωση», τον συμβιβασμό που επιτρέπει την ύπαρξη των τομέων φιλοσοφίας που ασχολούνται αποκλειστικά με θρησκευτικά θέματα. Η επιστήμη δεν έχει τρόπο να αποδείξει την ύπαρξη ή μη ύπαρξη του θεού. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τους συμφιλιωτές αγνωστικιστές, επειδή είναι θέμα προσωπικής προτίμησης, η πίστη και η δυσπιστία σχετικά με την ύπαρξη ενός υπέρτατου όντος είναι εξίσου άξιες σεβασμού και προσοχής. Ο Ντόκινς παρουσιάζει την τσαγιέρα ως απαγωγή σε άτοπο αυτής της θέσης: εφόσον ο αγνωστικισμός απαιτεί απόδοση ίσου σεβασμού προς την πίστη και τη δυσπιστία περί ύπαρξης ενός υπέρτατου όντος, τότε θα πρέπει επίσης να δίδει τον ίδιο σεβασμό και στην πίστη για την ύπαρξη της τσαγιέρας δορυφόρου, δεδομένου ότι η ύπαρξη της τσαγιέρας σε τροχιά μεταξύ Γης και Άρη είναι εξίσου εύλογη επιστημονικά με την ύπαρξη ενός ανώτατου όντος

Η Απόδειξη

2011-12-12T04:33:00.003+02:00

Στα μαθηματικά, απόδειξη είναι μια πειστική παρουσίαση ότι κάποια μαθηματική πρόταση είναι απαραίτητα ορθή, μέσα στα αποδεκτά πλαίσια του πεδίου των μαθηματικών. Η απόδειξη παράγεται αναγωγικά και όχι εμπειρικά. Δηλαδή, η απόδειξη πρέπει να δείχνει ότι μια πρόταση είναι αληθής για όλες τις περιπτώσεις που εφαρμόζεται, χωρίς καμία εξαίρεση. Μια πρόταση χωρίς απόδειξη για την οποία πιστεύεται ή υπάρχουν ισχυρές υποψίες ότι ισχύει, λέγεται εικασία.

Οι αποδείξεις χρησιμοποιούν τη λογική αλλά συνήθως περιέχουν σε κάποιο βαθμό φυσική γλώσσα, που συνήθως επιτρέπει κάποια ορισμένη αμφισημία. Όντως, η συντριπτική πλειοψηφία των αποδείξεων στα γραπτά μαθηματικά μπορούν να θεωρηθούν εφαρμογές της άτυπης λογικής. Αμιγώς τυπικές αποδείξεις μελετώνται από τη θεωρία αποδείξεων. Η διάκριση μεταξύ άτυπης και τυπικής απόδειξης έχει οδηγήσει σε επανεξέταση της τρέχουσας και ιστορικής μαθηματικής πρακτικής, ημι-εμπειρικά μαθηματικά και τα λεγόμενα λαϊκά μαθηματικά. Η φιλοσοφία των μαθηματικών ασχολείται με το ρόλο της γλώσσας και της λογικής στις αποδείξεις, καθώς και των μαθηματικών ως γλώσσα.

Άσχετα από το βαθμό της τυπικότητας που ακολουθείται, το αποτέλεσμα που αποδεικνύεται λέγεται θεώρημα. Σε μια εντελώς τυπική απόδειξη αυτό είναι η τελευταία γραμμή, και η απόδειξη δείχνει πως αυτό ακολουθεί από τα αξιώματα μόνο, με εφαρμογή των κανόνων συναγωγής. Όταν ένα θεώρημα έχει αποδεικτεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για την απόδειξη άλλων προτάσεων. Ένα θεώρημα μπορεί να λέγεται και λήμμα αν χρησιμοποιείται ως βήμα στην απόδειξη ενός θεωρήματος. Τα αξιώματα είναι οι προτάσεις αυτές που δεν γίνεται, ή δεν χρειάζεται, να αποδεικτούν. Αυτά ήταν στο παρελθόν η βασική μελέτη των φιλόσοφων των μαθηματικών, ενώ πρόσφατα εστιάζουν περισσότερο στη μαθηματική πρακτική, δηλαδή τι αποτελεί αποδεκτή τακτική.

Ευθεία απόδειξη
Στην ευθεία απόδειξη, το συμπέρασμα καθιερώνεται με το λογικό συνδυασμό των αξιωμάτων, των ορισμών και των προηγούμενων θεωρημάτων. Για παράδειγμα, μπορεί να δειχθεί με ευθεία απόδειξη ότι το άθροισμα δυο άρτιων αριθμών είναι πάντα άρτιος:
Για κάθε δυο άρτιους αριθμούς x και y μπορεί να γραφεί x = 2a και y = 2b για κάποιους ακέραιους a και b, αφού τόσο το x όσο και το y είναι πολλαπλάσια του 2. Αλλά το άθροισμα x + y = 2a + 2b = 2(a + b) είναι επίσης πολλαπλάσιο του 2, επομένως είναι άρτιος αριθμός εξ ορισμού.
Η απόδειξη αυτή χρησιμοποιεί τον ορισμό των άρτιων ακέραιων, αλλά και την επιμεριστικότιτα.

Απόδειξη με επαγωγή
Στην απόδειξη με επαγωγή, αποδεικνύεται πρώτα μια "βασική περίπτωση", και στη συνέχεια χρησιμοποιειται ένας "επαγωγικός κανόνας" για να δείξει μια (συχνά άπειρη) σειρά από άλλες περιπτώσεις. Αφού η βασική περίπτωση είναι αληθής, η απειρότητα των άλλων περιπτώσεων θα πρέπει επίσης να ισχύει, ακόμα κι αν δεν μπορούν όλες να αποδειχθούν ευθέως λόγω του άπειρου αριθμού τους. Ένα υποσύνολο της επαγωγής είναι η άπειρη κάθοδος, που χρησιμοποιείται στην απόδειξη ότι η τετραγωνική ρίζα του 2 είναι άρρητος αριθμός.
Η αρχή της μαθηματικής επαγωγής ορίζει ότι:
Έστω N = { 1, 2, 3, 4, ... } το σύνολο των φυσικών αριθμών και P(n) μια μαθηματική πρόταση που περιέχει τον φυσικό αριθμό n που ανήκει στο N, έτσι ώστε (i) P(1) ισχύει, δηλαδή, P(n) να είναι αλήθεια για n = 1 (ii) P(m + 1) ισχύει όταν P(m) ισχύει, δηλαδή P(m) συνεπάγεται ότι P(m + 1). Τότε, P(n) ισχύει για όλους τους φυσικούς αριθμούς n.

Απόδειξη με αντιμετάθεση
Η απόδειξη με αντιμετάθεση δείχνει το συμπέρασμα "αν p τότε q" αποδεικνύοντας το ισοδύναμο αντιθετοαντίστροφο "αν όχι q τότε όχι p".

Απόδειξη με αντίφαση
Στην απόδειξη με αντίφαση (γνωστή και ως εις άτοπον απαγωγή, ή reductio ad absurdum στα Λατινικά), δείχνεται ότι αν κάποια πρόταση ήταν ψευδής, τότε συμβαίνει μια λογική αντίφαση, επομένως η αρχική πρόταση θα πρέπει να είναι αληθής. Αυτή είναι ίσως η πιο συχνά απαντούμενη μέθοδος σε μαθηματικές αποδείξεις.

Κατασκευαστική απόδειξη
Κατασκευαστική απόδειξη ή απόδειξη με παράδειγμα, είναι η κατασκευή ενός παραδείγματος με την ιδιότητα να δείχνει ότι υπάρχει κάτι που έχει την ιδιότητα. Ο Ζοζέφ Λιουβίλ (Joseph Liouville), για παράδειγμα, απέδειξε την ύπαρξη υπερβατικών αριθμών κατασκευάζοντας ένα παράδειγμα. Συνήθως η κατασκευαστική απόδειξη αποδεικνύεται τη μη ορθότητα μιας πρότασης, ενώ το παράδειγμα που κατασκευάζεται λέγεται αντιπαράδειγμα.

Απόδειξη με εξάντληση
Στην απόδειξη με εξάντληση', το συμπέρασμα δείχνεται διαιρώντας το σε έναν πεπερασμένο αριθμό περιπτώσεων, και αποδεικνύοντας την κάθε μια ξεχωριστά. Ο αριθμός των περιπτώσεων μπορεί μερικές φορές να γίνει πολύ μεγάλος. Για παράδειγμα, η πρώτη απόδειξη του θεωρήματος τεσσάρων χρωμάτων, σύμφωνα με το οποίο αρκούν το πολύ τέσσερα χρώματα για να χρωματιστεί ένα επίπεδο γράφημα, ήταν απόδειξη με εξάντληση με 1936 περιπτώσεις. Η απόδειξη αυτή ήταν επίμαχη γιατί η πλειοψηφία των περιπτώσεων ελέγχθηκαν από ένα πρόγραμμα υπολογιστή, κι όχι με το χέρι. Η μικρότερη γνωστή απόδειξη για το θεώρημα τεσσάρων χρωμάτων έχει και σήμερα πάνω από 600 περιπτώσεις.

Πιθανοτική απόδειξη
Πιθανοτική απόδειξη είναι αυτή όπου ένα παράδειγμα δείχνεται ότι υπάρχει, με σιγουριά, χρησιμοποιώντας μεθόδους της θεωρίας πιθανοτήτων. Αυτό δεν είναι το ίδιο με το να δειχθεί ότι μια πρόταση είναι 'πιθανώς' ορθή. Ο τελευταίος συλλογισμός είναι 'επιχείρημα αληθοφάνειας' και δεν αποτελεί απόδειξη.

Συνδυαστική απόδειξη
Μια συνδυαστική απόδειξη δείχνει την ισοδυναμία διαφορετικών προτάσεων δείχνοντας ότι μετρούν το ίδιο αντικείμενο με διαφορετικούς τρόπους. Συνήθως, χρησιμοποιείται μια αμφίεση (bijection) για να δείξει ότι οι δυο ερμηνείες δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Μη κατασκευαστική απόδειξη
Μια μη κατασκευαστική απόδειξη δείχνει ότι ένα συγκεκριμένο μαθηματικό αντικείμενο πρέπει να υπάρχει (π.χ. "κάποιο X ικανοποιεί το f(X)"), χωρίς να εξηγήσει πως βρίσκεται ένα τέτοιο αντικείμενο. Συχνά αυτό παίρνει τη μορφή απόδειξης με αντίφαση, όπου η μη ύπαρξη του αντικειμένου αποδεικνύεται αδύνατη. Αντίθετα, μια κατασκευαστική απόδειξη στηρίζει την ύπαρξη ενός αντικειμένου δίνοντας μια μέθοδο εύρεσής του.

Τέλος απόδειξης
Ορισμένες φορές, τα αρχικά "Q.E.D." γράφονται για να δείξουν το τέλος μιας απόδειξης Τα αρχικά σημαίνουν "Quod Erat Demonstrandum", που στα Λατινικά σημαίνει "αυτό που έπρεπε να δειχθεί". Εναλλακτικά χρησιμοποιείται ένα τετράγωνο ορθογώνιο, όπως το □ ή ∎. Στα ελληνικά χρησιμοποιείται και το "Ο.Ε.Δ" από το αρχικό αρχαίο ελληνικό "ὅπερ ἔδει δειξαι" με την ίδια σημασία, μετάφραση του οποίου είναι η λατινική έκφραση.

Οι πιο ακριβές ουσίες στον κόσμο!

2011-11-24T03:13:00.006+02:00

ΤΟ ΣΑΦΡΑΝ (ΚΡΟΚΟΣ)
Κόστος: 11,13 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Eίναι ένα ανθοφόρο φυτό που μπορεί ναχρησιμοποιηθεί εκτός της μαγειρικής, και σε φυσικές θεραπείες από την κατάθλιψη μέχρι την έμμηνο ρύση.

Ο ΧΡΥΣΟΣ
Κόστος: 56,73 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Εκτός από τις χρήσεις του ως κόσμημα, αυτό το αρχαίο μέταλλο μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για την ηλεκτρική αγωγιμότητα του αλλά και την αντοχής του στη διάβρωση.

ΡΟΔΙΟ
Κόστος: Περίπου 58 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Το ρόδιο χρησιμοποιείται κυρίως σε καταλύτες αυτοκινήτων για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

ΠΛΑΤΙΝΑ
Κόστος: Περίπου 58 δολάρια ανά γραμμάριο.
Που χρησιμοποιείται: Η πλατίνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καταλύτης σε επιστημονικά πειράματα, σε κοσμήματα, και σε αντικαρκινικά φάρμακα.

ΜΕΘΑΜΦΕΤΑΜΙΝΗ
Κόστος: 100 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Αυτό το εξαιρετικά εθιστικό ναρκωτικό προκαλεί μεγάλη ευφορία και είναι δημοφιλές στους εφήβους ναρκομανείς.

ΚΈΡΑΤΟ ΡΙΝΟΚΕΡΟΥ
Κόστος: 110 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Όπως πιστεύουν κυρίως στο Βιετνάμ, η πολύτιμη ιδιότητα του π είναι ότι θεραπεύει τον καρκίνο. Κυρίως ιατρικές είναι και οι λοιπές χρήσεις του, που περιλαμβάνουν τη θεραπεία του πυρετού αλλά και άλλες ασθένειες .

ΗΡΩΙΝΗ
Κόστος: Η υψηλής ποιότητας ηρωίνη μπορεί κοστίζει μέχρι και 131 δολάρια/γραμ
Που χρησιμοποιείται: Είτε χορηγείται με ένεση, είτε εισπνέεται, είτε καπνίζεται, και πετυχαίνει να αλλάξει τις υποσυνείδητες λειτουργίες. Μπορεί να προκαλέσει σπασμούς ή ακόμη και κώμα.

ΚΟΚΑΪΝΗ
Κόστος: 215 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Προκαλεί ευφορία, όμως μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας .

LSD
Κόστος: Η κρυσταλλική μορφή του LSD κοστίζει περίπου 3.000 δολάρια ανά γραμμάριο

ΠΛΟΥΤΩΝΙΟ
Κόστος: Περίπου 4.000 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Υπάρχουν δύο είδη πλουτωνίου που μπορεί να χρησιμοποιηθούν είτε για στρατιωτικούς σκοπούς είτε για πυρηνικούς αντιδραστήρες.

PAIΝITE
Κόστος: 9.000 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Πιστεύεται ότι είναι το πιο σπάνιο ορυκτό πετράδι. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κρυσταλλοθεραπεία ή απλά να γίνει ένα όμορφο συλλεκτικό αντικείμενο

TAAFFEITE
Κόστος: 2.500 έως 20.000 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Εκτιμάται ότι είναι περισσότερο από ένα εκατομμύριο φορές πιο σπάνιο από τα διαμάντια. Και καθώς είναι πάρα πολύ ανθεκτικό χρησιμοποιείται συχνά σε κοσμήματα.

ΤΡΙΤΙΟ
Κόστος: 30.000 δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Το τρίτιο χρησιμοποιείται στις αυτοφωτιζόμενες «φωσφορίζουσες» επιγραφές εξόδου που βρίσκονται σε θέατρα, σχολεία και κτίρια γραφείων. Υπάρχουν περισσότερες από 2 εκατομμύρια τέτοιες επιγραφές μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες.

ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ
Κόστος: 55.000 δολάρια ανά γραμμάριο. Ένα καράτι άχρωμο διαμάντι μπορεί να κοστίσει περισσότερο από 11.000 δολάρια, ενώ χρωματιστό κοστίζει πολύ περισσότερο.

ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΟ 252
Κόστος: 27 εκατομμύρια δολάρια ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Για ένα στοιχείο που είναι τόσο απίστευτα ακριβό για την παραγωγή του, δεν υπάρχει καμία πρακτική χρήση . Δημιουργήθηκε μόνο μία φορά από τότε που ανακαλύφθηκε το 1950.

ΑΝΤΙΥΛΗ
Κόστος: 62.500 δισεκατομμυρία δολαρία ανά γραμμάριο
Που χρησιμοποιείται: Η αντιύλη θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί ως καυσίμο σε διαστημόπλοια. Χρειάζεται απίστευτα ακριβή τεχνολογία για τη δημιουργία της.

Από το φυσικό στο οικονομικό... χάος!

2011-11-16T03:30:00.002+02:00

Το γεγονός ότι ζούμε σε έναν ιδιαίτερα πολύπλοκο και αβέβαιο κόσμο αποτελεί για τους περισσότερους ανθρώπους μια κοινότοπη όσο και οδυνηρή διαπίστωση. Η διαπίστωση αυτή, μάλιστα, θεωρείται πλέον μια σχεδόν προφανής και αυταπόδεικτη αλήθεια και για την επιστημονική σκέψη της εποχής μας.

Ωστόσο, σύμφωνα με την επίσημη επιστημονική προπαγάνδα, όπως προβάλλεται από τα ΜΜΕ και διδάσκεται στα σχολικά προγράμματα, η αταξία, η αβεβαιότητα και η τυχαιότητα, δηλαδή οι τυπικές εκδηλώσεις της εγγενούς πολυπλοκότητας των περισσότερων φυσικών διαδικασιών, είναι «απλώς» φαινομενικές: μια ψευδαίσθηση, που οφείλεται σε ανθρώπινες προκαταλήψεις και περιορισμούς ή, ακόμη χειρότερα, σε διανοητική σύγχυση σχετικά με τα «πραγματικά» τελικά αίτια και τους νόμους της φύσης.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου περίεργο ότι μέχρι σήμερα επικρατούσε η ανιστόρητη άποψη ότι για την επίτευξη της επιστημονικής «εξήγησης», και άρα για την ουσιαστική κατανόηση της φύσης των πραγμάτων, αναγκαία και ικανή συνθήκη είναι η ανακάλυψη των «αιτιών» και των «νόμων» που, όπως εικάζεται, καθορίζουν την εμφάνιση και την ανάπτυξη των φαινομένων. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ακόμη και αυτή η ίδια η ορθολογικότητα της ανθρώπινης σκέψης εξαρτάται από την ικανότητά της να περιγράφει «αιτιοκρατικά» και να προβλέπει «νομοτελειακά» τα περίπλοκα φυσικά ή κοινωνικά φαινόμενα που διερευνά.

Και μολονότι πρόκειται για μια πολύ ισχυρή και παραγωγική γνωστική προσέγγιση, η ίδια η ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης οδήγησε τις τελευταίες δεκαετίες στην αποκάλυψη των ανυπέρβλητων ορίων αυτής της αιτιοκρατικής-αναγωγικής προσέγγισης.

Πρώτη η Θερμοδυναμική με την εισαγωγή της εντροπίας, δηλαδή του βέλους του χρόνου στη φύση, και κατόπιν η κβαντική φυσική με την εισαγωγή του παρατηρητή, ως παράγοντα που επηρεάζει τις παρατηρήσεις των μικροφυσικών φαινομένων, επέφεραν σοβαρά πλήγματα σε αυτή την κλασική αντίληψη περί επιστημονικής γνώσης. Εξίσου αποφασιστική όμως για την κατάρρευση αυτού του μοντέλου ήταν και η διατύπωση των εξελικτικών θεωριών στη βιολογία και των θεωρημάτων μη πληρότητας του Godel στα μαθηματικά.

Η ύβρις της πανεπιστήμης & το τέλος των βεβαιοτήτων

Η ιδεοληπτική μας προκατάληψη υπέρ μιας βαθύτερης, πιο απλής και οπωσδήποτε νομοτελειακής εξήγησης των πολύπλοκων «επιφαινομένων» δεν είναι βέβαια ούτε ιστορικά αυθαίρετη ούτε γνωσιολογικά παράλογη. Αντίθετα, στηρίζεται σε μια σειρά από απλοϊκές αλλά ιδιαίτερα παραγωγικές γνωσιολογικές-μεθοδολογικές παραδοχές που, κατά το παρελθόν, συνέβαλαν αποφασιστικά στην ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης.

Και η πιο επιτυχής από αυτές τις μεθοδολογικές παραδοχές ήταν και εξακολουθεί να είναι ο «αναγωγισμός»: η άποψη ότι, κατ' αρχήν, όλα τα πολύπλοκα φυσικά ή κοινωνικά φαινόμενα μπορούν να εξηγηθούν επαρκώς από λίγους απλούς νόμους ή από κάποιες θεμελιώδεις «πρώτες αρχές», στις οποίες οφείλουμε τελικά να ανάγουμε ό,τι παρατηρούμε.

Το αναγωγιστικό μοντέλο εξήγησης αποδείχτηκε εξαιρετικά γόνιμο, ταυτόχρονα όμως ήταν και υπερβολικά περιοριστικό για την ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης: ανακαλύψαμε γιατί πέφτουν τα μήλα, ενώ αγνοούμε το πώς αυτά δημιουργήθηκαν ή γιατί, ενδεχομένως, τα θεωρούμε εύγευστα!

Από την εποχή του Γαλιλαίου και του Νεύτωνα η επιστημονική κατανόηση και η τεχνολογική ιδιοποίηση του φυσικού κόσμου βασίστηκαν στην αναγωγή των πιο σύνθετων φαινομένων σε πιο απλά, τα οποία και θεωρούνταν «η αιτία» των πρώτων. Διαμορφώθηκε έτσι σταδιακά ένας πολύ ισχυρός ντετερμινιστικός τρόπος σκέψης που, αργά ή γρήγορα, υποσχόταν να μας οδηγήσει στα «τελικά αίτια» όλων των φαινομένων (φυσικών, βιολογικών, ανθρωπολογικών και κοινωνικών). Και πάνω σε αυτό το φιλόδοξο πανεπιστημονικό πρόγραμμα θεμελιώθηκε σχεδόν το σύνολο της νεότερης σκέψης και πρακτικής.

Φανταστείτε λοιπόν τις δραματικές συνέπειες που είχε η απρόσμενη ανακάλυψη ότι απολύτως ντετερμινιστικοί νόμοι και απλοί κανόνες οργάνωσης μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν τα πολύπλοκα συστήματα σε εντελώς χαώδεις και μη προβλέψιμες συμπεριφορές. Πρόκειται για ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο που περιγράφεται ως «ντετερμινιστικό χάος».

Το ντετερμινιστικό χάος, παρά το φαινομενικό οξύμωρο των δύο όρων, δημιουργεί και συντηρεί όλα τα πολύπλοκα συστήματα: από τα σμήνη γαλαξιών μέχρι την κυτταρική οργάνωση της ζωής, και από τα οικοσυστήματα μέχρι τη δυναμική της ανθρώπινης οικονομίας. Πρόκειται για συστήματα χαώδη και μη γραμμικά, αφού δεν μπορούμε να προβλέψουμε με ακρίβεια τη μελλοντική τους συμπεριφορά ακόμη κι αν γνωρίζουμε λεπτομερώς τις αρχικές συνθήκες ή όλες τις προγενέστερες καταστάσεις τους!

Και αυτό συμβαίνει επειδή όλα ανεξαιρέτως τα πολύπλοκα συστήματα υπακούουν τουλάχιστον σε δύο βασικές αρχές:

(1) απλοί νόμοι δεν οδηγούν κατ' ανάγκην σε απλές συμπεριφορές και

(2) ελάχιστες αλλαγές στις παραμέτρους που διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο σύστημα μπορεί να οδηγήσουν σε τεράστιες μεταβολές στη δομή και τη συμπεριφορά τού εν λόγω συστήματος στο μέλλον.

Αντίθετα, σύμφωνα με το κλασικό γραμμικό πρότυπο εξήγησης, μικρά αίτια προκαλούν πάντα μικρά αποτελέσματα· ενώ οι πιο μεγάλες και σημαντικές αλλαγές προκύπτουν, υποτίθεται, αποκλειστικά από την αθροιστική συσσώρευση πολλών μικρών αιτιών. Αν όμως αυτό το απλοϊκό πρότυπο εξήγησης είναι σωστό, τότε πώς εξηγείται η εμφανής αδυναμία μας να προβλέπουμε τις καθημερινές φυσικές, κοινωνικές και οικονομικές καταστροφές;

Το ευρώ και το πέταγμα της πεταλούδας

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τη ζωτική σημασία αλλά και τις δραματικές συνέπειες που έχει για τη ζωή όλων μας η υιοθέτηση ενός απλοϊκού ή, εναλλακτικά, ενός πολύπλοκου τρόπου σκέψης.

Ενα πολύ πρόσφατο και αρκετά διαφωτιστικό παράδειγμα είναι η επιλογή του πρώην πρωθυπουργού της χώρας μας Γ. Α. Παπανδρέου να χρησιμοποιήσει την απειλή δημοψηφίσματος για να εκβιάσει την πολιτική συναίνεση στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και για να επιταχύνει τις διεθνείς διεργασίες οικονομικής υποστήριξης που τόσο ανάγκη έχει η Ελλάδα. Μια επιλογή που, όχι μόνο αποδείχτηκε καταστροφική για τον ίδιο, αλλά είχε και δραματικές συνέπειες για την αξία του ευρώ.

Η επίκληση ατομικών ψυχολογικών «εξηγήσεων» (όπως π.χ. η μεγαλομανία, η απερισκεψία ή η μεγάλη πίεση) είναι, όχι μόνο ανεπαρκείς, αλλά και εξόχως παραπλανητικές, διότι αφήνουν αναπάντητο το βασικό ερώτημα: πώς είναι δυνατόν η «απερίσκεπτη» ή η «τυχοδιωκτική» προσωπική πολιτική επιλογή του πρωθυπουργού μιας μικρής και οικονομικά αδύναμης χώρας να μπορεί να επηρεάζει την οικονομική αξία ενός πανίσχυρου διεθνούς νομίσματος όπως το ευρώ και, κατ' επέκταση, τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας;

Μια πρώτη και πιο εύλογη εξήγηση θα μπορούσε να αναζητηθεί στην «παγκοσμιοποίηση» της διεθνούς οικονομίας. Γεγονός που αναδεικνύει πόσο ευαίσθητη και ευάλωτη είναι πλέον η παγκόσμια οικονομία ακόμη και στους πιο ασήμαντους φαινομενικά κραδασμούς.

Αν όντως η παγκόσμια αγορά χρήματος είναι ένα πολύπλοκο και άρα υπερβολικά ευαίσθητο στις παραμικρές διακυμάνσεις δίκτυο, τότε η οποιαδήποτε αυθαίρετη ή, αν προτιμάτε, ελεύθερη επιλογή στο εσωτερικό του ενδέχεται να αποδειχτεί επισφαλής και ενδεχομένως μοιραία, όχι μόνο γι' αυτόν που τη διαπράττει, αλλά και για κάθε άλλο «τμήμα» του πολύπλοκου δικτύου.

Βλέπουμε, λοιπόν, γιατί οι συνήθεις ψυχολογικές εξηγήσεις των πολιτικών-οικονομικών φαινομένων είναι μάλλον παραπλανητικές. Αντίθετα, μόνο τα «απρόσωπα» και «αφηρημένα» επιστημονικά μοντέλα, όπως π.χ. αυτό των πολύπλοκων μη γραμμικών συστημάτων, μπορούν να μας προσφέρουν μια ικανοποιητική εξήγηση των μεταμοντέρνων πολιτικών του «σοκ και δέους» που επιβάλλονται πλέον μαζικά.

Είναι πάντως αξιοπερίεργο ότι μόνο τα επιστημονικά μοντέλα του χάους και της δημιουργικής αταξίας μπορούν να «μεταφράζουν» ικανοποιητικά τα πιο μύχια βιώματα και τις αντιδράσεις του σύγχρονου ανθρώπου. Σήμερα το χάος δεν εισβάλλει, όπως κατά το παρελθόν, μόνο για να συγκαλύψει ή για να προσμετρήσει την άγνοιά μας, αλλά αποτελεί βασική προϋπόθεση και εργαλείο για την παραγωγή της σύγχρονης ζωής και σκέψης.

πηγή: enet.gr

Robot λύνει τον κύβο του Rubik σε 5sec

2011-11-10T03:20:00.002+02:00

Το ρομπότ CubestormerII, σχεδιασμένο από τον Mike Dobson, εφοδιασμένο με λογισμικό και αλγοριθμική αναλυτική ικανότητα από τον David Gilday, επιτελεί μία πολύπλοκη εργασία που η ταχύτητα διεκπεραίωσης της αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα για τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ωστόσο τόσο ο κύβος του Rubik, όσο και ο τάχιστος μηχανισμός επίλυσης του επινοήθηκε από ανθρώπους. Ο κύβος ερρίφθη!

Μυστήριο 26: το φαινόμενο nocebo

2011-11-09T13:20:00.002+02:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Όταν οι δυτικοί ανθρωπολόγοι άκουσαν για πρώτη φορά αναφορές για μάγους γιατρούς που μπορούσαν να εκτοξεύσουν θανάσιμες κατάρες, γρήγορα βρήκαν λογικές εξηγήσεις. Για παράδειγμα, οι οικογένειες των καταραμένων συχνά ένιωθαν πως δεν υπήρχε λόγος να σπαταλούν τροφή για έναν 'ζωντανό νεκρό'. Κι έτσι οι καταραμένοι κατέληγαν να πεθάνουν, απλά από λιμοκτονία.

Ωστόσο, έχουν έρθει στο φως άλλες ιστορίες από περιπτώσεις, που αντιστέκονται στις προσπάθειες λογικής εξήγησης. Τη δεκαετία του 1970 για παράδειγμα, οι γιατροί διέγνωσαν σε έναν ασθενή τελικό στάδιο καρκίνου και του είπαν πως του έμεναν μόνο λίγοι ακόμα μήνες ζωής. Αν και ο ασθενής πέθανε στον χρόνο που είχε προβλεφθεί, μια αυτοψία έδειξε ότι οι γιατροί είχαν κάνει λάθος. Υπήρχε ένας μικροσκοπικός όγκος, αλλά δεν είχε επεκταθεί. Φάνηκε σαν η πρόγνωση των γιατρών να ήταν μια θανατική κατάρα.

Αν και ο μηχανισμός παραμένει ένα μυστήριο, τουλάχιστον έχει δοθεί πλέον ένα όνομα στο φαινόμενο αυτό. Το φαινόμενο 'nocebo' είναι το λιγότερο γνωστό αντίθετο αδελφάκι του φαινομένου 'placebo' και περιγράφει κάθε περίπτωση όπου το να βάλεις κάποιον σε αρνητικές σκέψεις έχει αρνητική επίπτωση στην υγεία του. Εάν πει κανείς σε κάποιον πως μια ιατρική διαδικασία θα είναι εξαιρετικά επίπονη, για παράδειγμα, αυτός θα βιώσει περισσότερο πόνο από όσο θα ένιωθε εάν δεν τον είχαν ενημερώσει για τον πόνο που θα περάσει. Παρομοίως, περιστατικά με παρενέργειες στις ομάδες που έπαιρναν το placebo όταν συμμετείχαν σε κλινικές μελέτες φαρμάκων, έδειξαν πως η προειδοποίηση του γιατρού αναφορικά με τις πιθανές παρενέργειες ενός φαρμάκου έκανε πιο πιθανή την αναφορά των παρενεργειών αυτών από τους ασθενείς.

Δεν βρίσκεται λοιπόν μόνο στο μυαλό, αλλά έχει και φυσικές επιδράσεις. Το άγχος που δημιουργείται από το φαινόμενο nocebo μπορεί να έχει μια μακρόχρονη επίδραση στην καρδιά, ίσως αρκετά σοβαρή που να προκαλέσει θανατηφόρα ζημιά.

Το ζήτημα είναι να καταλάβουμε τους ακριβείς μηχανισμούς που βρίσκονται πίσω από το nocebo. Οι ιατρικοί ερευνητές ελπίζουν πως μια τέτοια κατανόηση θα βοηθήσει ώστε να μειώσουμε το άγχος στον κόσμο. Είναι ένας καλός τρόπος να καταλάβουμε το άγχος και να βρούμε μεθόδους για την πρόληψή του, λέει ο Fabrizio Benedetti του Πανεπιστημίου του Τορίνο, στην Ιταλία.

Το Διαδίκτυο ζυγίζει όσο μια... φράουλα

2011-11-06T13:58:00.001+02:00

Όλο το διαδίκτυο δεν ζυγίζει παραπάνω από 50 γραμμάρια, δηλαδή όσο μία φράουλα, σύμφωνα με μαθηματικούς υπολογισμούς, που συμπεριέλαβαν το συνολικό βάρος όλων των κινούμενων ηλεκτρονίων, που αντιπροσωπεύουν το σύνολο των διακινούμενων πληροφοριών, σε οποιαδήποτε στιγμή.

Η διενέργεια της μέτρησης, εμπνεύστηκε μετά την ανακοίνωση του καθηγητή της επιστήμης των υπολογιστών Τζον Κουμπιάτοβις του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ ότι κάθε ηλεκτρονικό βιβλίο που "φορτώνεται" στη συσκευή ψηφιακής ανάγνωσης Amazon Kindle, αυξάνει ανεπαίσθητα το βάρος της.

Ο Κουμπιάτοβιτς χρησιμοποίησε τη γνωστή εξίσωση E=mc2, για τη σχέση μάζας και ενέργειας και εκτίμησε ότι το γέμισμα με ηλεκτρονικά βιβλία ενός Kindle χωρητικότητας 4GB, θα αυξήσει το βάρος του κατά ένα δισεκατομμυριοστό του δισεκατομμυριοστού του γραμμαρίου.

Αυτό συμβαίνει επειδή όταν αποθηκεύονται πληροφορίες, τα ηλεκτρόνια στην μνήμη έχουν μεν σταθερό αριθμό, αλλά αυξάνουν την ενέργειά τους και αυτή η αυξημένη ενέργεια "μεταφράζεται" σε οριακά μεγαλύτερη μάζα, δηλαδή σε περισσότερο βάρος.

Έτσι, υπολογίστηκε ότι όλο το διαδίκτυο ζυγίζει περίπου 50 γραμμάρια. Αρχικά, μετρήθηκε ότι τα ηλεκτρόνια στο σύνολο του διαδικτύου έχουν ενέργεια περίπου 40 δισεκατομμύρια βατ και στη συνέχεια αυτή η ενέργεια μετατράπηκε σε βάρος 50 γραμμαρίων.

Στην πραγματικότητα, πάντως, το βάρος θα πρέπει να είναι κάπως μεγαλύτερο, αφού οι υπολογισμοί έγιναν με βάση παρωχημένα στοιχεία του 2006, όταν υπολογιζόταν ότι στον πλανήτη μας υπήρχαν 75 έως 100 εκατ. κεντρικοί υπολογιστές (servers).

Από τότε όμως, μια σειρά από μεγάλα κέντρα αποθήκευσης και επεξεργασίας δεδομένων έχουν κατασκευαστεί από εταιρείες όπως η Google, η Amazon και η Microsoft. Αν μάλιστα στους υπολογισμούς, εκτός από τους servers, περιληφθούν και οι προσωπικοί υπολογιστές του πλανήτη που χρησιμοποιούν το ίντερνετ, τότε το βάρος του διαδικτύου αυξάνεται σε... τρεις φράουλες!

πηγή: enet.gr

Μυστήριο 25: Θόρυβος από την άκρη του Σύμπαντος

2011-11-03T12:13:00.003+02:00

Ο Ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων GEO600 στο Ανόβερο της Γερμανίας δεν έχει ακόμα ανιχνεύσει βαρυτικά κύματα. Αντ' αυτού, ίσως να έχει αποκαλύψει την απώτατη φύση της πραγματικότητας.

Το 2008, ο φυσικός Craig Hogan από τον επιταχυντή του FermiLab (Fermi National Accelerator Laboratory) στη Batavia του Illinois, προσπαθούσε να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να ελέγξουμε την ιδέα πως οτιδήποτε βλέπουμε ως φυσική πραγματικότητα ειναι το αποτέλεσμα προβολής από τα όρια του σύμπαντος. Αυτό είναι γνωστό ως η ολογραφική αρχή.

Η πληροφορία που κρατείται στα όρια αυτά δεν είναι συνεχής, αλλά συνίσταται από 'bits', κάθε ένα από τα οποία καταλαμβάνει μια περιοχή που αντιστοιχεί στα πιο θεμελιώδη κβάντα απόστασης στο σύμπαν. Αυτό είναι το μήκος Planck, περίπου 10-35 μέτρα, δηλαδή πάρα πολύ μικρό για να μπορέσουμε να δούμε ένα ξεχωριστό bit. Όταν αυτή η πληροφορία προβάλλεται στον όγκο του σύμπαντος ωστόσο, κάθε bit μεγενθύνεται. Αυτό σημαίνει πως πιθανώς να είμαστε σε θέση να δούμε κάτι σαν διάταξη από πίξελ στον χωροχρόνο.

Τα είδη των κλιμάκων που εμπλέκονται σημαίνουν πως κάτι τέτοιο θα ήταν ανιχνεύσιμο μόνο με τα πιο ευαίσθητα όργανα που διαθέτουμε, όπως οι ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων που ψάχνουν τις ρυτιδώσεις του χωροχρόνου που προκαλούνται από βίαια κοσμολογικά γεγονότα, όπως η σύγκρουση δύο μαύρων τρυπών. Ο Hogan βρήκε το πως θα μπορούσε να φανερωθεί αυτή η διάταξη των πιξελ στο GEO600 και έστειλε τα αποτελέσματά του στους ερευνητές που βρίσκονται εκεί.

Κατά περίεργη σύμπτωση, η ομάδα του GEO600 είχε προβλήματα με 'θόρυβο' που έπιαναν οι ανιχνευτές τους. Κι εδώ βρίσκεται το σημαντικό σημείο: ο θόρυβος είχε αλλόκοτα όμοια χαρακτηριστικά με το σήμα που είχε προβλέψει ο Hogan. Είναι πράγματι το αποτέλεσμα πληροφορίας που προέρχεται από τις άκρες του σύμπαντος; Το θέμα δεν έχει ακόμα επιλυθεί, λέει ο Karsten Danzmann, επικεφαλής ερευνητής στο GEO600. Ο θόρυβος είναι ακόμα εκεί έξω και δεν έχουμε κάποια εξήγηση.

Η απάντηση ίσως έρθει μόνο αφού το όργανο αναβαθμιστεί για να γίνει ακόμα πιο ευαίσθητο, κάτι που αναμένεται να συμβεί πολύ σύντομα.

Δέκα πολύ περίεργες ασθένειες

2011-10-27T13:37:00.005+03:00

Ο οργανισμός μας είναι ένα πολύπλοκο και συχνά αρκετά περίεργο σύστημα. Συνδυάζει μεγάλη αντοχή σε κλονισμούς που απειλούν να διαταράξουν την υγεία μας, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να αποσυντονιστεί με φαινομενικά ασήμαντες αφορμές. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα βέβαια όταν στο παιχνίδι συμμετάσχει και η ψυχολογία, όπου είτε κάποιοι ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να είναι υπεύθυνοι για σωματικές διαταραχές, ή το αντίστροφο. Με ή και χωρίς την εμπλοκή των ψυχολογικών παραγόντων πάντως, υπάρχουν ασθένειες που θα προκαλούσαν έκπληξη και στον πιο έμπειρο γιατρό. Κάποιες από τις πιο παράξενες αναφέρονται παρακάτω.

Επίθεση της Τέχνης (Stendhal Syndrome)

Η Δρ. Graziella Magherini, συγγραφέας του βιβλίου «Το Σύνδρομο Stendhal» (The Stendhal Syndrome), μελέτησε πάνω από 100 τουρίστες στη Φλωρεντία της Ιταλίας που αρρώστησαν στην παρουσία μεγάλων έργων τέχνης. Τα συμπτώματα περιλάμβαναν ταχυκαρδίες, ιλίγγους, και πόνους στο στομάχι. Ο τυπικός παθών είναι άτομο στην ηλικία μεταξύ των 26 και 40 χρόνων που σπανίως αφήνει το σπίτι του. Η Δρ Magherini πιστεύει ότι το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα αποδιοργάνωσης βιολογικού κύκλου λόγω υπερατλαντικών μετακινήσεων, άγχος ταξιδιών και το σοκ της υπερβολικής αίσθησης που προκαλεί η επαφή με το παρελθόν. Όπως λέει, «πολύ συχνά υπάρχει η αγωνία του θανάτου.»

Το σύνδρομο ονομάστηκε Stendhal από έναν Γάλλο νοβελίστα του 19ου αιώνα που ένιωθε ταραχή όταν αντίκριζε τα φρέσκο (είδος τοιχογραφίας, ιδιαίτερα συχνό στην Ιταλία, που συναντάται συχνά σε οροφές μεγαλόπρεπων μνημείων) στην εκκλησία Santa Croce της Φλωρεντίας. Έργα τέχνης που δημιουργούν ιδιαίτερη ταραχή είναι το άγαλμα του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου, ο Βάκχος του Caravaggio και οι ομόκεντροι κύκλοι της Duomo cupola.

Στριμμένο έντερο από Hula-hoop

Στις 26 Φλεβάρη του 1992 ένας εργάτης στο Πεκίνο, ο Xu Denghai, νοσηλεύτηκε με το έντερό του στριμμένο, κάτι που επήλθε μετά από επίμονο παίξιμο με hula-hoop. Ήταν η τρίτη περίπτωση που εμφανίστηκε σε διάστημα μερικών βδομάδων από τότε που μια μανία για παίξιμο με hula-hoop είχε εξαπλωθεί στην Κίνα. Τα απογευματινά Νέα του Πεκίνου συμβούλεψαν τους ανθρώπους να κάνουν ζέσταμα πριν από το παίξιμο και να αποφεύγουν να παίζουν με το hula-hoop αμέσως μετά το φαγητό.

Εθισμός στα Καρότα

Το 1992, το βρετανικό περιοδικό για τον Εθισμό (British Journal of Addiction) περιέγραψε τρεις ασυνήθιστες περιπτώσεις εξάρτησης από καρότα. Ένας σαραντάχρονος άντρας αντικατέστησε τα τσιγάρα με καρότα. Έφαγε πέντε μάτσα καρότα σε μια μέρα και έπαθε εμμονή στη σκέψη τους. Σύμφωνα με δύο Τσέχους ψυχιάτρους, όταν τους απομακρύνανε τα καρότα, αυτός και οι υπόλοιποι ασθενείς που έπασχαν επίσης από εθισμό στα καρότα έπεσαν σε έντονη ευερεθιστότητα.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1996 στο επιστημονικό περιοδικό «The Australian and New Zealand Journal of Psychiatry» προτάθηκε η υπόθεση ότι οι ασθενείς ίσως είχαν εθισμό με την ουσία Βήτα Καροτίνη και ότι πιθανώς η ουσία αυτή να αποτέλεσε γι΄αυτούς ένα υποκατάστατο της Νικοτίνης δεδομένου ότι η μεγάλη κατανάλωση των καρότων σχετιζόταν σε κάποιο βαθμό με εθιστική συμπεριφορά στο κάπνισμα.

Ακατάσχετη επιθυμία για Αιχμηρά Αντικείμενα

Η επιθυμία για βρώση μεταλλικών αντικειμένων είναι σχετική συνηθισμένη. Περιστασιακά υπάρχει κάποια ακραία περίπτωση, όπως αυτή του 47χρονου Άγγλου, του Allison Johnson. Αλκοολικός διαρρήκτης που έπασχε από καταναγκασμό να τρώει ασημικά, ο Johnson υπεβλήθη σε 30 εγχειρήσεις για να του αφαιρέσουν περίεργα πράγματα από το στομάχι του. Το 1992, είχε τραφεί με οκτώ πιρούνια και με τα μεταλλικά τμήματα μιας σκούπας. Κατ' επανάληψη είχε κλειστεί στη φυλακή και αφεθεί ελεύθερος και κάθε φορά αμέσως μετά την αποφυλάκισή του πήγαινε σε ένα εστιατόριο όπου παράγγελνε πλουσιοπάροχα. Χωρίς να μπορεί να πληρώσει το λογαριασμό, έλεγε στη συνέχεια στον ιδιοκτήτη να καλέσει την αστυνομία και έτρωγε αιχμηρά αντικείμενα μέχρι να φτάσει η αστυνομία. Ο δικηγόρος του είπε για τον πελάτη του ότι δυσκολεύεται να φάει και φυσικά έχει δυσκολίες με την τουαλέτα.

Το σύνδρομο του Δρ. Strangelove

Είναι γνωστό επισήμως ως Σύνδρομο του Ξένου Χεριού (Alien Hand Syndrome). Αυτή η περίεργη νευρολογική ασθένεια προσβάλλει χιλιάδες ανθρώπους. Προκαλείται από καταστροφή σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου και κάνει το ένα από τα δύο χέρια του ασθενή να δρα ανεξάρτητα από το άλλο και ανεξάρτητα από τις βουλές του ιδιοκτήτη του. Για παράδειγμα, το δυσλειτουργικό χέρι μπορεί να κάνει το αντίθετο από αυτό που κάνει το κανονικό. Εάν ένα άτομο προσπαθεί να κουμπώσει ένα πουκάμισο με το ένα χέρι, το άλλο θα ακολουθήσει και θα ξεκουμπώσει τα κουμπιά. Αν το ένα χέρι σηκώνει προς τα πάνω το παντελόνι, το άλλο θα το κατεβάζει προς τα κάτω. Κάποιες φορές το χέρι γίνεται επιθετικό, κλέβει, δίνει μπάτσους ή και μπουνιές στον ασθενή. Σε τουλάχιστον μία περίπτωση προσπάθησε να στραγγαλίσει τον ιδιοκτήτη του. Η νευρολόγος Rachelle Doody λέει, «συχνά ένας ασθενής κάθεται πάνω στο χέρι αλλά στο τέλος χαλαρώνει και εκείνο ξεκινά να κάνει τα ίδια και πάλι.»

Εξάνθημα από Λασπομαχίες (Palastaie Limosae)

Εικοσιτέσσερις άντρες και γυναίκες πάλεψαν σε λάσπη στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Μέσα σε 35 ώρες, 7 από τους παλαιστές καλύφθηκαν με μπαλώματα κόκκινων προεξοχών που ήταν γεμάτες με πύον και έμοιαζαν με σπυριά και οι υπόλοιποι υπέκυψαν λίγο αργότερα. Τα εξανθήματα εμφανίστηκαν σε περιοχές του δέρματος που δεν ήταν καλυμμένες με μαγιό, ένας άτυχος παλαιστής όμως είχε πέσει στη λάσπη γυμνός. Η δερματίτιδα «palastaie limosae» ή το «εξάνθημα από λασπομαχίες» πιθανότατα προκλήθηκε από μόλυνση της λάσπης με κοπριά.

Ηλεκτρικοί Άνθρωποι

Σύμφωνα με τον Βρετανό ερευνητή του παραφυσικού Hilary Evans, κάποιοι άνθρωποι είναι «όρθια ανθρώπινα ηλεκτρικά χέλια, ικανοί να παράγουν φορτία τόσο δυνατά ώστε να σβήσουν φώτα στους δρόμους και να σταματήσουν ηλεκτρικές συσκευές.» Περιπτώσεις ηλεκτρικών ανθρώπων χρονολογούνται από το 1786, η πιο διάσημη από τις οποίες είναι αυτή της δεκατετράχρονης Angelique Cottin, που η παρουσία της έκανε τις βελόνες από τις πυξίδες να περιστρέφονται μανιασμένα. Για να μελετήσει περαιτέρω το φαινόμενο ο Evans ίδρυσε την SLIDE, που είναι τα αρχικά γράμματα της φράσης «Street Lamp Interference Data Exchange» (Ανταλλαγή Πληροφοριών σχετικά με την Παρεμβολή σε Οδικά Φώτα).

Η επιληψία της Mary Hart

Η περίπτωση της Dianne Neale, ετών 49, εμφανίστηκε στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine. Σ' αυτό το πολυδημοσιευμένο συμβάν του 1991, η Neale όπως φαίνεται προσβαλλόταν από επιληπτικές κρίσεις καθώς άκουγε τη φωνή της συμπαρουσιάστριας της εκπομπής «Entertainment Tonight», Mary Hart. Η Neale ένιωθε ταραγμένο στομάχι, μια αίσθηση πίεσης στο κεφάλι της και σύγχυση. Εργαστηριακοί έλεγχοι επιβεβαίωσαν τις αντικανονικές ηλεκτρικές εκκενώσεις στον εγκέφαλό της και τις επιληπτικές κρίσεις κροταφικού λοβού και η Neale εμφανίστηκε σε μια συνέντευξη τύπου όπου επέμενε ότι δεν ήταν τρελή. Δήλωσε πως δεν έτρεφε άσχημα αισθήματα για την Hard, η οποία ζήτησε συγνώμη στον αέρα για την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί.

Σύνδρομο Ξενικής Προφοράς

Υπάρχουν περίπου 50 καταγεγραμμένες περιπτώσεις του Συνδρόμου Ξενικής Προφοράς, στις οποίες άνθρωποι που έπαθαν εγκεφαλικά ή άλλους τραυματισμούς υιοθέτησαν μια νέα προφορά. Για παράδειγμα, η Tiffany Roberts από την Φλόριντα έπαθε εγκεφαλικό και στη συνέχεια ξεκίνησε να μιλάει με αγγλική προφορά. Απόκτησε ακόμα και αγγλικανικά ιδιώματα όπως το «bloody» και το «loo». Η κυρία Roberts δεν είχε βρεθεί ποτέ της στη Μεγάλη Βρετανία και δεν παρακολουθούσε Βρετανικές τηλεοπτικές εκπομπές.

Ίσως η πιο περίεργη περίπτωση είναι αυτή που αφορά μια γυναίκα από τη Νορβηγία που έπεσε σε κώμα αφού είχε χτυπηθεί από βλήμα σε μια αεροπορική επιδρομή το 1941. Όταν ξύπνησε μίλησε με βαριά γερμανική προφορά, κάτι που προκάλεσε τον εξοστρακισμό της από τους γείτονές της.

Σύνδρομο Αχτένιστων Μαλλιών

Γνωστό και ως μαλλιά-τσόχα, η κατάσταση αυτή κάνει τα μαλλιά να σχηματίζουν μια μπλεγμένη μάζα. Σε μια περίπτωση που αναφέρθηκε το 1993, τα μαλλιά μιας 39χρονης έπεσαν και αντικαταστάθηκαν από ξηρά, τραχιά και κατσαρά μαλλιά που ήταν τόσο μπλεγμένα ώστε ήταν αδύνατο να τα χτενίσει. Δεν είχαν κόμπους, μπερδέματα ή στριψίματα που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το μπλέξιμο. Οι ίδιες οι τρίχες των μαλλιών είχαν περίεργο σχήμα: η διατομή τους ήταν τριγωνική με αυλάκια ή είχαν νεφροειδές αντί για κυκλικό σχήμα.

Η ασυνήθιστη λύση για την κατάσταση αυτή είναι να κοπεί η στερεοποιημένη μάζα μαλλιών. Σε μια περίπτωση, μια γυναίκα από την Ινδιάνα ήθελε να κρατήσει τα μαλλιά της εφόσον είχε αφιερώσει 24 χρόνια για να τα μακρύνει. Μετά από δυόμιση μήνες που εφαρμόστηκαν λιπαντικά στα μαλλιά της με ελαιόλαδο και διαχωρίζοντας τις δέσμες με βελόνες πλεξίματος, τα μαλλιά της επανήλθαν στο κανονικό.

Πηγή: Esoterica.gr

Μυστήριο 24: μαγνητικά μονόπολα

2011-10-18T14:07:00.003+03:00

Ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός είναι οι δύο πλευρές από το ίδιο νόμισμα. Υποτίθεται ότι υπάρχει μια βαθιά συμμετρία μεταξύ τους. Γιατί λοιπόν, όταν βλέπουμε μονήρη ηλεκτρικά φορτία όπως ηλεκτρόνια ή πρωτόνια δεν βλέπουμε έναν μονήρη μαγνητικό πόλο, ένα μονόπολο;

Σχεδόν σίγουρα υπάρχουν εκεί έξω: τα μονόπολα παίζουν έναν κρίσιμο ρόλο στις ευρέως αποδεκτές μεγάλες ενοποιητικές θεωρίες, για παράδειγμα. Οι θεωρίες της μεγάλης ενοποίησης προτείνουν ότι οι τέσσερις δυνάμεις της φύσης ξεπήδησαν από μία υπερδύναμη που υπήρχε μέχρι κάποιες στιγμές μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. [Πιο συγκεκριμένα, ο όρος Μεγάλη Ενοποιητική Θεωρία Grand Unified Theory ή GUT αναφέρεται σε διάφορα παραπλήσια μοντέλα της σωματιδιακής φυσικής. Τα μοντέλα αυτά αναφέρονται σε κλίμακες υψηλής ενέργειας, όπου σύμφωνα με το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο προσδιορίζονται τρεις αλληλεπιδράσεις βαθμίδας (gauge interactions), οι ηλεκτρομαγνητικές, οι ασθενείς και οι ισχυρές. Στις ενοποιητικές θεωρίες αυτές οι τρεις αλληλεπιδράσεις ενώνονται σε μια μόνη αλληλεπίδραση που χαρακτηρίζεται από μια μεγαλύτερη συμμετρία βαθμίδας και μια ενοποιημένη σταθερά.]

Το πρόβλημα είναι, πως το σύμπαν μας θεωρείται πως δεν περιέχει πολλά από αυτά τα μονόπολα της Ενοποίησης, δηλαδή ένα για κάθε 10²⁹ πρωτόνια και νετρόνια στους ατομικούς πυρήνες: εάν υπήρχαν περισσότερα από αυτά, οι πιο εκλεπτυσμένες ερευνητικές μας μέθοδοι θα είχαν βρει έστω και ένα.

Και δεν μπορούμε να φτιάξουμε μερικά από αυτά. Τα μονόπολα της Μεγάλης Ενοποίησης θεωρείται ότι έχουν τόσο μεγάλη μάζα που δεν έχουμε αρκετά ισχυρούς σωματιδιακούς επιταχυντές για να δημιουργήσουμε κάποιο από αυτά. Δεν απασχολεί βέβαια ιδιαίτερα τους φυσικούς το τελευταίο. Ο Joe Polchinski, θεωρητικός φυσικός στο Ινστιτούτο Kavli της Θεωρητικής Φυσικής στη Santa Barbara της California, είπε πως η ύπαρξη μονόπολων μοιάζει σαν ένα από τα πιο ασφαλή στοιχήματα που μπορεί να βάλει κανείς σχετικά με τη φυσική που δεν έχουμε ακόμα δει.

Τη δεκαετία του 1930, ο Paul Dirac μας έδωσε έναν ακόμα καλύτερο λόγο για να πιστέψουμε στα μονόπολα, όταν έδειξε πως η ύπαρξή τους θα εξηγούσε με τη σειρά της την ύπαρξη των ηλεκτρονίων. Τα μονόπολα του Dirac θα μπορούσαν να έχουν οποιαδήποτε μάζα, λέει ο Kimball Milton του Πανεπιστημίου της Oklahoma στο Norman. Έτσι αυτά τα μονόπολα θα μπορούσαν να εμφανιστούν στους σωματιδιακούς επιταχυντές μας ή στα προϊόντα της αποσύνθεσης που προέρχεται από τη σύγκρουση κοσμικών ακτίνων στην ανώτερη ατμόσφαιρα.

Έχουν διεξαχθεί αρκετές έρευνες, αλλά χωρίς επιτυχία. Σημαίνει αυτό πως θα έπρεπε να τα παρατήσουμε; Ακόμα μπορεί να βρούμε ίχνη από μονόπολα στις κοσμικές ακτίνες, έτσι υπάρχει ακόμα ελπίδα, λέει ο Milton.

Μοιράζεται με τον Polchinski τη βεβαιότητα για τα μονόπολα. Το γεγονός ότι η ύπαρξή τους είναι σύμφωνη με όλη τη γνωστή φυσική σημαίνει πως σχεδόν σίγουρα υπάρχουν εκεί έξω, υπολογίζει. Πιστεύει στην αρχή που υιοθετήθηκε από τον διάσημο φυσικό Murray Gell-Mann: οτιδήποτε δεν απαγορεύεται είναι επιτακτικό. Τα μαγνητικά μονόπολα είναι συνεπή με την κβαντομηχανική, κι έτσι θα έπρεπε να υπάρχουν, λέει ο Milton.

Μαργαριτάρια μαθητών!

2011-10-12T12:21:00.006+03:00

Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια. (Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Την Οδύσσεια την έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης.

(Γυμνάσιο Λαμίας)Tα Χερουβίμ και τα Σεραβίμ ήταν μικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά-αριστερά στο πλάι των μεγάλων αγγέλων. Τα Χερουβίμ χερούβιζαν (δεξί πέταγμα) και τα Σεραβίμ σερούβιζαν (αριστερό πέταγμα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουβίμ για πέταγμα κατευθείαν στη μέση. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε. (Γυμνάσιο Καλαμάτας)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό. Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Οι βιταμίνες βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα από τις αλφαμίνες και τις γαμαμίνες. (Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά. (Λύκειο Ξάνθης)

Η μπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή με ένα μπα και δύο να.(Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ερώτηση: 'Τι γνωρίζετε για τις εικονομαχίες;'
Απάντηση: 'Εικονομαχίες ήταν οι μάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες.
Όποιος κέρδιζε τη μάχη κέρδιζε και τις εικόνες'. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ'. (Γυμνάσιο Αργοστολίου)

Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες. (Γραπτό υποψηφίου για τη Σχολή Αστυνομίας)

Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες. (Γραπτό υποψηφίου για τη Σχολή Αστυνομίας)

Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας. (Γυμνάσιο Καρδίτσας)

Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος. (Γυμνάσιο Πάτρας)

Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος.

Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη.

Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να πέφτουν ομαδικά.

Νέο ρεκόρ ψηφίων του "π"

2011-10-10T04:58:00.002+03:00

Επιστήμονας της πληροφορικής έσπασε το ρεκόρ υπολογισμού των ψηφίων του αριθμού «π». Πλέον η διάσημη μαθηματική σταθερά, υπολογίστηκε ότι έχει σχεδόν 2,7 τρισεκατομμύρια ψηφία που ακολουθούν μετά το 3,14, δηλαδή περίπου 123 δισεκατομμύρια περισσότερα ψηφία σε σχέση με το προηγούμενο ρεκόρ.

Ο Φαμπρίς Μπελάρντ, σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποίησε έναν απλό επιτραπέζιο υπολογιστή για να κάνει το νέο υπολογισμό, που του πήρε 131 μέρες συνολικά. Ο νέος αριθμός-ρεκόρ του «π» χρειάζεται πάνω από ένα terabyte για να αποθηκευτεί σε σκληρό δίσκο.

Τα προηγούμενα ψηφία-ρεκόρ του «π» είχαν βρεθεί με τη βοήθεια τεράστιων υπερ-υπολογιστών, όμως ο Μπελάρντ υποστηρίζει ότι η δική του μέθοδος υπολογισμού είναι 20 φορές πιο αποτελεσματική.

Το προηγούμενο ρεκόρ με περίπου 2,6 τρισ. ψηφία κατείχε, από τον Αύγουστο του 2009, ο Νταϊσούκε Τακαχάσι του πανεπιστημίου Τσουκούμπα της Ιαπωνίας και του είχε πάρει 29 ώρες, αλλά με την υποστήριξη ενός σούπερ-κομπιούτερ 2.000 φορές πιο γρήγορου και χιλιάδες φορές πιο ακριβού από τον κοινό υπολογιστή που χρησιμοποίησε ο Μπελάρντ.

Εκτιμάται ότι αν χρειάζεται περίπου ένα δευτερόλεπτο για να εκφωνηθεί ένας αριθμός, η πλήρης απαρίθμηση φωναχτά όλων των ψηφίων του «π» θα απαιτούσε πάνω από 49.000 χρόνια!

Ο Μπελάρντ δήλωσε ότι διάβασε το πρώτο του βιβλίο του για τον αριθμό «π» όταν ήταν 14 ετών και έκτοτε παρακολουθούσε ανελλιπώς τις προσπάθειες υπολογισμού όλο και περισσότερων ψηφίων του. Όπως είπε, τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πρακτική πλευρά του ζητήματος, καθώς ορισμένοι από τους αλγόριθμους που απαιτούνται για τον υπολογισμό του «π», είναι χρήσιμοι για άλλα πράγματα στους υπολογιστές.

Όπως ανέφερε, σχεδιάζει να δημοσιοποιήσει μια έκδοση του προγράμματος που χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό του «π», ενώ δεν απέκλεισε να επιμείνει για την ανακάλυψη και άλλων ψηφίων στο μέλλον.

Όπως δήλωσε ο Άιβαρς Πίτερσον, διευθυντής της Μαθηματικής Ένωσης της Αμερικής, το νέο αποτέλεσμα αποτελεί τον τελευταίο κρίκο σε μια μακρά αλυσίδα προσπαθειών να διευρυνθεί το μήκος των γνωστών ψηφίων του «π». Μεταξύ άλλων, ο Νεύτων είχε περάσει αρκετό χρόνο προσπαθώντας να βρει και άλλα ψηφία.

Στην εποχή μας, πέρα από το γόητρο, τη διασκέδαση και την καθαρή περιέργεια, η αναζήτηση του «π» έχει χρησιμοποιηθεί ως «όχημα» για τον έλεγχο αλγορίθμων και υπολογιστών.

Η μαθηματική σταθερά π είναι ο αριθμός που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του στην Ευκλείδεια γεωμετρία.

Ο συμβολισμός προέρχεται από το αρχικό γράμμα «π» της λέξης «περιφέρεια», και έχει καθιερωθεί διεθνώς, ενώ στο λατινικό αλφάβητο συμβολίζεται ως Pi.

Τα πρώτα 40 δεκαδικά ψηφία του π είναι: 3,14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971

Μυστήριο 23: "μαγικά" αποτελέσματα

2011-10-05T12:51:00.003+03:00

Οι ισχυρισμοί για την πιθανότητα να μην ήξερε ο Αϊνστάιν όλες τις απαντήσεις δεν είναι και τόσο πειστικοί εκτός από την ακόλουθη ανακάλυψη που ξεχωρίζει από όλες τις άλλες. Κι αυτό, γιατί ξεπηδά από μερικά από τα πιο δυνατά μυαλά στον κόσμο της Φυσικής.

Το 2005, ερευνητές του τηλεσκοπίου MAGIC (Major Atmospheric Gamma-ray Imaging Cherenkov Telescope: Μεγάλο Ατμοσφαιρικό Απεικονιστικό Τηλεσκόπιο Ακτινών Γάμμα του Cherenkov) που βρίσκεται στη La Palma των Κανάριων Νήσων, μελετούσαν εκρήξεις ακτινών γάμμα που εκπέμπονταν από τη μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία Markarian 501, μισό δισεκατομμύριο έτη φωτός μακριά. Οι εκρήξεις από τις ακτίνες γάμμα έφταναν στο τηλεσκόπιο τέσσερα λεπτά πιο αργά από ότι οι ακτίνες χαμηλότερης ενέργειας. Και τα δύο τμήματα του φάσματος θα έπρεπε να έχουν εκπεμφθεί την ίδια ώρα.

Σημαίνει λοιπόν αυτό ότι η ακτινοβολία υψηλότερης ενέργειας ταξιδεύει με μικρότερη ταχύτητα μέσα από το διάστημα; Κάτι τέτοιο δε θα έβγαζε νόημα: θα ερχόταν σε αντίκρουση με ένα από τα κεντρικότερα αξιώματα της ειδικής σχετικότητας. Σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, κάθε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ταξιδεύει πάντα μέσα από το κενό στην οριακή κοσμική ταχύτητα του φωτός. Η ενέργεια της ακτινοβολίας δε θα έπρεπε να έχει καμία απολύτως σχέση με την ταχύτητά της.

Τι τρέχει λοιπόν; Τα αποτελέσματα του MAGIC υποδηλώνουν ότι η ειδική σχετικότητα είναι μόνο μια προσέγγιση για το πως πραγματικά λειτουργούν τα πράγματα. Η παρατηρούμενη καθυστέρηση μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαδικασιών που συμβαίνουν στη πιο θεμελιώδη κλίμακα του χωροχρόνου, το μήκος Planck (10^-35 μέτρα). Εάν κάτι τέτοιο ισχύει, ίσως τελικά να έχουμε έναν τρόπο να ελέγξουμε θεωρίες που σκοπεύουν να συνδυάσουν τη σχετικότητα με την κβαντική θεωρία σε μια κβαντική θεωρία της βαρύτητας.

Το μυστήριο έγινε πιο βαθύ με την πρόσφατη εκτόξευση από τη NASA του διαστημικού τηλεσκοπίου Fermi γάμμα ακτινών. Παρατήρησε πρωτόνια υψηλής ενέργειας που έφταναν σ' αυτό είκοσι λεπτά πιο αργά από τα ζωηρότερα πρωτόνια χαμηλότερης ενέργειας, από μια πηγή που βρίσκεται δώδεκα δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Υπάρχει ελπίδα ότι το Fermi θα παράγει πολύ περισσότερα δεδομένα που θα δώσουν τη δυνατότητα να διατυπώσουν πιο λογικές εξηγήσεις και να μας εκτοξεύσει στην εποχή όπου θα μπορούμε τελικά να τεστάρουμε θεωρίες που επιχειρούν να ενώσουν την κβαντομηχανική με τη βαρύτητα.

Συγκλονιστικό βίντεο με βολή ατομικής βόμβας!

2011-09-29T04:02:00.003+03:00

Το “ατομικό κανόνι”, 280 mm, ήταν το μεγαλύτερο πυρηνικό κινητό στοιχείο πυροβολικού που κατασκευάζονταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 25 Μαΐου 1953, ένα τέτοιο κανόνι έκανε βολή ενός ατομικού βλήματος σε απόσταση 7 μιλίων από τον τόπο δοκιμών στη Νεβάδα.Δείτε τι έγινε...

Υπάρχουν εξωγήινοι?

2011-09-28T04:37:00.005+03:00

Είμαστε μόνοι μας στο γαλαξία; Και αν όχι, ποιες είναι οι πιθανότητες ύπαρξης εξωγήινης ευφυούς ζωής σε άλλους πλανήτες; Θα μπορούσαμε ποτέ να εντοπίσουμε τυχόν εξωγήινες μορφές ζωής και να επικοινωνήσουμε μαζί τους; Πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε επιστημονικά τα ερωτήματα αυτά;

Ο αμερικανός αστρονόμος Φρανκ Ντρέικ, ιδρυτής του προγράμματος SETI (Ινστιτούτο Ερευνας Εξωγήινης Νοημοσύνης) και νυν καθηγητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ήταν ο πρώτος που το επιχείρησε, με την περίφημη πλέον «Εξίσωση Ντρέικ»:

N=R*fp*fl*fi*fc*L*n

όπου

Ν=ο αριθμός των εξωγήινων πολιτισμών που μπορούμε να επικοινωνήσουμε
R=ο ρυθμός σχηματισμού νέων αστεριών ανα έτος στο γαλαξία μας
fp=το ποσοστό των αστεριών που έχουν πλανήτες
fl=το ποσοστό των πλανητών θα αναπτύξουν κάποιο είδος ζωής
fi=το ποσοστό των πλανητών που μπορούν να αναπτύξουν νοήμονα ζωή
fc=το ποσοστό των πλανητών που στέλνουν ανιχνεύσιμα σήματα στο διάστημα
L=το χρονικό διάστημα που παραμένουν τα σήματα αυτά στο διάστημα
n=το ποσοστό των πλανητών που μπορούν να υποστηρίξουν την ύπαρξη ζωής

Το αποτέλεσμα που πήρε ο Ντρέικ ήταν τέσσερις έως δέκα πιθανότητες στις 100. Από τότε οι αριθμοί αυτοί έχουν αναθεωρηθεί λόγω των νέων επιστημονικών δεδομένων, με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις να δίνουν έναν μικρό αριθμό πλανητών που δεν επικαλύπτονται μάλιστα χρονικά, κάνοντας τις πιθανότητες εντοπισμού ελάχιστες έως μηδαμινές. Από την άλλη, όμως, υπάρχουν και πιο αισιόδοξοι ερευνητές όπως ο αστρονόμος Σεθ Σόστακ, επικεφαλής του Ινστιτούτου SETI.

Ο Σόστακ, με βάση την εξίσωση Ντρέικ, έχει υπολογίσει πως στο γαλαξίας μας, που έχει διάμετρο 100.000 έτη φωτός και φιλοξενεί 100 δισ. άστρα, πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι από 10.000 εξωγήινοι πολιτισμοί που χρησιμοποιούν ραδιοεπικοινωνίες και άρα είναι ανιχνεύσιμοι.

Οι πλανήτες αυτοί, σύμφωνα με τον Σόστακ, απέχουν από 200 έως 1.000 έτη φωτός και άρα για να μεταδοθεί ένα μήνυμα από τη Γη προς τον πλησιέστερο γείτονά μας στο γαλαξία θα χρειαστούν αιώνες. Ο ίδιος όμως πιστεύει πως με τους ρυθμούς που βελτιώνονται τα ραδιοτηλεσκόπια και οι επεξεργαστές τους θα μπορέσουμε έως το 2025 να εντοπίσουμε τυχόν εξωγήινα ραδιοσήματα.

Ωστόσο, πολλοί από τους αριθμούς πάνω στους οποίους βασίζονται όσοι χρησιμοποιούν την εξίσωση Ντρέικ είναι κατά βάση τυχαίες εκτιμήσεις και πολλές παράμετροι που έπρεπε να έχουν συμπεριληφθεί απουσιάζουν εντελώς. Από τη στιγμή που η εξίσωση βασίζεται σε εικασίες, το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι από μηδέν έως δισεκατομμύρια, και επομένως να μη σημαίνει απολύτως τίποτα.

Οι παράμετροι στην εξίσωση Ντρέικ δεν λαμβάνουν υπόψη για παράδειγμα πως, για να υπάρξει ζωή, το νερό πρέπει να είναι σε υγρή μορφή, κάτι που απαιτεί συγκεκριμένη απόσταση του πλανήτη από το αστέρι του. Σχεδόν όλοι οι πλανήτες που έχουμε ανακαλύψει έκτοτε βρίσκονται πολύ κοντά σε αυτό, με αποτέλεσμα το νερό που τυχόν να υπάρχει να είναι σε μορφή υδρατμών. Επιπλέον, στην εξίσωση δεν λαμβάνεται υπόψη η προϋπόθεση ύπαρξης ενός σταθερού άξονα περιστροφής, όπως αυτού της Γης, που είναι απαραίτητη για τη διατήρηση σταθερού κλίματος. Στη Γη η παρουσία της Σελήνης εξασφαλίζει αυτή τη σταθερότητα, στους άλλους πλανήτες όμως οι άξονες κινούνται χαοτικά διαταράσσοντας τις συνθήκες ανάπτυξης και εξέλιξης της ζωής.

Τέλος, η ανάπτυξη ευφυούς ζωής στον πλανήτη Γη ήταν κάτι που χρειάστηκε 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια για να συμβεί. Μάλιστα σε αυτό συνέβαλε ένα εντελώς τυχαίο γεγονός -η πρόσκρουση ενός μετεωρίτη πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, που αφάνισε τους δεινοσαύρους και προετοίμασε το έδαφος για την εμφάνιση του ανθρώπου.

Η πληθώρα επιπλέον παραμέτρων αλλά και το γεγονός ότι οι περισσότερες από αυτές είναι αδύνατο να υπολογιστούν, οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι εκτιμήσεις που βασίζονται στην εξίσωση Ντρέικ είναι καθαρά υποθετικές και πιθανότατα να μην συναντήσουμε ποτέ άλλη ζωή στο γαλαξία μας.

πηγή: enet.gr

Μυστήριο 22: Το πρόβλημα με το Λίθιο

2011-09-26T13:39:00.002+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Οι καλύτερες θεωρίες που διαθέτουμε για τις απαρχές του σύμπαντος υποθέτουν για το ποια άτομα δημιουργήθηκαν στα πρώτα πέντε λεπτά μετά από τη Μεγάλη Έκρηξη. Οι υπάρχουσες ποσότητες Υδρογόνου και Ήλιου ταιριάζουν τέλεια στη θεωρία, τόσο καλά, που οι κοσμολόγοι ισχυρίζονται πως αυτό είναι το καλύτερο στοιχείο που διαθέτουμε σχετικά με τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Τα πράγματα δεν είναι ωστόσο και τόσο καλά για το τρίτο στοιχείο, το Λίθιο.

Όταν μετράμε τα άτομα Λιθίου που βρίσκονται στους αστέρες, υπάρχει μόνο το ένα τρίτο από την ποσότητα του ισοτόπου 7 του Λιθίου που θα έπρεπε να υπάρχει. Ένα άλλο ισότοπο, το Λίθιο 6, βρίσκεται σε μεγαλύτερη αφθονία από όση θα έπρεπε: ίσως υπάρχει 1000 φορές περισσότερο.

Κάτι λοιπόν στη Μεγάλη Έκρηξη δεν ταιριάζει. Είναι αυτό ένα σοβαρό πρόβλημα; Ναι, λέει ο Gary Steigman του Πανεπιστημίου του Ohio στο Columbus, αλλά η ασυμβατότητα αυτή δεν είναι μοιραία για τη θεωρία. Υπάρχουν πάρα πολλές επιτυχίες της κοσμολογίας της Μεγάλης Έκρηξης για να ταρακουνηθεί από αυτά τα προβλήματα που σχετίζονται με το Λίθιο, δηλώνει. Κάποιοι άλλοι όμως διαφωνούν. Το πρόβλημα του Λιθίου είναι ένας από τους πολύ λίγους υπαινιγμούς για το ότι πιθανόν να υπάρχει πρόβλημα με τη θεωρία της μεγάλης έκρηξης, λέει ο Jonathan Feng του Πανεπιστημίου Irvine στην Καλιφόρνια.

Ένα πράγμα για το οποίο καθένας συμφωνεί είναι πως τα πράγματα πηγαίνουν ακόμα χειρότερα. Το πρόβλημα με το Λίθιο 7 είναι πιο σόβαρο παρά ποτέ, λέει ο Joseph Silk του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Βελτιωμένες παρατηρήσεις σε αστέρες υποδηλώνουν ότι περιέχουν ακόμα πιο λίγο Λίθιο 7 από όσο είχαμε πριν υποθέσει. Το χάσμα μεταξύ πρόβλεψης και παρατήρησης έχει μεγαλώσει, λέει ο Steigman.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Το πρόβλημα με το Λίθιο 6 ίσως να είναι ένα θέμα μετρήσεων: είναι δύσκολο να διακριθούν οι ποσότητες του στοιχείου αυτού παρατηρώντας το φως από τους αστέρες. Η έλλειψη του Λιθίου 7 μπορεί να οφείλεται σε καταστρεπτικές διαδικασίες μέσα στα αστέρια, αλλά δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με το ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές οι διαδικασίες. Άλλοι προτείνουν ότι η ασυμφωνία με το Λίθιο 7 πιθανόν να σχετίζεται με τη σκοτεινή ύλη. Θα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να δούμε τι θα μάθουμε σχετικά με αυτό το ζήτημα όταν ξεκινήσει η λειτουργία του επιταχυντή στο Cern, λέει ο Feng.

To CERN ανατρέπει τη θεωρία του Einstein!

2011-09-24T19:23:00.002+03:00

Επιστήμονες του CERN ανακοίνωσαν σήμερα ότι κατέγραψαν υποατομικά σωματίδια τα οποία ξεπέρασαν την ταχύτητα του φωτός, εύρημα που αν επαληθευτεί θα σημάνει την ανατροπή ενός εκ των βασικών νόμων του σύμπαντος.

Περίπου 15.000 δέσμες νετρίνων - μικροσκοπικών σωματιδίων που διαποτίζουν το σύμπαν - απελευθερώθηκαν σε διάστημα 3 ετών από το CERN προς το εργαστήριο του Gran Sasso 730 χλμ. μακριά, όπου εντοπίστηκαν από γιγαντιαίους ανιχνευτές.

Το φως θα είχε καλύψει τη συγκεκριμένη απόσταση σε περίπου 2,4 χιλιοστά του δευτερολέπτου, αλλά τα νετρίνα έφτασαν σε 60 νανοδευτερόλεπτα ή 60 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου νωρίτερα.

Ο εκπρόσωπος των ερευνητών Αντόνιο Ερεντιτάτο δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters ότι οι μετρήσεις που καταγράφηκαν τα τελευταία τρία χρόνια έδειξαν ότι νετρίνα κινούνταν με ταχύτητα 60 νανοδευτερολέπτων, γρηγορότερα απ' ότι το φως. "Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στα αποτελέσματά μας.Έχουμε ελέγξει και ξαναελέγξει για οτιδήποτε δεν θα επιβεβαίωνε τα στοιχεία μας, αλλά δε βρήκαμε τίποτα. Τώρα ζητούμε από συναδέλφους να τα ελέγξουν ανεξάρτητα", πρόσθεσε ο ίδιος.

Σε περίπτωση που τα ευρήματα επιβεβαιωθούν, τότε η ανακάλυψη θα ανατρέψει τη θεωρία της σχετικότητας που διατύπωσε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1905 και υποστήριζε ότι η ταχύτητα του φωτός είναι μια "κοσμική σταθερά" και τίποτα στο σύμπαν δεν θα μπορούσε να ταξιδέψει γρηγορότερα.

Αποφθέγματα του Einstein

2011-09-23T02:55:00.003+03:00

- Ένα άτομο που δεν έχει κάνει ποτέ λάθος, ποτέ δεν προσπάθησε για κάτι.
- Η μόρφωση είναι αυτό που απομένει, όταν κάποιος ξεχάσει αυτά που έμαθε στο σχολείο.
- Είμαι αρκετά καλλιτέχνης για να μπορώ να ζωγραφίζω ελεύθερα στην φαντασία μου. Η φαντασία είναι πιο σημαντική από την γνώση. Η γνώση είναι περιορισμένη. Η φαντασία περικυκλώνει τον κόσμο.
- Το μυστικό της δημιουργικότητας είναι να ξέρεις πως να κρύβεις τις πηγές σου.
- Η αξία ενός ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται με βάση ότι δίνει και όχι ότι μπορεί να λάβει. Προσπάθησε να μην γίνεις ένας άνθρωπος της επιτυχίας, αλλά ένας άνθρωπος της αξίας.
- Υπάρχουν δυο τρόποι για να ζήσεις. Μπορείς να ζήσεις σαν τίποτα να μην είναι θαύμα ή μπορείς να ζήσεις σαν το οτιδήποτε να είναι ένα θαύμα.
- Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη.
- Για να είναι κάποιος ένα άψογο μέλος ενός κοπαδιού προβάτων, πρέπει να είναι πάνω από όλα πρόβατο.
- Πρέπει να μάθεις τους κανόνες του παιχνιδιού. Μετά θα πρέπει να παίξεις καλύτερα από κάθε άλλον.
- Το σημαντικό πράγμα είναι να μην σταματήσεις να κάνεις ερωτήσεις. Η περιέργεια έχει τον λόγο της που υπάρχει.

Ταξίδι στο σύνολο Mandelbrot

2011-09-20T13:42:00.000+03:00

Το παρακάτω βίντεο δείχνει ένα zoom της τάξης του e214 στο σύνολο Mandelbrot (το διασημότερο fractal). Για να κατανοήσετε την τάξη του zoom, αρκεί να πούμε ότι μια μεγέθυνση e12 θα έδειχνε ένα ηλεκτρόνιο στο μέγεθος της Γης, ενώ ένα zoom της τάξης του e41 θα έδειχνε το ηλεκτρόνιο στο μέγεθος του σύμπαντος!

Mandelbrot Fractal Set Trip To e214 HD from teamfresh on Vimeo.

Μυστήριο 21: Το μυστήριο της αντιύλης

2011-09-18T20:21:00.002+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Η Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) θα πρέπει να δημιούργησε ύλη και αντιύλη σε ίσες ποσότητες, ή τουλάχιστον έτσι θα πρέπει να ισχύει σύμφωνα με τις καλύτερες θεωρίες μας. Εάν αυτό πραγματικά συνέβη, ωστόσο, τότε το σύμπαν θα έπρεπε να εξαφανιστεί σε μια πνοή αυτό-εκμηδενισμού σχεδόν τόσο σύντομα όσο ξεκίνησε να δημιουργείται. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε εδώ και μπορούμε να το συζητάμε, υποδηλώνει πως κάτι δεν πάει καλά με την ιδέα αυτή. Το ερώτημα είναι, τι ακριβώς δεν πάει καλά;

Πειράματα που γίνονται σήμερα σε επιταχυντές μας λένε ότι για κάθε 10 δισεκατομμύρια αντιπρωτόνια που υπήρχαν στις αρχές του σύμπαντος, υπήρχαν 10 δισεκατομμύρια και ένα πρωτόνια. Η ίδια μικροσκοπική ανισορροπία ίσχυε και για τα άλλα σωματίδια, όπως τα ηλεκτρόνια. Κάποια στιγμή στην κοσμική ιστορία η ύλη και η αντιύλη συναντήθηκαν και αλληλοεξουδετερώθηκαν. Πίσω έμειναν αυτά τα παραπάνω σωματίδια που τελικά συνενώθηκαν και σχημάτισαν το πλήρες ύλης σύμπαν που γνωρίζουμε σήμερα. Τι όμως δημιούργησε την αρχική ανισορροπία;

Η σύντομη απάντηση είναι, πως δε γνωρίζουμε. Μια πιθανότητα είναι πως η αντιύλη κρύφτηκε εκεί έξω σε μακριά σημεία γύρω από τον κόσμο. Αυτό όμως είναι κάπως απίθανο.

Μια καλύτερη λύση προέρχεται από την ασθενή δύναμη, που επιδρά σε συγκεκριμένες πυρηνικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανόμενης της εξασθένησης της ακτινοβολίας βήτα. Το 1964, οι φυσικοί ανακάλυψαν πως η ασθενής πυρηνική δύναμη δεν είναι ακριβώς συμμετρική όσον αφορά στη σχέση της με την ύλη και την αντιύλη, έχοντας ως αποτέλεσμα κάτι που είναι γνωστό ως παράβαση CP (στη σωματιδιακή φυσική, η παράβαση αυτή αναφέρεται στην παράβαση της υποτιθέμενης συμμετρίας C και P. Σύμφωνα με τη θεωρία, στη συμμετρία CP οι νόμοι της φυσικής θα έπρεπε να είναι ίδιοι εάν ένα σωματίδιο ανταλλασσόταν με το αντισωματίδιό του). Αυτό οδήγησε τους φυσικούς σωματιδίων να προτείνουν ότι οι νόμοι της φυσικής είναι ασύμμετροι. Το πρόβλημα όμως είναι, πως σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής, οι νόμοι δεν είναι αρκετά ασύμμετροι. Δεν υπάρχει αρκετή ασυμμετρία CP ώστε να έχει το ζητούμενο αποτέλεσμα, λέει ο Frank Close του πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Άλλες ιδέες για να εξηγηθεί η ανισορροπία ύλης και αντιύλης στο βρεφικό σύμπαν περιλαμβάνουν ένα υποθετικό σωματίδιο που ονομάζεται majoron, για το οποίο εικάζεται πως δημιούργησε νετρίνα και αντινετρίνα, αλλά όχι σε ίσες ποσότητες. Αυτό θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει σε ανισορροπία μεταξύ ύλης και αντιύλης. Εάν βρούμε majorons στον Μεγάλο Επιταχυντή στο CERN, λέει ο Close, τότε θα μπορούσαμε να ελπίσουμε ότι θα μελετήσουμε την εξασθένησή τους. Αυτό θα μας βοηθούσε να ανακαλύψουμε εάν αποτελούν τη λύση.

Οι 10 πιο περίεργες ασθένειες!

2011-09-13T03:09:00.003+03:00

Τα κρυολογήματα είναι ένας σκέτος εφιάλτης. Ωστόσο, υπάρχουν σίγουρα χειρότερες ασθένειες νοσήματα και σύνδρομα εκεί έξω που αποτελούν μία σίγουρα μεγαλύτερη, ή ακόμα περισσότερο μία πιο σπάνια απειλή από μία απλή περίπτωση συναχιού.Έτσι ενώ όσοι υποφέρουν από αλλεργικό συνάχι γκρινιάζουν για το πόσο τα μάτια τους «τρέχουν» όπως και η μύτη τους, πείτε τους γι’ αυτές τις 10 σπάνιες ασθένειες που βρήκαμε. Θα σταματήσουν πολύ σύντομα να κλαψουρίζουν.

Σύνδρομο του πτώματος που περπατάει
Το σύνδρομο του πτώματος (corpse syndrome) που περπατάει, ή το σύνδρομο Cotard (από τον Joseph Cotard, τον άνθρωπο που το ανακάλυψε), θέλει όσους έχουν πληγεί από αυτό να πιστεύουν πως έχουν πεθάνει, χάσει τη ψυχή τους, το αίμα τους ή ακόμα ένα ζωτικής σημασίας όργανο, έστω κι αν δεν έχουν χάσει τίποτα.Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ασθενείς πιστεύουν πως δεν έχουν στομάχι, έτσι έχουν αφήσει τους εαυτούς τους να πεινάσουν της πείνας. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν γνωστές θεραπείες γι’ αυτή την περίπτωση.
Η πανούκλα του χορού
Τον Ιούλιο του 1518 μία γυναίκα ονόματι Φράου Τροφέα ξεκίνησε να χορεύει στους δρόμους του Στρασβούργου. Χόρεψε για σχεδόν μία εβδομάδα ενώ 34 άλλοι άνθρωποι συμμετείχαν μαζί της. Μέσα σ’ ένα μήνα οι χορευτές έγιναν 400.Στην προσπάθειά τους να θεραπεύσουν την ασθένεια το Συμβούλιο της Πόλης του Στρασβούργου και γιατροί τους έδωσαν την οδηγία να συνεχίσουν να χορεύουν – μάλιστα έστησαν και μία σκηνή γι’ αυτούς. Οι περισσότεροι πέθαναν από καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό ή εξάντληση.Η αιτία αυτής της τόσο περίεργης συμφοράς είναι άγνωστη, αν και θεωρίες περί μαζικής ψυχολογικής ασθένειας, κατάποση ψυχοτροπικής μούχλας που βρίσκεται στο ψωμί από σίκαλη, εξεζητημένες τεχνοτροπίες ή ακόμα η αναγέννηση μίας μεσαιωνικής χορευτικής μανίας έχουν τεθεί επί τάπητος.

Θανάσιμη οικογενειακή αϋπνία
Η θανάσιμη οικογενειακή αϋπνία (FFI – Fatal familial insomnia) είναι πολύ σπάνια, έτσι εάν δεν κοιμάστε και τόσο πολύ δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε ακόμα. Όσοι υποφέρουν είναι συνήθως ανάμεσα στις ηλικίες 30 και 60 και είναι πολύ πιθανόν να χρειαστούν από 7 έως 18 μήνες μέχρι να εκφράσει τα θανατηφόρα του αποτελέσματα.
Η FFI συμβαίνει σε τέσσερα στάδια. Ξεκινάει με αϋπνία συνδεδεμένη με κρίσεις πανικού, παράνοια και φοβία. Το δεύτερο σκέλος βρίσκει τις κρίσεις πανικού να χειροτερεύουν και να συνδυάζονται από παραισθήσεις. Στο τρίτο στάδιο η έλλειψη ύπνου προκαλεί γρήγορη απώλεια ύπνου. Τελικά η άνοια κάνει την εμφάνισή της και οι παθόντες δεν δείχνουν καμία αντίδραση ή παραμένουν βουβοί μέχρι να πεθάνουν.

Πορφυρία
Η πορφυρία στην πραγματικότητα αναφέρεται σε μία ομάδα από ασθένειες που μπορούν να επηρεάσουν το νευρικό σύστημα ή και την επιδερμίδα. Προκαλείται από την έλλειψη ενός από τα οκτώ ένζυμα που χρειάζονται για να παράγουν heme, ένα ζωτικής σημασίας συστατικό της αιμοσφαιρίνης.Αποκαλείται και ως σύνδρομο του Βρυκόλακα αφού μπορεί να καταλήξει σε μία ωχρή επιδερμίδα και βίαιες αντιδράσεις στο φως όπως είναι η δημιουργία φλυκταινών, πρήξιμο και φαγούρα. Οι ασθενείς όπως αυτός στην φωτογραφία, πρέπει να παίρνουν απίστευτες προφυλάξεις για να αποφεύγουν το έντονο φως.Η πορφυρία μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνους στο στομάχι, στο στήθος, στα άκρα και στη μέση, όπως επίσης και μούδιασμα, αίσθημα παράλυσης, εμετούς, δυσκοιλιότητα, εναλλαγές προσωπικότητας και διανοητικές διαταραχές.
Σύνδρομο της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων
Εξαιρώντας το cool όνομα, αυτό το σύνδρομο μπορεί να αλλάξει τη ζωή και, περιστασιακά να την απειλήσει. Όλα έχουν να κάνουν με την αντίληψη των πραγμάτων που βλέπεις. Τα αντικείμενα γίνονται ασυνήθιστα μεγάλα ή πολύ μικρά για να είναι αληθινά. Οι παθόντες θα δουν τα πόδια τους να βυθίζονται στο πάτωμα ή ακόμα και ολόκληρα δωμάτια να μετατρέπονται σε μεγάλες γυάλες χρυσόψαρων.Η ανικανότητα να υπολογίσουν την απόσταση, το σχήμα και το μέγεθος καθιστά την οδήγηση αδύνατη. Ακόμα και μία γρήγορη βόλτα στα καταστήματα μπορεί να είναι επικίνδυνη. Μία σχεδόν θετική παρενέργεια είναι η προφανής ικανότητα να βλέπεις και την παραμικρή λεπτομέρεια σε πράγματα που βρίσκονται μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, λες και ο παθόν έχει ενσωματωμένα κιάλια.

Το σύνδρομο του εξωγήινου χεριού
Το σύνδρομο του εξωγήινου χεριού που έγινε εν μέρει γνωστό από το φιλμ του Dr. Stranglove, κάνει τον παθόντα να πιστεύει πως ενώ το χέρι του παραμένει συνδεμένο με το σώμα του, αυτό δεν είναι κάτω από τον πλήρη έλεγχό του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει το χέρι του να πραγματοποιεί πράξεις που είναι εκτός του ελέγχου του. Το χέρι που νοσεί μπορεί να κάνει πράγματα όπως να ξεκουμπώνει κουμπιά πουκάμισων και να χρησιμοποιεί εργαλεία. Συνήθως ο παθόν δεν γνωρίζει τι κάνει το χέρι του μέχρι κάποιος να του το πει.

Σύνδρομο Capgras
Το Σύνδρομο Capgras μοιάζει σα να είναι κάτι που βγήκε κατευθείαν από ένα επεισόδιο του Star Trek. Οι παθόντες νομίζουν πως ένας φίλος, μέλος της οικογένειας ή έτερον ήμισυ έχει αντικατασταθεί από ένα πανομοιότυπο «απατεώνα». Οι ασθενείς αναγνωρίζουν τους άλλους πολύ καλά, αλλά είτε αρνούνται να το κάνουν είτε τον αναγνωρίζουν λανθασμένα το άτομο που πιστεύετε πως είναι ο «αντικαταστάτης». Το σύνδρομο Capgras είναι ήσσονος σημασίας, αλλά μπορεί να καταλήξει μία χρόνια κατάσταση. Δεν ήταν εύκολο να διευκρινίσεις ένα τόσο περίεργο σύνδρομο όπως το Capgras, μέχρι που βρήκαμε τη φωτογραφία της απόλυτα υγιούς Κυρίας Έλεν Μίρεν και του άντρα της στο μουσείο της Μαντάμ Τισό!

Σύνδρομο της Ιερουσαλήμ
Το σύνδρομο της Ιερουσαλήμ είναι μία πραγματικά περίεργη, τοπική ασθένεια. Έχει πολλές παραλλαγές, αλλά η πιο σοβαρή είναι επίσης και η πιο ενδιαφέρουσα.Αφού επισκεφτεί την Ιερουσαλήμ ο παθών, που έχει προηγουμένως θεωρηθεί ισορροπημένος και νορμάλ (οτιδήποτε κι αυτό σημαίνει) θα υποφέρει από ψυχωτικές παραισθήσεις. Συνήθως αυτές εμπεριέχουν μία εμμονή με την θρησκεία με αποκορύφωμα την δημιουργία μίας θρησκευτικής ομάδας σε στυλ χλαμύδας (ας είναι καλά τα σεντόνια των ξενοδοχείων), μία εμμονή με την καθαριότητα, η ανάγκη να φωνάξεις αποσπάσματα από την Βίβλο και ύμνους, να εισβάλεις σε ένα από τα άγια μέρη της Ιερουσαλήμ και να δώσετε ένα κήρυγμα εκλιπαρώντας την ανθρωπότητα να γίνει καλύτερη.Μετά την νοσηλεία και την αποχώρηση από την Ιερουσαλήμ, το σύνδρομο λέγεται πως εξασθενεί.

Latah
Εντοπισμένο σε λίγες μόνο κουλτούρες, το Latah είναι μία πραγματικά ασυνήθιστη αντίδραση στο ξάφνιασμα. Μετά το σοκ, οι παθόντες θα ξεκινήσουν να επαναλαμβάνουν λόγια και πράξεις από τους ανθρώπους που έχουν άμεση σχέση με αυτούς.
Επίσης, συνήθως εκτελούν τις οδηγίες που θα τους δώσουν. Έτσι, στην θεωρία εάν προκαλέσετε στο άλλο σας μισό ένα σοκ, δεν θα επαναλάβει μόνο οτιδήποτε κάνετε, αλλά ίσως φτιάξει το τσάι όταν της το πείτε.

Σύνδρομο Möbius
Για να κλείσουμε με μία επιεικώς πιο σοβαρή νότα, το σύνδρομο Möbius είναι μία σπάνια γενετική ανωμαλία που προκαλεί παράλυση στο πρόσωπο. Προκαλεί τη φθορά στην ικανότητα να χαμογελάσεις, να τραφείς, ακόμα και να ανοιγοκλείσεις τα μάτια.

Πηγή: planitikos.com

Μυστήριο 20: το Bloop

2011-09-06T15:05:00.004+03:00

Το καλοκαίρι του 1997, μια σειρά από υποβρύχια μικρόφωνα ή υδρόφωνα που άνηκαν στην αμερικάνικη κυβέρνηση, συνέλαβαν έναν περίεργο ήχο. Για ένα λεπτό, άρχισε να αυξάνεται ταχέως σε συχνότητα και μετά εξαφανίστηκε. Τα υδρόφωνα, κατάλοιπα ενός συστήματος υποβρύχιας ανίχνευσης που είχαν ξεμείνει από τον ψυχρό πόλεμο, συνέλαβαν το σινιάλο ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών και μετά δεν ξανακούστηκε ποτέ. Κανείς δεν ξέρει τι ήταν αυτό που προκάλεσε τον ήχο, που πλέον είναι γνωστός ως το 'Bloop'.

Δεν είναι όμως ο μόνος μυστηριώδης ήχος που έχει ακουστεί στον ωκεανό. Τον Μάιο του 1997, υδρόφωνα συνέλαβαν τον "επιβραδυνόμενο ήχο". Κατά τη διάρκεια περίπου επτά λεπτών, σταδιακά έπεφτε σε τόνο, κάπως όπως ο ήχος ενός αεροπλάνου που περνάει. Η προέλευσή του εντοπίστηκε πολύ ασθενώς. Φαίνεται πως προερχόταν από μια περιοχή της δυτικής όχθης της Νότιας Αμερικής και μπορούσε να ακουστεί από απόσταση 2000 χιλιομέτρων.

Τι βρίσκεται λοιπόν πίσω από τους παράξενους ήχους; Το Bloop ακούγεται σα να έχει δημιουργηθεί από κάποιο ζώο, αλλά είναι πολύ πιο δυνατό σε ένταση από το τραγούδι της φάλαινας, έτσι εάν προήλθε από κάποιο θαλάσσιο είδος θα έπρεπε να είναι πολύ μεγαλύτερο από οποιαδήποτε φάλαινα, ή με κάποιον τρόπο θα ήταν κάτι που θα μπορούσε να παράγει πολύ πιο δυνατό ήχο. Από την άλλη μεριά, η πιο δημοφιλής πιθανότητα για τον επιβραδυνόμενο ήχο είναι πως προήλθε από την σχάση πάγων της Ανταρκτικής, κάτι που πιθανόν να σημαίνει μια ένδειξη για κλιματική αλλαγή.

Δεν υπάρχει ακόμα ομοφωνία ωστόσο και αυτά τα δύο μυστήρια είναι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό, σύμφωνα με την Sharon Nieukrik της αμερικάνικης Εθνικής Ατμοσφαιρικής και Ωκεάνιας Υπηρεσίας. Έχουμε υδρόφωνα στον Ατλαντικό, στην Αρκτική, στη Γροιλανδία, στη Βερίγγειο Θάλασσα και πλέον στην Ανταρκτική και συνεχώς εκπλήσσομαι για την ποικιλία των ήχων που προέρχονται από τη θάλασσα, δηλώνει. Υπάρχουν εκατοντάδες από μυστηριώδεις ήχους.

Οδηγίες για τη διδασκαλία της Ερευνητικής Εργασίας (project) Α΄ Λυκείου.

2011-08-31T02:38:00.004+03:00

H εγκύκλιος που έστειλε το Υπουργείο Παιδείας στα σχολεία:

1. Καθιέρωση των Ερευνητικών Εργασιών στην Α΄ τάξη Γενικού Λυκείου
Από το σχολικό έτος 2011-2012 εισάγονται στην Α΄ τάξη Γενικού Λυκείου οι Ερευνητικές Εργασίες (project) ως διακριτή ενότητα του Προγράμματος Σπουδών, που υλοποιεί βασικές αρχές του Νέου Σχολείου, όπως αυτές εξειδικεύονται στο βιβλίο εκπαιδευτικού με τίτλο «Η Καινοτομία των Ερευνητικών Εργασιών στο Νέο Λύκειο», που είναι ήδη διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή στην πλατφόρμα του ψηφιακού σχολείου

http://digitalschool.minedu.gov.gr/courses/DSGL-A107/

Στην εποπτεία και καθοδήγηση των Ερευνητικών Εργασιών μπορούν κατ’ αρχήν να συμμετέχουν, οι καθηγητές Λυκείου όλων των ειδικοτήτων και προς τούτο η Ερευνητική Εργασία ορίζεται ως «πρώτη ανάθεση» όλων των ειδικοτήτων. Ωστόσο η ειδικότητα ή οι ειδικότητες (σε περίπτωση συν-επίβλεψης) που θα αναλάβουν την εποπτεία και την καθοδήγηση της κάθε ερευνητικής εργασίας θα πρέπει να είναι συναφής κάθε φορά με το υπό πραγμάτευση θέμα. Τη συνάφεια αυτή την κρίνει ο σύλλογος διδασκόντων.

2. Πρόταση και Έγκριση Ερευνητικών Θεμάτων
Κατά την έναρξη του σχολικού έτους, εντός του πρώτου δεκαπενθήμερου του Σεπτεμβρίου συνέρχεται ο Σύλλογος Διδασκόντων σε ειδική συνεδρία για να εγκρίνει τα θέματα των Ερευνητικών Εργασιών, τα οποία στη συνέχεια θα προταθούν στους μαθητές της Α΄ Λυκείου για να επιλέξουν εκείνο που τους ενδιαφέρει. Τα προτεινόμενα θέματα θα πρέπει να ανταποκρίνονται κατά το δυνατόν περισσότερο στα ενδιαφέροντα των μαθητών και να τους εμπλέκουν σε διαδικασίες διερεύνησης, αξιοποιώντας το περιεχόμενο, τα εννοιολογικά σχήματα και τις μεθοδολογικές προσεγγίσεις των διδασκόμενων μαθημάτων.
Επομένως, η συσχέτιση πραγματικών καταστάσεων που βιώνουν οι μαθητές με ενότητες των μαθημάτων που διδάσκονται είναι βασικό κριτήριο για την επιλογή θεμάτων. Οι προτάσεις των θεμάτων πρέπει να γίνονται από έναν ή το πολύ δύο καθηγητές διαφορετικών μαθημάτων (σε περίπτωση θέματος που απαιτεί διεπιστημονική διερεύνηση) οι οποίοι ταυτόχρονα με την πρότασή τους αναλαμβάνουν την υποχρέωση της επίβλεψής του εφόσον τελικά εγκριθεί η πρότασή τους από το Σύλλογο Διδασκόντων και συγκεντρώσει τον οριζόμενο παρακάτω ελάχιστο αριθμό προτιμήσεων από τους μαθητές. Τουλάχιστον μια από τις προτεινόμενες εργασίες θα πρέπει να ανατίθεται (συμπεριλαμβάνεται η περίπτωση της συν-επίβλεψης) σε εκπαιδευτικούς από τους κλάδους ΠΕ02, ή ΠΕ03, ή ΠΕ04. Επιπλέον θα πρέπει απαραιτήτως τα θέματα που θα προταθούν να εμπίπτουν τουλάχιστον σε τρεις από τους επόμενους κύκλους: α) «Ανθρωπιστικές και Κοινωνικές Επιστήμες», β) «Τέχνη και Πολιτισμός», γ) «Μαθηματικά, Φυσικές Επιστήμες και Τεχνολογία» και δ) «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» ή να συνδυάζουν κάποιους από αυτούς. Αυτό διασφαλίζει τη διασπορά της θεματολογίας και τον αποκλεισμό της θεματικής μονομέρειας των προτεινόμενων θεμάτων.
Στις προτάσεις κάθε επόμενου τετραμήνου προτείνονται και εγκρίνονται εκ νέου διαφορετικά θέματα, κρατώντας ωστόσο πάντοτε την ίδια διαδικασία κατανομής, ώστε κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Λύκειο οι μαθητές να έχουν την ευκαιρία να εμπλακούν σε όσο το δυνατόν περισσότερο διαφορετικής φύσης και στόχευσης θέματα.
Ο σύλλογος συζητά, τροποποιεί και εγκρίνει τον αναγκαίο αριθμό θεμάτων και ορίζει τους εκπαιδευτικούς που θα υλοποιήσουν καθένα από αυτά, προσδιορίζοντας και τις διδακτικές ώρες εκάστου (σε περίπτωση συν-επίβλεψης από δυο εκπαιδευτικούς π.χ. 1 ώρα στον ένα και 2 ώρες στον άλλο). Σε περίπτωση περισσότερων προτάσεων από αυτές που μπορούν να προσφερθούν, ο σύλλογος διδασκόντων επιλέγει κατά πλειοψηφία τα επικρατέστερα σε ικανοποιητικό αριθμό, ώστε να δημιουργηθούν λειτουργικές ομάδες κοινού ενδιαφέροντος, που δεν θα ξεπερνούν τους 20 μαθητές και δεν θα είναι μικρότερες από 16 μαθητές. Έτσι εάν για παράδειγμα ένα Λύκειο έχει 65 μαθητές στην Α΄ Λυκείου μπορεί να προτείνει έως τέσσερα το πολύ θέματα (ένα από κάθε θεματικό κύκλο). Αντίθετα σε περίπτωση που ο αριθμός των προτεινόμενων θεμάτων δεν επαρκεί συμπληρώνεται με ανάθεση σε εκπαιδευτικό ή εκπαιδευτικούς (ως συν-επίβλεψη) οι οποίοι αναλαμβάνουν να διαμορφώσουν σχετική πρόταση.
Σε περίπτωση μικρών Λυκείων ή ύπαρξης σε μια σχολική μονάδα μόνο Λυκειακών τάξεων με λίγους μαθητές (λιγότερους από 16) προσφέρονται ως επιλογές δυο μόνο θέματα και υλοποιείται μόνο ένα, αυτό που πλειοψηφεί με βάση τις προτιμήσεις των μαθητών.
Η εισήγηση των θεμάτων προς το Σύλλογο Διδασκόντων από τους προτείνοντες εκπαιδευτικούς γίνεται εγγράφως με τη συμπλήρωση του συνημμένου εντύπου.

3. Ορισμός Συντονιστή των Ερευνητικών Εργασιών
Στην ίδια συνεδρία ο Σύλλογος Διδασκόντων ορίζει τον Υποδιευθυντή ή άλλον έμπειρο καθηγητή ως συντονιστή των πραγματοποιούμενων ανά τετράμηνο Ερευνητικών Εργασιών, με κύριο ρόλο τον προγραμματισμό χρήσης χώρων, εργαστηρίων και λοιπών πόρων που διαθέτει η σχολική μονάδα από τις διάφορες ερευνητικές ομάδες. Ο συντονιστής απαλλάσσεται από την υποχρέωση ανάληψης άλλων εξωδιδακτικών καθηκόντων. Για τις πιθανές εκτός σχολείου επισκέψεις των ερευνητικών μαθητικών ομάδων, κατά τις ώρες λειτουργίας του σχολείου, ισχύουν οι σχετικές με τις υπόλοιπες επισκέψεις προϋποθέσεις. Η ανάλογη διαδικασία για την επιλογή θεμάτων του δευτέρου τετραμήνου γίνεται έως την 20η Δεκεμβρίου.

4. Επιλογή Θέματος από τους Μαθητές
Οι μαθητές αφού ενημερωθούν για τα προτεινόμενα θέματα, με όποιο τρόπο ο Σύλλογος Διδασκόντων κρίνει προσφορότερο δηλώνουν το θέμα της πρώτης και της δεύτερης προτίμησής τους. Καλό είναι να ενθαρρυνθούν οι μαθητές να δηλώσουν το σύνολο των προτεινόμενων θεμάτων ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα υπερσυγκέντρωσης σε ορισμένα μόνο θέματα. Ο συντονιστής που έχει ορισθεί από το Σύλλογο Διδασκόντων (βλέπε παραπάνω) φροντίζει ώστε η πλειοψηφία των μαθητών να κατανεμηθεί στην εργασία της πρώτης ή το πολύ της δεύτερης προτίμησής τους.
Ενδεικτικά μπορεί να ακολουθηθεί η εξής διαδικασία. Εάν κάποια εργασία συγκεντρώσει την πρώτη προτίμηση περισσοτέρων από 20 μαθητών τότε οι πλεονάζοντες προσδιορίζονται με κλήρωση και ανακατανέμονται σε εργασία της δεύτερης προτίμησής τους. Αυτοί οι μαθητές το ερχόμενο τετράμηνο έχουν προτεραιότητα στην επιλογή της εργασίας με την οποία θέλουν να ασχοληθούν. Εάν κάποιο θέμα συγκεντρώσει το ενδιαφέρον (ως πρώτη επιλογή) αρκετών μαθητών ώστε να δημιουργηθούν δυο τμήματα (δηλαδή 32 μαθητές) για αυτο τότε επιλέγονται 20 μαθητές με τη διαδικασία της κλήρωσης και οι υπόλοιποι αντιμετωπίζονται ως υπεράριθμοι που πρέπει να ανακατανεμηθούν στα θέματα της δεύτερης επιλογής τους. Τέλος, εάν ορισμένοι μαθητές επιλέξουν θέμα το οποίο δεν καταστεί δυνατό να πραγματοποιηθεί λόγω του ορίου του ελάχιστου αριθμού μαθητών (16 μαθητές ανά εργασία) καλούνται να επιλέξουν μεταξύ των θεμάτων στα οποία δεν έχει καλυφθεί ο μέγιστος αριθμός θέσεων. Και σε αυτή την περίπτωση οι εν λόγω μαθητές έχουν προτεραιότητα (και μάλιστα μεγαλύτερη από ότι η προηγούμενη κατηγορία) στην επιλογή θέματος κατά το δεύτερο τετράμηνο. Ωστόσο ο συντονιστής μπορεί να επιλέξει εναλλακτικά σενάρια κατανομής που να ικανοποιούν την αρχή που προ-αναφέρθηκε, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών να τοποθετηθεί σε θέμα της πρώτης ή της δεύτερης επιλογής της.
Η διαδικασία κατανομής των μαθητών στις ερευνητικές εργασίες θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι το τέλος της δεύτερης εβδομάδας από την έναρξη του διδακτικού έτους.

5. Καθιέρωση Ζώνης Ερευνητικών Εργασιών στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα
Οι Ερευνητικές Εργασίες πραγματοποιούνται στο πλαίσιο συνεχόμενου τρίωρου. Όπου τούτο δεν είναι εφικτό, ορίζεται συνεχόμενο δίωρο και μία ώρα την ίδια ή διαφορετικές ημέρες, ανάλογα, με τις δυνατότητες του Ωρολογίου Προγράμματος. Σε κάθε περίπτωση η ρύθμιση των ζωνών κατά τη διάρκεια των οποίων υλοποιείται η ερευνητική εργασία εναπόκειται στο Σύλλογο Διδασκόντων.

6. Δημόσια παρουσίαση Ερευνητικών Εργασιών από Μαθητικές Ομάδες
Όταν ολοκληρωθούν οι Ερευνητικές Εργασίες, στο τέλος του τετραμήνου, οι μαθητές παρουσιάζουν σε ειδική εκδήλωση που οργανώνεται από το σχολείο στη σχολική κοινότητα με τη συμμετοχή εξωτερικών προσκεκλημένων (π.χ. ειδικούς επιστήμονες, φορείς της τοπικής κοινωνίας, κλπ), όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο από τον Σύλλογο Διδασκόντων. Μετά την παρουσίαση της εργασίας τους και των αποτελεσμάτων της, είναι δυνατόν να υποβληθούν στα μέλη της ομάδας ερωτήσεις από μαθητές, εκπαιδευτικούς και επισκέπτες. Κατά την ημέρα παρουσίασης των Ερευνητικών Εργασιών μπορεί να γίνει και σχετική έκθεση στο σχολείο.

7. Αξιολόγηση Ερευνητικών Εργασιών
Μετά και την παρουσίαση, οι μαθητικές ομάδες κάθε ερευνητικού θέματος υποβάλλουν προς αξιολόγηση τον ομαδικό φάκελο της Ερευνητικής τους Εργασίας, που περιλαμβάνει (α) ερευνητική έκθεση για το θέμα που μελέτησαν, τις ερευνητικές διαδικασίες που ακολούθησαν και τα συμπεράσματα της έρευνας, (β) ένα σχετικό με το θέμα και τα συμπεράσματά τους τέχνημα (αφίσα, ιστοσελίδα, βίντεο, πόστερ, φυλλάδιο, κατασκευή, κλπ) και (γ) ό,τι άλλο συμπληρωματικό υλικό σχετικό με την όλη εργασία τους κρίνουν τα μέλη της ερευνητικής ομάδας.

Συγκεκριμένες οδηγίες για την αξιολόγηση παρέχονται στο βιβλίο εκπαιδευτικού «Η Καινοτομία των Ερευνητικών Εργασιών στο Νέο Λύκειο», όπου αναφέρονται αναλυτικά οι διαδικασίες και τα κριτήρια αξιολόγησης του ερευνητικού έργου κάθε μαθητικής ομάδας σε ό,τι αφορά (α) στην ερευνητική διαδικασία που ακολούθησε η ομάδα, (β) στο περιεχόμενο της ερευνητικής εργασίας, (γ) στη γλώσσα και τη δομή της ερευνητικής έκθεσης και (δ) στον τρόπο της δημόσιας παρουσίασης της ομαδικής εργασίας. Οι τομείς της «ερευνητικής διαδικασίας» και του «περιεχομένου» αξιολογούνται με συντελεστή βαρύτητας 30% ο καθένας, ενώ οι δύο επόμενοι («Γλώσσα/δομή» και «παρουσίαση») με συντελεστή 20% ο καθένας. Το βιβλίο εκπαιδευτικού κάνει αναλυτική αναφορά στις διαδικασίες, τα κριτήρια και τους τομείς αξιολόγησης, καθώς επίσης και στα κριτήρια και τις διαδικασίες αξιολόγησης της ατομικής συμβολής κάθε μαθητή στο ομαδικό έργο χωριστά και την ατομική του βαθμολόγηση.
Η γενική βαθμολογία του κάθε μαθητή στο μάθημα της «Ερευνητικής Εργασίας» προκύπτει ως ο μέσος όρος της αντίστοιχης βαθμολογίας του στα δυο τετράμηνα.

Σε περίπτωση που κάποιος μαθητής δεν προάγεται στην επόμενη τάξη και δεν έχει προβιβάσιμο βαθμό στην ερευνητική εργασία, επιλέγεται το θέμα στο οποίο υστέρησε περισσότερο (από τα δυο με τα οποία ασχολήθηκε συνολικά κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς) και ο επιβλέπων εκπαιδευτικός του ορίζει τμήματα της ερευνητικής εργασίας που κρίνει ότι πρέπει να επεξεργαστεί εκ νέου. Το Σεπτέμβριο υποβάλλει διορθωμένη την εργασία του μαζί με το προσωπικό του ημερολόγιο και τον ατομικό του φάκελο προς επανα-αξιολόγηση.

8. Ανάρτηση στο Διαδίκτυο των Ερευνητικών Εργασιών
Για ευρύτερη διάχυση των μαθητικών εργασιών, μετά τη δημόσια παρουσίαση τους, αναρτώνται στο διαδίκτυο (στην ιστοσελίδα του σχολείου), αναγράφοντας τα ονόματα όλων των συντελεστών, μαθητών και επιβλεπόντων καθηγητών. Μια εργασία μπορεί να συγγραφεί, μερικώς ή/και ολόκληρη στα Αγγλικά.
Την εξειδίκευση και την εφαρμογή των παραπάνω γενικών αρχών στις συνθήκες των δυνατοτήτων και αναγκών της σχολικής μονάδας κάνει ο σύλλογος διδασκόντων, φροντίζοντας πρωτίστως να διασφαλίζονται οι προϋποθέσεις για την ακώλυτη διεξαγωγή και στήριξη των Ερευνητικών Εργασιών.

9. Πιλοτική Εφαρμογή το Πρώτο Τετράμηνο του Σχολικού Έτους 2011-2012
Το πρώτο τετράμηνο του σχολικού έτους 2011-2012, που είναι το πρώτο τετράμηνο εφαρμογής των Ερευνητικών Εργασιών, ορίζεται ως πιλοτικό. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθούνται όλες οι διαδικασίες, όπως προβλέπονται, μέχρι τη γενική αξιολόγηση της ομαδικής εργασίας, αλλά δεν προβαίνουν οι εκπαιδευτικοί στην ατομική αξιολόγηση των μαθητών. Επομένως μόνο για το πρώτο τετράμηνο του σχολικού έτους 2011-2012 ως ατομικός βαθμός του μαθητή λογίζεται η ομαδική βαθμολογία της ομάδας εργασίας του. Από το δεύτερο τετράμηνο του 2011-2012 εφαρμόζονται όλα κανονικά και πραγματοποιείται κανονικά η ατομική αξιολόγηση των μαθητών σύμφωνα με τα παραπάνω προβλεπόμενα.

Άλγεβρα και Στοιχεία Πιθανοτήτων Α' Λυκείου

2011-08-31T02:23:00.011+03:00

Το νέο βιβλίο Άλγεβρας Α' Λυκείου 2011 είναι μια μίξη του περσινού βιβλίου+το κεφάλαιο "Πρόοδοι" απο Άλγεβρα Β' Λυκείου+το κεφάλαιο "Πιθανότητες" απο τα Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής της Γ'Λυκείου!!!

Άντε και του χρόνου "Ευκλείδεια Γεωμετρία και Στοιχεία Ολοκληρώματος Reimann"!!!

Μυστήριο 19: Η ασθένεια Morgellons

2011-08-22T15:21:00.002+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Εάν αντιμετωπίζετε κόπωση, πληγές στο δέρμα, κάψιμο, πόνους και την αίσθηση ότι σέρνονται έντομα κάτω από το δέρμα σας, είναι πολύ πιθανό να πάσχετε από την ασθένεια Morgellons. Να έχετε ωστόσο υπόψη, πως πιθανόν να μην υπάρχει αυτή η ασθένεια. Το εάν η Morgellons είναι ή δεν είναι μια πραγματική αρρώστια, είναι κάτι που κανείς δεν το γνωρίζει.

Κάτι παρόμοιο με τα συμπτώματα που περιγράφηκαν πιο πάνω, συμπληρωμένα με την εμφάνιση περίεργων ινών ή νημάτων που αναπτυσσόντουσαν επάνω στο δέρμα ή λίγο πιο κάτω από αυτό, αναφέρθηκαν από τον γιατρό του 17ου αιώνα, Thomas Browne. Δεν υπήρξαν άλλες αναφερθείσες περιπτώσεις και η ασθένεια φάνηκε πως εξαφανίστηκε. Μετά, το 2002, μια μητέρα που παρατήρησε πως το παιδί της αντιμετώπιζε κάποια ασθένεια του δέρματος, ισχυρίστηκε πως η μυστηριώδης αρρώστια επέστρεψε. Επέμενε πως το παιδί της έπασχε από Morgellons.

Αν κάνετε μια αναζήτηση στην ιατρική βιβλιογραφία θα συναντήσετε την Morgellons να περιγράφεται συχνά ως 'ανεξήγητη δερμοπάθεια' ή 'ψευδαισθητική παρασίτωση', κάτι που αναφέρεται σε μια ψυχιατρική πάθηση που έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή να θεωρούν λανθασμένα πως το δέρμα τους μαστίζεται από παράσιτα. Πιστεύουν όντως λανθασμένα οι ασθενείς με Morgellons πως το δέρμα τους είναι γεμάτο με παράσιτα;

Στην εποχή του Διαδικτύου, τέτοιες προκλητικές πλάνες μπορούν πολύ εύκολα να διαδοθούν, σύμφωνα με μια επιστολή που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό 'Psychosomatics΄ (τεύχος 50, σελίδα 90). Η Morgellons είναι ένα προϊόν του Διαδικτύου, όπως λέει ο Andrew Lustig και οι συνεργάτες του στο Κέντρο Εξάρτησης και Νοητικής Υγείας του Τορόντο στον Καναδά. Με αναφορές που έχουν διαδοθεί και που χρονολογούνται εδώ και περίπου τρία χρόνια, η Morgellons είδε ξαφνικά μεγάλη ανάπτυξη, ξεκινώντας από μια έννοια που ήταν σε λήθαργο για πάνω από 300 χρόνια, δηλώνει.

Ίσως να μάθουμε σύντομα περισσότερα. Το αμερικάνικο κέντρο για τον έλεγχο και την πρόληψη ασθενειών (CDC) βρίσκεται στη μέση μιας μεγάλης και συστηματικής έρευνας σχετικά με τη Morgellons. Η έρευνα έχει ως στόχο να προσδιορίσει εάν υπάρχει πραγματικά μια φυσιολογική βάση στην ασθένεια. Το CDC κρατάει μια στάση ανοιχτόμυαλη όσον αφορά στη Morgellons, όπως λέει η Michelle Pearson, η οποία ηγείται της έρευνας. Το CDC προσεγγίζει την υπόθεση ως μια ανεξήγητη περίπτωση, συμπληρώνει.

Ακολουθία Fibonacci

2011-07-30T11:52:00.004+03:00

Ένα βίντεο με θέμα τη σχέση των Μαθηματικών και της φύσης με την υπέροχη μουσική του Wim Mertens.

Μυστήριο 18: Υβριδική ζωή

2011-07-13T17:03:00.003+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Εάν δει κανείς το γονιδίωμα από ένα θαλάσσιο ασκίδιο (sea squid) θα έρθει αντιμέτωπος με μια αλλόκοτη έκπληξη. Τα μισά από τα γονίδιά του έχουν μια ακριβή εξελικτική ιστορία. Για να είμαστε δίκαιοι, το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα μισά. Το πρόβλημα είναι πως οι δύο ιστορίες είναι παντελώς διαφορετικές μεταξύ τους. Φαίνεται πως τα θαλάσσια ασκίδια δεν τοποθετούνται, όπως νομίζαμε, ανάμεσα στα χορδωτά, στην ίδια εξελικτική γραμμή με αυτή των ανθρώπων. Αντίθετα, είναι το αποτέλεσμα αυτού που συμβαίνει όταν αναμειγνύεις ένα αρχαίο χορδωτό με έναν πρόγονο του αχινού.

Η ανάμειξη δύο διαφορετικών εξελικτικών γραμμών υποτίθεται πως δεν μπορεί να λειτουργήσει. Σύμφωνα με την καθιερωμένη βιολογική γνώση, οποιαδήποτε χίμαιρα που θα αποτελεί το προϊόν μιας τέτοιας ανάμειξης δε θα είναι παρά ένα εξελικτικό αδιέξοδο (δηλαδή, δεν μπορεί να εξελιχθεί παραπέρα).

Υπήρχε η θεώρηση πως η υβριδικότητα είναι κάτι κακό και πως τα 'καθαρά είδη' είναι καλά, λέει ο James Mallet του UCL. Η αλήθεια είναι, πως η υβριδικότητα είναι κάτι σαν την μετάλλαξη. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι κάτι κακό, αλλά κάποιες φορές αποτελεί τη λύση σε μια ανάγκη. Η φυσική επιλογή μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε κληρονομούμενη παραλλαγή θα συναντήσει, συμπληρώνει ο Mallet.

Οι βιολόγοι εξετάζουν σήμερα την ιδέα πως πολλά είδη στη φύση δεν είναι το αποτέλεσμα καθαρών οικογενειακών γραμμών, αλλά αντίθετα αποτελούν μια μπερδεμένη μείξη διασταυρούμενων συνδέσεων. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί για παράδειγμα, το πώς οι γενετικές οδηγίες μπορούν να μετατρέψουν κάτι όπως μία κάμπια σε ένα εντελώς διαφορετικό ον όπως η πεταλούδα. Τέτοιου είδους μεταμορφώσεις είναι ευρέως διαδεδομένες στη θαλάσσια ζωή, ίσως επειδή η γονιμότητα λαμβάνει χώρα σε μέρη που συχνά ο σπόρος μπορεί να μεταφερθεί σε 'λάθος' ωάριο. Με τόσα πολλά διαφορετικά πλάσματα να αφήνουν τα αυγά τους στην ίδια περιοχή περιμένοντας τον σπόρο να τα γονιμοποιήσει, ίσως δεν προκαλεί έκπληξη πως μια περιστασιακή λανθασμένη γονιμοποίηση είναι κάτι πολύ πιθανό που μπορεί να οδηγήσει σε κάτι εντελώς αναπάντεχο.

Κλασική περίπτωση είναι ο αστερίας Luidia sarsi. Ξεκινάει σα μια μικρή κάμπια με έναν ακόμα μικρότερο αστερία στο εσωτερικό της. Τελικά, ο αστερίας μετακινείται προς το εξωτερικό της κάμπιας. Στη συνέχεια, οι δρόμοι τους χωρίζονται. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας κάπως αλλόκοτος οργανισμός συνεχίζει και τελειώνει τη ζωή του ως δύο ξεχωριστά πλάσματα.

Πόσο διαδεδομένη είναι άραγε αυτή η βιολογική ακαταστασία; Γνωρίζουμε πως πιθανότατα, τουλάχιστον το 10% από τα φυτικά είδη έχουν δημιουργηθεί από ένα είδος υβριδισμού. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό για το πόσο σημαντική είναι αυτή η διαδικασία όσον αφορά σε εξελικτικά υψηλότερα είδη. Μόλις που αρχίζουμε να ξύνουμε την επιφάνεια, καταλήγει ο Mallet.

Η γεωμετρία είναι έμφυτη

2011-07-08T13:52:00.002+03:00

Ιθαγενείς που δεν γνωρίζουν καν τη λέξη «τρίγωνο» διαθέτουν ισχυρή γεωμετρική αντίληψη!

Αν και πολλοί νιώθουν άγχος και μόνο στο άκουσμα της λέξης, η Γεωμετρία τελικά φαίνεται ότι με κάποιον τρόπο είναι «γραμμένη» στα γονίδιά μας.

Αυτό τουλάχιστον αποδεικνύεται από μια έρευνα που πραγματοποίησε γαλλική ερευνητική ομάδα. Όπως έδειξε, τα μέλη μιας φυλής του Αμαζονίου που δεν έχουν καν ακούσει το όνομα του Ευκλείδη έχουν την ίδια _ και σε ορισμένες περιπτώσεις καλύτερη _ αίσθηση της Γεωμετρίας από Ευρωπαίους και Αμερικανούς που διδάσκονται τα θεωρήματά του στο σχολείο.

Γεωμετρικό ένστικτο

Κάθε Δυτικός που έχει περάσει από τα μαθητικά θρανία γνωρίζει τις βασικές αρχές της Ευκλείδειας Γεωμετρίας όπως το ότι δυο σημεία μπορούν να ενωθούν με μια ευθεία, ότι δυο παράλληλες γραμμές δεν τέμνονται ποτέ ή ότι οι γωνίες ενός τριγώνου έχουν πάντα το ίδιο άθροισμα των 180 μοιρών. Αυτά όμως είναι πράγματα που μπορεί να μάθει κανείς με την εκπαίδευση. Το μεγάλο ερώτημα για τους ειδικούς είναι αν η γεωμετρική αντίληψη _ ή ένα είδος «γεωμετρικού ενστίκτου» υπάρχει σε όλους τους λαούς ανεξάρτητα από τη γλώσσα και το μορφωτικό τους επίπεδο.

Για να το διερευνήσουν οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας με επικεφαλής τον Πιερ Πικά εξέτασαν πώς οι εκπρόσωποι της φυλής Μουντουρούκου του Αμαζονίου αντιλαμβάνονται τα σημεία, τις ευθείες και τις γωνίες και συνέκριναν τις απαντήσεις τους με αυτές που έδωσαν σε αντίστοιχα τεστ γάλλοι και αμερικανοί εθελοντές.

«Η γλώσσα των Μουντουρούκου έχει μόνο αριθμούς κατά προσέγγιση» εξήγησε ο κ. Πικά μιλώντας στο BBC. «Δεν υπάρχουν γεωμετρικοί όροι όπως τρίγωνο ή τετράγωνο ούτε τρόπος να πεις ότι δυο γραμμές είναι παράλληλες. Φαίνεται ότι η γλώσσα δεν διαθέτει αυτή την αντίληψη»

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα οποία δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences», οι Μουντουρούκου, παρά τη γλωσσική τους ένδεια σε γεωμετρικούς όρους εμφανίστηκαν να έχουν την ίδια γεωμετρική αντίληψη με τους δυτικούς συμμετέχοντες. Προς έκπληξη δε των ερευνητών, αποδείχθηκαν καλύτεροι από τους τελευταίους σε «προβλήματα» που εμπίπτουν στη μη Ευκλείδεια Γεωμετρία, και συγκεκριμένα στην αντίληψη των σχημάτων επάνω σε σφαιρικές επιφάνειες.

Σφαίρες και νεροκολοκύθες

Ο κ. Πικά και οι συνεργάτες του «εξέτασαν» 22 ενήλικες και 8 παιδιά της φυλής των Μουντουρούκου θέτοντάς τους μια σειρά από γεωμετρικά ζητήματα. Απέφυγαν τους αφηρημένους όρους της Γεωμετρίας χρησιμοποιώντας πρακτικά παραδείγματα: αντί για δυο σημεία σε ένα επίπεδο ανέφεραν για παράδειγμα δυο χωριά σε έναν νοητό χάρτη και αντί για μια σφαίρα μιλούσαν για μια νεροκολοκύθα.

Ανάλογα ερωτήματα τέθηκαν σε 30 ενήλικες και παιδιά _ ορισμένα ηλικίας μόλις πέντε ετών _ στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι απαντήσεις των Μουντουρούκου ήταν σχεδόν το ίδιο ακριβείς με αυτές που έδωσαν οι γάλλοι και αμερικανοί εθελοντές. Παρ’ ότι τους έλειπε η εκπαίδευση και δεν διέθεταν καν τις αντίστοιχες λέξεις στο λεξιλόγιό τους, εμφανίστηκαν να έχουν μια ενστικτώδη αντίληψη των γραμμών και των γεωμετρικών σχημάτων.

Το εντυπωσιακό ήταν ότι οι γεωμετρικά απαίδευτοι κάτοικοι του Αμαζονίου επέδειξαν μεγαλύτερη ικανότητα αντίληψης από τους μορφωμένους δυτικούς ομολόγους τους στη νεότερη, μη Ευκλείδεια Γεωμετρία. Ηταν για παράδειγμα πιο συχνά σε θέση να διαγνώσουν ότι, αντίθετα με τους νόμους του Ευκλείδη, οι παράλληλες γραμμές στην επιφάνεια μιας σφαίρας μπορούν να τέμνονται _ κάτι το οποίο ίσχυε σε μικρότερο βαθμό για τους γάλλους και αμερικανούς εθελοντές.

Αυτό κατά τον κ. Πικά αποτελεί ένα δείγμα του ότι η γεωμετρική παιδεία μας μπορεί να μας επηρεάζει κάποιες φορές αρνητικά. «Η παιδεία της Ευκλείδειας Γεωμετρίας είναι τόσο ισχυρή ώστε θεωρούμε δεδομένο ότι θα ισχύει παντού, ακόμη και στις σφαιρικές επιφάνειες. Η μόρφωσή μας μάς ξεγελάει, κάνοντάς μας να πιστεύουμε πράγματα που δεν είναι σωστά» τόνισε.

Η Κόλαση!

2011-06-28T18:16:00.002+03:00

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια απάντηση που δόθηκε σε ενδιάμεσες εξετάσεις/προόδους στο μάθημα της χημείας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης – η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη.

Μία ερώτηση είχε ως εξής και βαθμολογούταν με έξτρα βαθμούς:

Η Κόλαση είναι εξώθερμη ή εσώθερμη; (στη χημεία η εξώθερμη δίνει θερμότητα ενώ η άλλη απορροφά).

Οι περισσότεροι φοιτητές έδωσαν απαντήσεις παρέχοντας αποδείξεις βασισμένες στο Νόμο του Boyle (ένα αέριο ψύχεται όταν μεγαλώνει ο όγκος και θερμαίνεται όταν συμπιέζεται) ή κάτι παρόμοιο.

Ωστόσο, ένας έγραψε τα εξής:

Πρώτον πρέπει να γνωρίζουμε αν ο όγκος της κόλασης αυξάνεται προς το χρόνο. Επομένως χρειάζεται να ξέρουμε το ρυθμό με τον οποίο οι ψυχές εισρέουν στην κόλαση και το ρυθμό με τον οποίο διαφεύγουν. Νομίζω ότι μπορούμε ασφαλώς να υποθέσουμε ότι όταν μια ψυχή πάει στην κόλαση, δεν πρόκειται να φύγει. Επομένως, δεν διαφεύγουν ψυχές. Τώρα για το πόσες ψυχές μπαίνουν, ας δούμε πόσες διαφορετικές θρησκείες υπάρχουν σήμερα στον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές δηλώνουν ότι αν δεν είσαι οπαδός τους, τότε θα πας στη κόλαση. Εφόσον υπάρχουν περισσότερες από μία τέτοια θρησκεία και εφόσον οι άνθρωποι δεν ανήκουν σε περισσότερη από μία θρησκεία, τότε μπορούμε να εξαγάγουμε το συμπέρασμα ότι όλες οι ψυχές πάνε στην κόλαση και δεδομένου του πως έχουν οι ρυθμοί γεννήσεων και θανάτων, θα πρέπει να αναμένουμε ότι ο αριθμός των ψυχών στην κόλαση θα αυξηθεί εκθετικά.

Τώρα, ο λόγος για τον οποίο εξετάζουμε το ρυθμό αλλαγής του όγκου της κολάσεως, είναι γιατί ο Νόμος του Μπόυλ δηλώνει ότι για να παραμείνει σταθερή η θερμοκρασία και η πίεση στην κόλαση, ο όγκος της πρέπει να αυξάνεται αναλόγως με τις ψυχές που προστίθενται.

Αυτό μας δίνει 2 περιπτώσεις:

1. Εάν η Κόλαση διαστέλλεται με πιο αργό ρυθμό από αυτόν με τον οποίο εισέρχονται ψυχές, τότε η θερμοκρασία και η πίεση θα αυξάνονται μέχρι να σκάσει η Κόλαση και να ξεχυθούν οι ψυχές.

2. Εάν η Κόλαση διαστέλλεται με ρυθμό πιο γρήγορο από τη αύξηση των ψυχών, τότε η θερμοκρασία και ή πίεση θα πέφτουν μέχρι να παγώσουν τα καζάνια της.

Ποιά από τις 2 περιπτώσεις ισχύει?

Αν αποδεχθούμε το αξίωμα το οποίο μου είπε η Τερέζα όταν ήμουν πρωτοετής, ότι «Θα πρέπει να παγώσει η Κόλαση πριν κοιμηθούμε μαζί» και αν συνθεωρήσουμε και το γεγονός ότι χθες το βράδυ όντως κοιμήθηκα μαζί της, τότε ισχύει η δεύτερη υπόθεση και επομένως είμαι σίγουρος ότι η Κόλαση είναι εξώθερμη και ότι ήδη έχει παγώσει.

Απόρροια αυτής της θεωρίας είναι ότι η κόλαση, αφού έχει παγώσει, άρα δεν δέχεται άλλες ψυχές και επομένως έχει εκλείψει… αφήνοντας μόνο τον Παράδεισο. Αυτό με τη σειρά του αποδεικνύει την ύπαρξη ενός Θεϊκού Όντος, το οποίο εξηγεί γιατί χθες το βράδυ η Τερέζα φώναζε συνεχώς: «Θεέ μου, Θεέ μου».

Αυτός ο φοιτητής πήρε το μοναδικό ‘Α’ της εξέτασης.

Μυστήριο 17: Fly-by ανωμαλίες

2011-06-22T09:23:00.002+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Ο απόμαχος μηχανικός της NASA John Anderson θα παρατηρούσε με μεγάλο ενδιαφέρον την πτήση του διαστημοπλοίου Rosetta του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Τμήματος που θα περνούσε για τρίτη και τελευταία φορά κατευθυνόμενο στην πορεία του για τον κομήτη 67P/Churyumov-Gerasimenko.

Τέτοια πτητικά περάσματα δίνουν στα διαστημόπλοια ένα τίναγμα επιπλέον ταχύτητας στο ταξίδι τους μέσα από το Ηλιακό Σύστημα. Χρησιμοποιώντας τα βαρυτικά πεδία πλανητών ή δορυφόρων, μπορεί να γίνει οικονομία στα καύσιμα και να επιτευχθεί ένα ταξίδι πολύ μακρύτερα μέσα από το ηλιακό σύστημα, κάτι που αλλιώς θα ήταν αδύνατο. Αλλά αυτό το κόλπο είχε μια αναπάντεχη επίδραση.

Τον Δεκέμβριο του 1990, για παράδειγμα, το διαστημόπλοιο Galileo της NASA εκσφενδονίστηκε γύρω από τη Γη καθώς πορευόταν για τον Δία. Καθώς η βολίδα επιταχυνόταν απομακρυνόμενη από τη Γη, ταξίδευε με ταχύτητα 3.9 χιλιοστά το δευτερόλεπτο πιο γρήγορα από όσο θα έπρεπε να είναι η ταχύτητα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της NASA. Η μεγαλύτερη τέτοια ασυμφωνία που έχει καταγραφεί, το 1998, επηρέασε το διαστημόπλοιο της NASA, NEAR Shoemaker, που η ταχύτητά του ενισχύθηκε με ακόμα 13.5 χιλιοστά το δευτερόλεπτο. Η Rosetta είχε ήδη μια ενίσχυση: το 2005 είχε επιταχυνθεί με 1.8 χιλιοστά ανά δευτερόλεπτο περισσότερο από όσο αναμενόταν καθώς πέρασε γύρω από τη Γη.

Τίποτε στη γνωστή φυσική δεν μπορεί να προβλέψει αυτή την επιτάχυνση. Ο Anderson συγκέντρωσε όλα τα στοιχεία και κατέληξε σε μια εμπειρική φόρμουλα που συσχετίζει τις γωνίες των διανυσμάτων της βολίδας καθώς πλησιάζει και απομακρύνεται και την περιστροφική ταχύτητα της Γης με την επιπλέον επιτάχυνση που δίνεται στα διαστημόπλοια καθώς περνούν από εμάς. Βρήκε πως οι μικρότερες ανωμαλίες εμφανίζονται όταν τα διανύσματα άφιξης και αναχώρησης είναι συμμετρικά σε σχέση με τον γήινο ισημερινό. Σε μια περίεργη στροφή, η φόρμουλα περιλαμβάνει επίσης και την ταχύτητα του φωτός. Ποια είναι όμως η φυσική που κρύβεται από πίσω;

Δεν υπάρχει εξήγηση από την επίσημη και αποδεκτή φυσική. Αλλά έχει προταθεί μια ποικιλία από εξωτικές εξηγήσεις. Αυτές περιλαμβάνουν τη σκοτεινή ενέργεια, τροποποιήσεις της σχετικότητας, ανισορροπίες στο βαρυτικό πεδίο της Γης ή κάτι άγνωστο που έχει να κάνει με την αδράνεια ή τη φύση του φωτός. Από αυτές τις ιδέες, η λιγότερο αμφισβητήσιμη είναι ότι η ανωμαλία έχει να κάνει με την σκοτεινή ύλη που είναι δεσμευμένη από τη Γη, λέει ο Michael Nieto του Εθνικού Εργαστηρίου του Los Alamos, ο οποίος εργάζεται μαζί με τον Anderson στην έρευνα για τη συγκεκριμένη ανωμαλία.

Αποτελέσματα Πανελλαδικών 2011 - Συμπλήρωση Μηχανογραφικών

2011-06-17T12:40:00.004+03:00

Mετά από νέα επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας τα αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα την Παρασκευή 17/06 ή στην χειρότερη περίπτωση την Δευτέρα 19/06!

Όπως ισχύει τα τελευταία χρόνια, θα μπορείτε να ενημερώνεστε για τους βαθμούς σας μέσω του διαδικτύου και των σχολείων σας. Συγκεκριμένα θα μπορείτε να ενημερώνεστε για τα αποτελέσματα σας στο site του Υπουργείου Παιδείας στο www.minedu.gov.gr με τον 8-ψήφιο κωδικό σας και στα σχολεία σας όπου θα βρίσκονται αναρτημένα.

Να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους μέσα από την καρδιά μου! Ότι και να έχει γίνει με τα αποτελέσματα μην απογοητευτείτε γιατί τα νέα για τις βάσεις λένε για μεγάλες πτώσεις.

Από φέτος η συμπλήρωση του Μηχανογραφικού Δελτίου θα γίνει για πρώτη φορά ηλεκτρονικά. Η προθεσμία που έχουν διαθέσιμη οι μαθητές είναι από 17/6 έως και 28/6. Η ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας είναι η http://exams.minedu.gov.gr και είναι ήδη από χθες στη διάθεση των μαθητών. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί είναι η εξής:

Οι μαθητές θα συμπληρώσουν το Μηχανογραφικό τους Δελτίο στο http://exams.minedu.gov.gr από όπου και θα λαμβάνουν έναν κωδικό δελτίου.
Θα προσέλθουν στα Λύκεια τους με τον 8-ψήφιο κωδικό τους για να παραλάβουν έναν προσωπικό κωδικό ασφαλείας.
Θα επιστρέψουν στην ιστοσελίδα http://exams.minedu.gov.gr και θα επιλέξουν το link με τίτλο: «ΘΕΛΩ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΩ-ΟΡΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΩ ΤΟ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΜΟΥ». Τότε με τον 8-ψήφιο κωδικό τους, τον κωδικό δελτίου και τον προσωπικό κωδικό ασφαλείας που πήρανε από το σχολείο τους θα μπορούν να καταθέτουν το μηχανογραφικό τους δελτίο.

Όσο για την ίδια την συμπλήρωση του Μηχανογραφικού online αυτή θα γίνει σε τέσσερα βήματα τα οποία περιγράφονται παρακάτω αναλυτικά.

Θα βλέπετε τα ονομαστικά στοιχεία σας, ενώ θα πρέπει εσείς να συμπληρώσετε τα υπόλοιπα (π.χ. διεύθυνση, τηλέφωνο, e-mail)
Θα συναντήσετε τις «ειδικές περιπτώσεις»: πολύτεκνος, τρίτεκνος, κοινωνικά κριτήρια, Ελληνας της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Αν δεν ανήκετε σ’ αυτές, προχωράτε στο επόμενο βήμα. Αν ανήκετε σε μία από αυτές τις ειδικές περιπτώσεις, θα σας ζητηθεί να το δηλώσετε και να συμπληρώσετε τα «κουτάκια». Επίσης, θα βρείτε και αναλυτική περιγραφή για τα δικαιολογητικά που πρέπει να έχετε
Εμφανίζονται τα πεδία ή οι τομείς που μπορείτε να δηλώσετε και όλες οι αντίστοιχες σχολές, για να κάνετε τις επιλογές σας. Δηλώνετε τις σχολές που πραγματικά επιθυμείτε, αλλάζετε τη σειρά και προσθέτετε ή αφαιρείτε σχολές (ο υποψήφιος έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ένα ή δύο επιστημονικά πεδία και όχι περισσότερα)
Η εφαρμογή δείχνει μια σύνοψη του δελτίου και πρέπει εσείς να αποθηκεύσετε, να εκτυπώσετε ή να οριστικοποιείσετε (το ΜΔ οριστικοποιείται μέσα στις προθεσμίες, καθώς μετά δε γίνονται αλλαγές), ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεστε.

πηγή: atopo.gr

Το σύμπαν δεν είναι μόνο ένα

2011-06-07T14:13:00.005+03:00

Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα, ίσως και μπροστά στη μύτη μας, χωρίς όμως να τα βλέπουμε, όπως επίσης δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, τονίζει ο Δημήτρης Νανόπουλος. Δεν αποκλείεται μάλιστα στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο!

Δεν πρόκειται για ευφυολογήματα κάποιου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, αλλά για θεωρίες και υποθέσεις -με βάσιμες πιθανότητες να ανταποκρίνονται στην αλήθεια- ενός από τους πιο διάσημους Έλληνες επιστήμονες, του Δημήτρη Νανόπουλου, διακεκριμένου καθηγητή Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M (ΗΠΑ) και τακτικού μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, ο οποίος μίλησε χθες βράδυ, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, σχετικά με το πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse).

Ο κ. Νανόπουλος παρουσίασε μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική ομάδα του στο αμερικανικό πανεπιστήμιο και οι οποίες δίνουν μια πολύ συγκεκριμένη μορφή στην έννοια του Πολυσύμπαντος.

Εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα (ο αριθμός 10 με εκθέτη τον αριθμό 500!), σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις "μεγάλες" διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται "διπλωμένες" σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. "Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε" είπε ο κ. Νανόπουλος.

Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, μια από τις οποίες προωθεί σθεναρά ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος αρχικά ήταν αντίθετος στην όλη ιδέα, αλλά στη συνέχεια την αποδέχτηκε και την επεξεργάστηκε.

Τόνισε όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο επιταχυντής του CERN, για τον οποίο είπε ότι πλέον "δουλεύει ρολόι", αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι "να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα".

Το CERN πρέπει να πετύχει

Σε μια προηγούμενη ομιλία του στην Αθήνα, ο κ. Νανόπουλος είχε πάντως δηλώσει ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε "αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση", καθώς θα σημαίνει, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, ότι "πήραμε λάθος δρόμο".

Σύμφωνα με τον έλληνα φυσικό, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν "γεννάει" το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι τα άλλα σύμπαντα -τα χαρακτήρισε "φυσαλίδες της πραγματικότητας" που απαρτίζουν το πολυσύμπαν- είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους (κυριολεκτικά δίπλα μας!), αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι είναι πιθανώς δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Με λίγη δόση χιούμορ, ανέφερε ότι "θα έπρεπε να παρακαλάμε να μην ξυπνήσουμε ένα πρωί και γίνει ξαφνική ολική μεταβολή, για παράδειγμα περάσουμε από ένα σύμπαν με τέσσερις ("μεγάλες") σε ένα άλλο με έξι διαστάσεις".

Όλα τα σύμπαντα με τους ιδιαίτερους νόμους τους προκύπτουν κατά βάση από μόνα τους (χωρίς την ανάγκη "νομοθέτη"), σαν μια "τοπική μετάλλαξη" του χώρου σε ένα προϋπάρχον σύμπαν. Μάλιστα, ο κ. Νανόπουλος δεν απέκλεισε ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας τολμηρές υποθέσεις ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν π.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός "χάκερ" σε κάποιο άλλο σύμπαν. Επεσήμανε ότι, αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε "θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων", οπότε, όπως είπε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, "είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο" ("και δεν είμαι τρελός…", φρόντισε να διευκρινίσει!).

Ίδιο σύμπαν στο μέλλον...

Συνεχίζοντας να εκπλήσσει, ανέφερε ότι δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ -με την ίδια λογική- το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές.

Ο κ. Νανόπουλος κατέστησε, πάντως, σαφές ότι είναι νωρίς ακόμα για να επιβεβαιωθούν τέτοιες υποθέσεις, πρόσθεσε όμως ότι τελικά αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος, που θα έπρεπε κανείς να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Αναφερόμενος σε πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού "Nature", που θεωρεί πιθανή την κατάρρευση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, επειδή τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των πειραμάτων του CERN δεν την επιβεβαιώνουν, ο έλληνας φυσικός χαρακτήρισε υπερβολική και πρόωρη μια τέτοια εκτίμηση. "Πολύς θόρυβος για το τίποτε" είπε χαρακτηριστικά.

Τόνισε επίσης, ότι το σύμπαν που βλέπουμε (της ορατής ύλης) και το οποίο έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από "σκοτεινή ύλη" και 73% από "σκοτεινή ενέργεια".

Υπολογίζεται ότι μόνο στο δικό μας σύμπαν υπάρχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε ένας από αυτούς έχει περίπου 100 δισεκατομμύρια ήλιους, γύρω από τους οποίους περιφέρεται ένας τεράστιος αριθμός πλανητών. Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα "σβήσει", όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι "ανοιχτό", συνεπώς ποτέ δεν θα "πεθάνει", ενώ είναι πιθανό να κάνει "μετάβαση" σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

"Δεν του καίγεται καρφάκι"

Ο κ. Νανόπουλος επιτέθηκε στους υπέρμαχους της "ανθρωπικής Αρχής" (που λένε ότι το σύμπαν είναι "κομμένο και ραμμένο" στα μέτρα των ανθρώπων), αντιτείνοντας ότι "δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς", ενώ χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος "το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας". Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημα της η αναζήτηση μιας "ενοποιημένης θεωρίας του παντός" στην Φυσική, όμως δεν θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας σύμπαν και τίποτε περισσότερο.

Τέλος, απαντώντας σχετικά με τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της θεωρίας του πολυσύμπαντος, είπε ότι παραπέμπει σε "ένα νέο Διαφωτισμό" που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα.

Ακόμα, αρνήθηκε ότι υπάρχουν φραγμοί και όρια στις δυνατότητες του ανθρώπινου νου να συλλάβει την πραγματικότητα του σύμπαντος, εκτός από τα αναπόφευκτα ποσοτικά όρια στη συσσώρευση γνώσης στο μυαλό του ανθρώπου, όμως γι' αυτό, όπως είπε, υπάρχουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως συμπαραστάτες μας, ενώ στο μέλλον η σχέση τους με τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο στενή.

Αρνήθηκε επίσης ότι συσσωρεύοντας ολοένα περισσότερες γνώσεις, οι άνθρωποι χάνουν τη σοφία τους, ενώ -σε κάπως πιο απαισιόδοξο τόνο- συμφώνησε με τις εκτιμήσεις άλλων επιστημόνων ότι η Γη αργά ή γρήγορα "δύσκολα θα αντέξει" στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες.

Μυστήριο 16: Προϊστορικό θερμοκήπιο

2011-06-06T02:48:00.002+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Η Ηώκαινος Περίοδος ξεκίνησε πριν από 56 εκατομμύρια χρόνια και τελείωσε πριν από 34 εκατομμύρια χρόνια. Γεωλογικά στοιχεία που προέρχονται από το αρχικό και το μέσο τμήμα αυτής της περιόδου προσφέρουν νέα που μας προβληματίζουν: η μέση θερμοκρασία στις τροπικούς εκείνη την εποχή θα πρέπει να ήταν στο ύψος των 40ο C ενώ οι πόλοι είχαν θερμοκρασία 15 ή 20ο C. Κανένα από τα κλιματικά μοντέλα που διαθέτουμε δεν μπορεί να κάνει εκτίμηση για το πώς προήλθε το θερμοκήπιο αυτό της Ηώκαινου.

Με όποιον τρόπο κι αν ερευνήσει κανείς το αίνιγμα της Ηώκαινου, θα συναντήσει κακά νέα για τη ζωή στη Γη. Για αρχή, όποιες αλλαγές και αν κάνουμε στα κλιματολογικά μας μοντέλα για να περιλάβουν και την περίπτωση αυτή, θα παραχθούν τρομακτικές προβλέψεις υπερθέρμανσης. Ακόμα, υποδηλώνει πως δεν υπάρχει αναδραστικός μηχανισμός που θα μπορούσε να σταθεροποιήσει έναν θερμαινόμενο κόσμο ενάντια σε μια ανεξέλεγκτη κλιματική αλλαγή. Και τρίτον, υπάρχουν γεωλογικά στοιχεία για εξάλειψη φυτών στην Ηώκαινο.

Εάν η σύγχρονη Γη εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο και εάν φυτά στις τροπικούς αρχίζουν να πεθαίνουν, αυτό θα αποτελέσει ακόμα έναν λόγο για την γρήγορη αύξηση στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα. Η ανωμαλία του θερμοκηπίου στην Ηώκαινο υποδηλώνει πως το χειρότερό μας σενάριο είναι τουλάχιστον αισιόδοξο.

Πανελλαδικές 2011: Οι μέχρι στιγμής εκτιμήσεις απο τη διόρθωση των γραπτών

2011-06-01T14:55:00.006+03:00

1. ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Οι υποψήφιοι βρήκαν το θέμα αρκετά απαιτητικό, αν και τα πρώτα χαμόγελα έξω από τα εξεταστικά κέντρα ήταν πολλά. Η διαβάθμιση στο επίπεδο των ερωτήσεων έδωσε πάντως τη δυνατότητα σε όλους τους μαθητές να ανταποκριθούν ανάλογα με τη γνωστική τους επάρκεια και τη γενικότερη υποδομή τους στο μάθημα. Ωστόσο, δεν αναμένεται να παρουσιαστούν δραματικές αποκλίσεις σε σύγκριση με το 2010. Πάντως, οι επιδόσεις στο συγκεκριμένο μάθημα αποτελούν το «κλειδί» για την πρόσβαση στις υψηλόβαθμες σχολές όλων των επιστημονικών πεδίων.
-Οι αριστούχοι θα είναι ελάχιστοι. Το πιθανότερο να κινηθούν σε ποσοστό που θα πλησιάζει το 3%.
-Από 16 - 20, αναμένεται να πάρει το 20% των υποψηφίων.
-Οι μισοί υποψήφιοι (50%) θα βρεθούν στις χαμηλές και μεσαίες κλίμακες (10 ? 15).
-Ο 1 στους 5 υποψηφίους θα βρεθεί κάτω από τη βάση.

2. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Τα φετινά θέματα παρουσίασαν ιδιαίτερες δυσκολίες και απαιτούσαν μεγάλη προσοχή στη θεωρία. Θεωρήθηκαν από τους μαθηματικούς πολύ δυσκολότερα από τα περσινά, κι ως φαίνεται το μάθημα αυτό θα επηρεάσει ιδιαίτερα τις βάσεις, αφού περίπου 1 στους 2 υποψηφίους επιλέγει τα Μαθηματικά (40.806 ή 45%). Με αυτά τα δεδομένα, οι εκτιμήσεις όλων είναι ότι θα υπάρξει μια πτωτική τάση των βάσεων στο 5ο Επιστημονικό Πεδίο στο οποίο τα Μαθηματικά της Γενικής Παιδείας είναι μάθημα αυξημένης βαρύτητας.
-Από 18 μέχρι 20, φαίνεται να γράφει φέτος μόνο το 18% των υποψηφίων. Δηλαδή αναμένεται σημαντικός περιορισμός στους αριστούχους.
-Ο 1 στους 4 θα βρεθεί στην υψηλή κλίμακα της βαθμολογίας 15-18.
-Το 45% των υποψηφίων θα βρεθεί κάτω από τη βάση, στην κλίμακα από 0-9,9.

3. ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Τα φετινά θέματα χαρακτηρίζονται αρκετά δύσκολα, παρότι το ποίημα «Ο Κρητικός» του Δ. Σολωμού ήταν πολύ αναμενόμενο. Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων (ΠΕΦ) ήταν επιλογή «ενός εξαιρετικού και απαιτητικού κειμένου» και άρα εύστοχη. Οι ερωτήσεις ήταν σαφείς ως προς τη διατύπωση, απαιτούσαν λιγότερη έκταση σε σύγκριση με τις αντίστοιχες περσινές, αλλά ορισμένες από αυτές ήταν πιο απαιτητικές. Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οριακά χειρότερες θα είναι οι φετινές επιδόσεις συγκριτικά με το 2010.
-Οι αριστούχοι θα κυμανθούν στο 6-9%.
-Το 20% των υποψηφίων παρουσιάζει μεσαίες βαθμολογίες από 12 μέχρι και 17.
-Το υπόλοιπο 30% θα βρεθεί από 12 και κάτω, με το μεγαλύτερο ποσοστό (30%) να έχει πάρει βαθμούς από 0-9.

4. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤ.-ΤΕΧΝ.
Πολύ υψηλό εμπόδιο και φέτος αποδείχθηκαν τα Μαθηματικά και για τις δύο Κατευθύνσεις. Ο ρόλος των μαθηματικών όμως είναι σημαντικός για τη διαμόρφωση των βάσεων. Είναι μάθημα «κλειδί», αυξημένης βαρύτητας για το 2ο και το 4ο Πεδίο, αλλά και για τα περιζήτητα του 3ου. Σύμφωνα με την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία, «τα θέματα ήταν πολύ δυσκολότερα από τα αντίστοιχα περσινά.
-Αριστούχοι στο 10% στη Θετική κατεύθυνση και στο 4% για την Τεχνολογική.
-Οι μεσαίες βαθμολογίες από 14 μέχρι και 17,5 στο 15 με 20%.
-Κάτω από τη βάση το 60 ή και το 80% στην Τεχνολογική.

5. ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Θέματα απομνημόνευσης κι όχι κριτικής σκέψης χαρακτηρίζονται από τις Ενώσεις των Φιλολόγων, τα ζητήματα που τέθηκαν προς ανάλυση από τους υποψηφίους, στο μάθημα της Ιστορίας Γενικής Παιδείας. Ηταν λίγο πιο δύσκολα από τα περσινά, αλλά οι βαθμολογίες εκτιμάται ότι θα παραμείνουν σε παρόμοια με το 2010 επίπεδα.
-Κάτω από 10%, το ποσοστό των υποψηφίων με άριστα (18-20).
-Περισσότεροι από τους μισούς (50%) υποψηφίους στις χαμηλές βαθμολογίες (0-9,9).
-Περίπου 4 στους 10 υποψηφίους στις κλίμακες 10 -17,9.

6. ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Τα θέματα ήταν δυσκολότερα συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά και δημιουργούν ασφαλώς μια τάση πτωτική στις βάσεις του 1ου και του 3ου Επιστημονικού Πεδίου. Η Βιολογία επιλέγεται από τους μισούς και πλέον υποψηφίους όλων των κατευθύνσεων και επηρεάζει ως ένα από τα έξι μαθήματα την κίνηση των βάσεων σε όλα τα επιστημονικά πεδία (περίπου 48.806 υποψήφιοι σε σύνολο 90.593 ή ποσοστό 53,9% το 2010, είχε επιλέξει να διαγωνισθεί στο μάθημα της Βιολογίας). Το θετικό για τους υποψηφίους είναι ότι υπήρχε διαβάθμιση δυσκολίας, τέτοια που θα επιτρέψει και την κλιμάκωση των βαθμολογιών.
-Μείωση των αριστούχων. Περίπου 1 στους 5 υποψηφίους με βαθμολογία «άριστα».
-Οι 4 στους 10 υποψηφίους θα έχουν μεσαίες βαθμολογίες από 12 -16,5.
-Το 40% των υποψηφίων αναμένεται να βρεθεί κάτω από τη βάση.

7. ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΩΡ. ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Ως τα δυσκολότερα θέματα των τελευταίων ετών χαρακτηρίζονται τα θέματα που μπήκαν στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών. Ηταν αρκετά απαιτητικά και οι υποψήφιοι ζορίστηκαν πολύ με το άγνωστο κείμενο. Κάθε μέρα Πανελλαδικών που περνά, σκορπίζει τον τρόμο, σε όλους αυτούς που ήλπιζαν ότι και με έναν πιο μικρό βαθμό θα έμπαιναν σε μια καλή σχολή.
Οι βαθμολογίες κάτω από τη βάση φαίνεται να αυξάνονται, αλλά ακόμη δεν έχουμε στο μάθημα αυτό ακριβές δείγμα γραπτών που να μας επιτρέπει καλύτερη πρόβλεψη.

8. ΦΥΣΙΚΗ ΘΕΤ.-ΤΕΧΝ. ΚΑΤΕΥΘ.
Σε πολύ δύσκολα θέματα διαγωνίστηκαν και οι υποψήφιοι της θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης στη Φυσική. Αρκετά ζητήματα, πολύ απαιτητικά που απευθυνόταν μόνο σε καλά προετοιμασμένους υποψηφίους. Κι εδώ το άριστα, τα παιδιά θα το αναζητούν... με το φανάρι, ενώ δυστυχώς τα γραπτά που θα βαθμολογηθούν κάτω από 10, θα είναι πολύ περισσότερα από πέρσι.

Πανελλαδικές 2011: Τα δύσκολα θέματα θα ρίξουν τις βάσεις

2011-05-25T15:35:00.005+03:00

Καθοδική πορεία αναμένεται να ακολουθήσουν φέτος οι βάσεις εισαγωγής στα περιζήτητα πανεπιστημιακά τμήματα. Η πρώτη εικόνα από τη βαθμολόγηση των γραπτών, από τέσσερα βαθμολογικά κέντρα της χώρας, είναι απογοητευτική.

Δύο βασικά μαθήματα, η Λογοτεχνία κατεύθυνσης και τα Μαθηματικά κατεύθυνσης, θα κάνουν φέτος τη μεγαλύτερη ζημιά στους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων, αφού σε αυτά καταγράφονται πολύ χαμηλές βαθμολογίες.

Όπως αναφέρει ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας», τα γραπτά είναι φέτος μοιρασμένα σε δύο κατηγορίες. Σε γραπτά με βαθμολογία άριστα και σε γραπτά με βαθμολογία κάτω από τη βάση. Απουσιάζουν δηλαδή τα γραπτά της μεσαίας βαθμολογικής κλίμακας όπου συνήθως συνωστίζονται οι περισσότεροι υποψήφιοι.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι τα θέματα δεν είχαν κλιμάκωση δυσκολίας. Έτσι, όσοι υποψήφιοι απάντησαν στα δυο θέματα που ήταν και ευκολότερα έπιασαν τη βάση και όσοι ήταν πολύ καλά προετοιμασμένοι και απάντησαν και στα τέσσερα θέματα, έγραψαν πάνω από 18.

Πολύ υψηλά ποσοστά γραπτών κάτω από τη βάση θα εμφανιστούν φέτος και στα Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής που είναι μάθημα γενικής παιδείας, ενώ λιγότεροι θα είναι φέτος και οι υποψήφιοι που έγραψαν στην κλίμακα 18-20.

Οι κακές επιδόσεις στα Μαθηματικά γενικής παιδείας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα έχουμε πτώση των βάσεων στις οικονομικές σχολές του πέμπτου επιστημονικού πεδίου, καθώς το μάθημα αυτό μαζί με την Οικονομία καθορίζουν τις βάσεις στα τμήματα αυτά.

Ανάλογη κακή εικόνα εμφανίζουν και τα γραπτά των υποψηφίων στο μάθημα της Βιολογίας γενικής παιδείας που επηρεάζει, ως έναν βαθμό, τη διαμόρφωση των βάσεων στις σχολές της θεωρητικής κατεύθυνσης.

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2011

2011-05-13T22:28:00.012+03:00

ΠΕΜΠΤΗ 12/5/2011:
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 14/5/2011:
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ
ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 16/5/2011:
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 18/5/2011:
ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΘΕΤΙΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ
ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/5/2011:
ΦΥΣΙΚΗ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 23/5/2011:
ΧΗΜΕΙΑ ΘΕΤΙΚΗΣ
ΛΑΤΙΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011:
ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

Ετοιμάζουν δύσκολα θέματα στις πανελλαδικές

2011-05-11T02:24:00.004+03:00

Iδιαίτερης δυσκολίας, ευκρινή, χωρίς ασάφειες και λάθη και εντός της διδαχθείσας ύλης θα είναι τα θέματα των πανελλαδικών εξετάσεων, μετά από σχετική «γραμμή» που έδωσε στους εξεταστές το υπουργείο Παιδείας!

Όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα «Έθνος», η Κεντρική Επιτροπή (ΚΕΕ) των πανελλαδικών εξετάσεων θα κάνει στροφή 180 μοιρών λόγω του ενδοσχολικού απολυτηρίου. Έτσι, θα αυξηθεί σημαντικά η δυσκολία των θεμάτων, καθώς μέχρι σήμερα τα δύο πρώτα θέματα ήταν πάντα υπέρ των… αδυνάτων, ώστε να παίρνουν όλοι το απολυτήριο.

Στόχος των φετινών θεμάτων θα είναι να μην κατρακυλήσουν οι βάσεις και να αποφευχθεί ηυπερσυγκέντρωση βαθμολογιών στις υψηλές κλίμακες από 18 μέχρι και 20.

Εκτός από τις οδηγίες για δύσκολα θέματα, «παγίδες» κρύβουν το ότι δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη ο αριθμός των εισακτέων, που αναμένεται να βρεθεί κοντά στις 82.000 και το ότι δεν έχει δοθεί το μηχανογραφικό δελτίο των υποψηφίων.

Κατά την εφημερίδα, η καθυστέρηση στα μηχανογραφικά οφείλεται στο ότι θα «κοπούν» αρκετά χαμηλόβαθμα ΤΕΙ, ενώ οι υποψήφιοι θα καταθέσουν τα δελτία τους μόνο ηλεκτρονικά και σε περιορισμένο χρονικό διάστημα, πιθανότατα μεταξύ 20 και 30 Ιουνίου.

Αυξημένης δυσκολίας θέματα αναμένονται στα εξής μαθήματα

1ο Επιστημονικό πεδίο: Αρχαία Ελληνικά και Ιστορία

2ο Επιστημονικό πεδίο: Μαθηματικά και Φυσική

3ο Επιστημονικό πεδίο: Βιολογία και Χημεία

4ο Επιστημονικό πεδίο: Μαθηματικά και Φυσική

5ο Επιστημονικό πεδίο: Αρχές Οικονομικής Θεωρίας και Στοιχεία Στατιστικής

Από την νέα χρονιά καταργείται το 10%, δηλαδή οι υποψήφιοι που διεκδικούν θέσεις με βάση την βαθμολογία παλαιότερων ετών, ενώ ο τρόπος βαθμολόγησης των γραπτών αλλάζει। Πλέον, θα γίνεται με βάση το σύνολο των μορίων που προκύπτουν από το άθροισμα των γινομένων του Γενικού Βαθμού Πρόσβασης της βεβαίωσης, των βαθμών πρόσβασης των δύο μαθημάτων αυξημένης βαρύτητας με τους αντίστοιχους συντελεστές βαρύτητας και κατά φθίνουσα σειρά μέχρι να καλυφθεί ο αριθμός των θέσεων σε κάθε σχολή।

kamikazi.gr

Μυστήριο 15: σκοτεινή ροή

2011-05-09T13:01:00.002+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Δε μπορούμε να δούμε τι βρίσκεται πέρα από τον ορατό ορίζοντα του σύμπαντός μας, απλά επειδή το φως που εκπέμπεται πίσω από τον ορίζοντα δεν είχε ποτέ το χρόνο για να μας φτάσει. Παρά αυτή τη δυσκολία, πάντα υποθέταμε πως το διάστημα είναι γεμάτο με το ίδιο υλικό οπουδήποτε κι αν πάει κανείς στο σύμπαν.

Έτσι, τα πρόσφατα ευρήματα από τον Sasha Kashlinsky του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt στο Maryland, δεν βγάζουν κανένα νόημα. Με τους συνεργάτες του βρήκε μια ομάδα από συμπλέγματα γαλαξιών να κινούνται με μια ασυνήθιστη ταχύτητα στην κατεύθυνση μιας μικρής περιοχής του ουρανού μεταξύ των αστερισμών του Κενταύρου και Vela. Ο Kashlinsky αποκάλεσε το φαινόμενο αυτό 'σκοτεινή ροή', ως φόρο τιμής στη σκοτεινή ενέργεια και στη σκοτεινή ύλη.

Δεν υπάρχει εμφανής λόγος γιατί τα συμπλέγματα θα έπρεπε να κινούνται με τόσο μεγάλες ταχύτητες, εκτός εάν εφαρμόζεται σ' αυτά μια ασυνήθιστα μεγάλη έλξη από κάτι που βρίσκεται πέρα από τον ορατό ορίζοντα. Αλλά τι είναι αυτό; Η πιο προφανής απάντηση είναι πως υπάρχει κάτι μεγάλο εκεί έξω, πολύ μεγαλύτερο από οτιδήποτε ξέρουμε στο γνωστό μας σύμπαν. Ένας τέτοιος γίγαντας θα επέβαλλε μια μορφή κλίσης στο σύμπαν, κάνοντας την ύλη να κινηθεί σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, όπως υποδηλώνουν οι παρατηρήσεις της σκοτεινής ροής.

Εάν υπάρχουν τέτοιες κοσμικές μεγα-δομές, πιθανότατα αντικαθιστούν ένα μυστήριο με ένα άλλο. Μία από τις θεμέλιους λίθους της κοσμολογίας είναι η Κοπερνίκεια Αρχή, που λέει πως δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο σχετικά με την περιοχή του σύμπαντος στην οποία βρισκόμαστε. Έτσι, εάν υπάρχουν μεγα-δομές πέρα από τον ορίζοντά μας, θα έπρεπε να βρίσκονται και στη δική μας περιοχή. Αλλά δεν έχουμε δει καμία.

Υπάρχουν επίσης υποδείξεις πως η έλξη μπορεί να προέρχεται από ένα άλλο σύμπαν. Αυτό θα ήταν καλό νέο για όσους υποστηρίζουν τη θεωρία του αιώνιου πληθωρισμού, που υποθέτει πως το σύμπαν στην πραγματικότητα αποτελείται από πολλά μίνι σύμπαντα, σα φουσκάλες, που αποκολλήθηκαν το ένα από το άλλο. Ο Kashlinsky προετοιμάζει άρθρα με περαιτέρω αποτελέσματα. Υποστηρίζει πως οι παρατηρήσεις μας οδηγούν σε μεγα-δομές πέρα από τον ορίζοντα.

Μυστήριο 14: ο άξονας τoυ κακού

2011-05-02T14:21:00.005+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Τι θα κάνατε εάν βρίσκατε ένα μυστηριώδες και αντιφατικό μοτίβο στα απομεινάρια της ακτινοβολίας της Μεγάλης Έκρηξης; Το 2005, η Kate Land και ο Joao Magueijo στο Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου αντιμετώπισαν ακριβώς αυτό το αίνιγμα। Αυτό που έκαναν στη συνέχεια ήταν να αποκαλέσουν το εύρημά τους αυτό ως τον 'άξονα του κακού'.

Τι είχαν δει ακριβώς; Αντί να βρουν θερμά και ψυχρά σημεία που να είναι τυχαία διεσπαρμένα στον ουρανό όπως θα περίμεναν, η ανάλυση έδειξε πως τα σημεία στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου (cosmic microwave background CMB) φαινόντουσαν να είναι διαταγμένα σε μια συγκεκριμένη διεύθυνση στον χώρο.

Η διάταξη αυτή είναι 'δαιμονική' γιατί υπονομεύει αυτό που νομίζαμε ότι γνωρίζουμε αναφορικά με τις αρχικές στιγμές του σύμπαντος. Η σύγχρονη κοσμολογία είναι δομημένη στην υπόθεση ότι το σύμπαν είναι στην ουσία του ομοιόμορφο σε οποιαδήποτε διεύθυνση κι αν κοιτάξουμε. Εάν η κοσμική ακτινοβολία έχει μια προτιμούμενη διεύθυνση, ίσως θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η υπόθεση αυτή, μαζί με τις καλύτερες θεωρίες μας σχετικά με την κοσμική ιστορία.

Η καταστροφή μπορεί να αποφευχθεί εάν μπορούμε να δείξουμε πως ο άξονας προέρχεται από κάποια παραξενιά στον τρόπο με τον οποίο παρατηρούν την ακτινοβολία τα τηλεσκόπιά μας και οι δορυφόροι μας. Ένα κοντινό μεγάλο υπερ-συσσωμάτωμα γαλαξιών θα μπορούσε επίσης να σώσει την κατάσταση: η βαρυτική του έλξη θα μπορούσε να είναι αρκετή για να διαστρέψει την ακτινοβολία στην ανώμαλη μορφή που έχει παρατηρηθεί.

Κανείς δεν ξέρει στα σίγουρα. Έχουμε να κάνουμε με τα όρια των δυνατοτήτων μας, λέει ο Michael Longo του Πανεπιστημίου του Michigan στο Ann Arbor. Όλες οι παρατηρήσεις πέρα από τον γαλαξία μας σκιάζονται από τον δίσκο του Γαλαξία, τονίζει, έτσι χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί για το πώς τις ερμηνεύουμε.

Το Ευρωπαϊκό Τμήμα Διαστήματος εκτόξευσε πρόσφατα το διαστημικό τηλεσκόπιο Planck, κάτι που μπορεί να διευθετήσει το ζήτημα όταν θα φτιάξει τους πιο ευαίσθητους χάρτες που έχουν ποτέ φτιαχτεί για την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου. Μέχρι τότε, ο άξονας του κακού θα συνεχίζει να μας τρομοκρατεί.

Βρες το δολοφόνο!

2011-04-26T04:46:00.005+03:00

Το σώμα του 12χρονου Ricky McCormick βρεθηκε θαμμένο στο Missouri το 1999. Στην τσέπη του, η αστυνομία βρήκε 2 αινιγματικά σημειώματα γραμμένα σε έναν κώδικα. Όμως, παρά τις προσπάθειες των αρχών όλα αυτά τα χρόνια για να αποκρυπτογραφήσουν αυτόν τον κώδικα καμία δεν ευόδωσε.

Οι detectives πιστεύουν πως ίσως κάποιο μεγάλο μυαλό που κυκλοφορεί ανάμεσα μας μπορεί να φτάσει στην λύση του μυστηρίου, για αυτό και το έδωσαν στη δημοσιότητα. Μήπως είστε εσείς;

Μυστήριο 13: ψυχρή σύντηξη

2011-04-26T04:24:00.002+03:00

Μετά από περίπου 20 χρόνια, επιστρέφει. Στην πραγματικότητα, η ψυχρή σύντηξη ποτέ δε μας είχε αφήσει. Σε μια περίοδο μεγαλύτερη των 10 χρόνων, από το 1989, στα εργαστήρια του Ναυτικού στις Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν περισσότερα από 200 πειράματα για να διερευνηθεί εάν οι πυρηνικές αντιδράσεις που παράγουν περισσότερη ενέργεια από εκείνη που καταναλώνουν, κάτι που υποτίθεται πως είναι πιθανό μόνο μέσα στα αστέρια, μπορούν να συμβούν σε θερμοκρασίες δωματίου. Ένας μεγάλος αριθμός από ερευνητές έχουν από τότε θεωρήσει τους εαυτούς τους ως οπαδούς αυτής της άποψης.

Με ελεγχόμενη ψυχρή σύντηξη πολλά από τα ενεργειακά προβλήματα του κόσμου θα μπορούσαν να εξαλειφθούν. Δεν είναι λοιπόν καθόλου άξιο απορίας το ότι το Τμήμα Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών εκδήλωσε ενδιαφέρον, ώστε μετά από μια μακρόχρονη ανασκόπηση των στοιχείων κατέληξε στη δήλωση ότι είναι ανοιχτό στην αποστολή προτάσεων για νέα πειράματα ψυχρής σύντηξης.

Και αυτό ήταν μια σημαντική αλλαγή πορείας. Η πρώτη αναφορά του Τμήματος Ενέργειας για το αντικείμενο αυτό δημοσιεύτηκε πριν από περίπου 20 χρόνια και είχε καταλήξει στο ότι τα αρχικά αποτελέσματα της ψυχρής σύντηξης που είχαν παραχθεί από τον Martin Fleischmann και τον Stanley Pons του Πανεπιστημίου της Utah και που αποκαλύφθηκαν σε μια συνέντευξη τύπου το 1989, ήταν αδύνατο να αναπαραχθούν, κάτι που υποδήλωνε πως ήταν εσφαλμένα.

Ο βασικός ισχυρισμός της ψυχρής σύντηξης είναι ότι η εμβύθιση ηλεκτροδίων παλλαδίου σε βαρύ ύδωρ (στο οποίο το οξυγόνο συνδυάζεται με το ισότοπο του υδρογόνου, το δευτέριο) μπορεί να απελευθερώσει μια μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Εφαρμόζοντας μια διαφορά δυναμικού διαμέσου των ηλεκτροδίων υποτίθεται ότι μπορούν οι πυρήνες του δευτέριου να μετακινηθούν στο μοριακό πλέγμα του παλλαδίου, επιτρέποντάς τους να υπερνικήσουν τη φυσική τους άπωση και να συγχωνευθούν, απελευθερώνοντας απότομα μια μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Το πρόβλημα είναι πως η σύντηξη σε θερμοκρασία δωματίου θεωρείται από κάθε αποδεκτή επιστημονική θεωρία πως είναι αδύνατη.

Αλλά αυτό δεν έχει σημασία, σύμφωνα με τον David Nagel, έναν μηχανικό του Πανεπιστημίου George Washington στην Washington DC. Χρειάστηκαν 40 χρόνια για να εξηγήσουμε τι γίνεται με τους υπεραγωγούς, όπως τονίζει, έτσι δεν υπάρχει λόγος να απορρίψουμε την ψυχρή σύντηξη. Η πειραματική απόδειξη είναι αλεξίσφαιρη, προσθέτει. Δεν μπορείς να την εξαλείψεις.

Μυστήριο 12: Σταθερές, που δεν είναι και τόσο σταθερές!

2011-04-19T12:57:00.003+03:00

Το 1997 ο αστρονόμος John Webb και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Sydney ανέλυσαν το φως που έφτανε στη Γη από απομακρυσμένα Κβάζαρ. Σε κάθε ταξίδι 12 δισεκατομμυρίων χρόνων το φως είχε περάσει μέσα από διαστρικά νέφη μετάλλων όπως ο σίδηρος, το νικέλιο και το χρώμιο και οι ερευνητές βρήκαν πως αυτά τα άτομα είχαν απορροφήσει μερικά από τα φωτόνια του φωτός των Κβάζαρ, αλλά όχι εκείνα που περίμεναν.

Εάν είναι παρατηρήσεις είναι σωστές, η μόνη αμυδρά λογική εξήγηση είναι πως μια σταθερά της φυσικής που ονομάζεται σταθερά της λεπτής συμπαντικής υφής ή σταθερά alpha (η σταθερά alpha είναι κάτι που χτίζεται στον ίδιο το σκελετό του σύμπαντος, είναι ένας αδιάστατος αριθμός, η αναλογία μεταξύ τεσσάρων φυσικών σταθερών: της ταχύτητας του φωτός, της κβαντικής ενεργειακής σταθεράς, του φορτίου του ηλεκτρονίου και του π) είχε μια διαφορετική τιμή τη στιγμή που το φως πέρασε μέσα από τα νέφη.

Αλλά αυτό είναι αιρετικό. Η alpha είναι μια εξαιρετικά σημαντική σταθερά που καθορίζει πως αλληλεπιδρά το φως με την ύλη και δε θα έπρεπε να είναι σε θέση να μεταβάλλεται. Η τιμή της εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από το φορτίο του ηλεκτρονίου, την ταχύτητα του φωτός και τη σταθερά του Planck. Θα μπορούσε κάτι από τα παραπάνω να έχει μεταβληθεί;

Κανείς από τους επιστήμονες της Φυσικής δεν ήθελε να πιστέψει στις μετρήσεις. Ο Webb και η ομάδα του προσπάθησαν επί χρόνια να βρουν που υπήρχε το σφάλμα στα αποτελέσματά τους. Αλλά μέχρι στιγμής έχουν αποτύχει να το βρουν. Και δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα του Webb αυτά που υποδηλώνουν πως κάτι λείπει από την κατανόησή μας για τη σταθερά alpha. Μια πρόσφατη ανάλυση από τον μοναδικό γνωστό φυσικό πυρηνικό αντιδραστήρα, ο οποίος ήταν ενεργός πριν περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια, στο μέρος που σήμερα είναι γνωστό ως Oklo στην Gabon, επίσης υποδηλώνει ότι έχει αλλάξει κάτι που αφορά στην αλληλεπίδραση του φωτός με τη μάζα.

Η αναλογία ορισμένων ραδιενεργών ισοτόπων που παράγονται μέσα σε έναν τέτοιο αντιδραστήρα εξαρτάται από την alpha, και η μελέτη των προϊόντων της σχάσης που έχουν απομείνει στο έδαφος του Oklo παρέχει έναν τρόπο για να υπολογίσουμε την τιμή της σταθεράς τη στιγμή που είχαν σχηματιστεί. Με τη χρήση αυτής της μεθόδου, ο Steve Lamoreaux και οι συνεργάτες του στο Εθνικό Εργαστήριο του Los Alamos στο Νέο Μεξικό προτείνουν ότι η alpha ίσως έχει μειωθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο από 4 τοις εκατό από τη στιγμή που είχε ξεκινήσει ο αντιδραστήρας στο Oklo.

Υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι δεν έχει υπάρξει κάποια αλλαγή στην alpha. Ο Patrick Petitjean, αστρονόμος στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής στο Παρίσι, ήταν επικεφαλής σε μια ομάδα που ανέλυσε φως από Κβάζαρ το οποίο είχε φτάσει στο πολύ μεγάλο τηλεσκόπιο της Χιλής (VLT) και δεν βρήκε κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει την αλλαγή της alpha. Αλλά ο Webb, που δε μελετά τις μετρήσεις του VLT, λέει ότι απαιτείται πιο περίπλοκη ανάλυση από εκείνη που έγινε από την ομάδα του Petitjean. Η ομάδα του εργάζεται πάνω σ' αυτό αυτή τη στιγμή, και ίσως αυτό είναι μια ευκαιρία για να λυθεί η παρατηρούμενη ανωμαλία.

Είναι δύσκολο να πούμε πόσο χρόνο θα χρειαστεί, λέει το μέλος της ομάδας του Webb, o Michael Murphy του Πανεπιστημίου του Cambridge. Όσο περισσότερο ερευνούμε αυτά τα νέα στοιχεία, όλο και περισσότερες δυσκολίες συναντούμε. Αλλά όποια κι αν είναι η απάντηση, η έρευνα θα έχει την αξία της. Μια ανάλυση του τρόπου που το φως περνάει μέσα από απομακρυσμένα μοριακά νέφη θα μπορούσε να αποκαλύψει πολλά σχετικά με το πώς είχαν παραχθεί τα στοιχεία στις απαρχές της ιστορίας του σύμπαντος.

Τα 8 είδη της ανθρώπινης νοημοσύνης

2011-04-13T03:38:00.005+03:00

Μέχρι πριν από κάποια χρόνια επικρατούσε η αντίληψη, πως ο έξυπνος, ευφυής και προικισμένος άνθρωπος είναι αυτός που έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Τα τελευταία χρόνια, όμως, η θεωρία αυτή άλλαξε, αφού τώρα πια όταν αναφέρουμε πως ένας άνθρωπος έχει αναπτυγμένη ευφυΐα, πρέπει να γνωρίζουμε για ποια από τις οχτώ ευφυΐες του μιλάμε:

Λεκτική νοημοσύνη
Η γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη, της οποίας πηγή είναι ο αριστερός κροταφικός λοβός, αφορά όλες τις λεκτικές ικανότητες του ανθρώπου. Περιλαμβάνει τους τρόπους με τους οποίους παράγουμε τη γλώσσα, αλλά και την κατανόηση και τη δημιουργία λεπτών αποχρώσεων στην έκφραση του λόγου, όπως είναι η αλλαγή της σημασίας των λέξεων, η αντίληψη των κανόνων, του μέτρου και των ρυθμών της ανάλογα με το κυμάτισμα της φωνής, η ικανότητα πλοκής των λέξεων, αλλά και η ικανότητα εκμάθησης και ομιλίας διαφορετικών γλωσσών.
Εμπεριέχει επίσης την ικανότητα εξήγησης γεγονότων, πράξεων ή απλών λέξεων και ορισμών με λόγια, την ικανότητα διδασκαλίας, μάθησης, ανάλυσης, μνήμης, αλλά και την ικανότητα για χιούμορ και λογοπαίγνια. Τα παιδιά που έχουν αναπτυγμένη τη λεκτική νοημοσύνη μπορούν να μάθουν καλύτερα με τη βοήθεια του προφορικού και του γραπτού λόγου. Οι ενήλικες που έχουν αναπτυγμένη την ευφυΐα αυτή μπορεί να είναι ποιητές, λογοτέχνες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί.

Αριθμητική/λογική νοημοσύνη
Η μαθηματική νοημοσύνη, της οποίας πηγή είναι το δεξί ημισφαίριο, είναι η ικανότητα της επαγωγικής, της αναγωγικής και της επιστημονικής λογικής. Περιλαμβάνει την ικανότητα του ατόμου να ερευνά κατηγορίες και σχέσεις, να μπορεί να χειρίζεται τα μαθηματικά σύμβολα και τις αριθμητικές σχέσεις, να εκτελεί σύνθετους υπολογισμούς και να συγκρατεί σειρά από λεπτομέρειες στη μνήμη του.
Επιστήμονες, μαθηματικοί, φιλόσοφοι, προγραμματιστές, στατιστικολόγοι, λογιστές και ντετέκτιβ βασίζονται σε αυτή τη νοημοσύνη. Τα παιδιά με αναπτυγμένη μαθηματική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από αριθμούς και λογική σκέψη να υπολογίζουν και να οργανώνουν τις διάφορες πληροφορίες που έχουν ως δεδομένα, ενώ στοχεύουν στη λύση των προβλημάτων και στην αναζήτηση της σχέση αιτίας αποτελέσματος σε οποιοδήποτε πρόβλημα, μαθηματικό ή μη.

Συναισθηματική νοημοσύνη
Η διαπροσωπική νοημοσύνη βασίζεται στην ικανότητα του ανθρώπου να καταλαβαίνει τους άλλους. Πιο συγκεκριμένα, να μπορεί να επισημάνει τους σκοπούς, τα κίνητρα και τα ενδιαφέροντά τους, να κατανοήσει τη συμπεριφορά τους και να δουλέψει μαζί τους αποτελεσματικά. Περιλαμβάνει την αποτελεσματική λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, την ικανότητα παρατήρησης και ανάλυσης των ατομικών διαφορών και την ικανότητα συνεργατικής σχέσης και δουλειάς.
Η κύρια πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στον μετωπιαίο λοβό και στον νέο φλοιό. Δάσκαλοι, γονείς, πολιτικοί, ψυχολόγοι, πωλητές, διευθυντές, θεραπευτές, αλλά και θρησκευτικοί ηγέτες βασίζονται στη διαπροσωπική νοημοσύνη. Τα παιδιά αναπτύσσουν σταδιακά τη διαπροσωπική τους νοημοσύνη αποκτώντας με το πέρασμα του χρόνου εμπειρίες μέσα από τη ζωή τους στην οικογένεια, στις παρέες, στο σχολείο και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Με τη σταδιακή συμμετοχή τους σε ομάδες εργασίας οι οποίες δουλεύουν για έναν κοινό σκοπό, με τη συνεργασία και την αλληλεπίδραση με άλλα παιδιά, γνωρίζοντας τη διαφορετικότητά τους και μαθαίνοντας να αντιδρούν στις διαθέσεις τους και εξελίσσοντας τον εαυτό τους μέσα από τα λάθη και τις εμπειρίες τους τα παιδιά αναπτύσσουν τη διαπροσωπική τους νοημοσύνη. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι σχέσεις με τους ενηλίκους. Όταν, π.χ., τα παιδιά πείθουν διακριτικά το δάσκαλό τους για παράταση χρόνου ώστε να τελειώσουν την εργασία τους ή όταν διαπραγματεύονται με τους γονείς τους για το πόση ώρα θα παίξουν με το αγαπημένο τους παιχνίδι και πότε θα διαβάσουν.

Ενδοπροσωπική νοημοσύνη
Η ενδοπροσωπική νοημοσύνη, δίνει την ικανότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει τα βαθύτερα αισθήματα, επιθυμίες και ιδέες του ίδιου του του εαυτού. Αποτελεί την ικανότητα της προσωπικής γνώσης που στρέφεται προς τον εαυτό μας. Περιλαμβάνει τις δεξιότητες της αυτοσυγκέντρωσης, της επιμέλειας, της προσοχής, της υψηλής μεθοδικότητας στη σκέψη και στη λογική, της κατανόησης των πολλών και διαφορετικών αισθημάτων μας, τα οποία και σχετίζονται με την εκάστοτε συμπεριφορά μας.
Η κύρια πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στον μετωπικό λοβό και στον νέο φλοιό. Υπάρχει όμως κάτι που κάνει την ευφυΐα αυτή ξεχωριστή σε σχέση με τις υπόλοιπες. Αυτό βρίσκεται στη δυνατότητά της να ενοποιεί όλες τις άλλες μορφές νοημοσύνης, αφού με το να επιτυγχάνει τη βαθύτερη γνώση του εαυτού μας, επιτυγχάνει και τη γνώση της σημασίας της ζωής, προωθεί την κατανόηση του εαυτού ως μέρους της ευρύτερης πραγματικότητας, την προσαρμογή του και την καλή αντιμετώπιση καταστάσεων με τη βοήθεια στρατηγικών, ενώ του δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσει ικανότητες διαίσθησης, ενόρασης και ενότητας.
Όσοι έχουν αναπτυγμένη την ευφυΐα αυτή αξιοποιούν και εμπλέκουν αποτελεσματικά όλα τα άλλα είδη νοημοσύνης, γνωρίζουν τις αδυναμίες τους και είναι προσεκτικοί στις αποφάσεις και στις επιλογές τους. Αυτοί είναι οι ψυχοθεραπευτές, οι φιλόσοφοι και οι αυτοδημιούργητοι άνθρωποι. Τα παιδιά με αναπτυγμένη ενδοπροσωπική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα με μετα-διανοητικές διεργασίες, δηλαδή παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και εξελίσσοντάς τον, βελτιώνοντας τον εαυτό τους και τις θετικές και αρνητικές πλευρές τους, αλλά βελτιώνοντας και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και κατανόησης και χειρισμού των συναισθημάτων τους.

Σωματική/κιναισθητική νοημοσύνη
Η σωματική νοημοσύνη βασίζεται στην ικανότητα του ανθρώπου να μπορεί να χρησιμοποιεί ανεξάρτητα αλλά και συνδυαστικά τις κινητικές του δεξιότητες. Δίνει στο ανθρώπινο σώμα τη δυνατότητα να λειτουργήσει αρμονικά και συνεργατικά με τον εγκέφαλο και με τη βοήθειά του να λύνει προβλήματα, να εκφράζει ιδέες, γνώσεις και συναισθήματα. Η πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στην αλληλεπίδραση του εγκεφαλικού φλοιού με το νωτιαίο μυελό.
Η αλληλεπίδραση αυτή μας δίνει τη δυνατότητα να συνδυάσουμε την αντίληψη με την κίνηση, κάτι που προκαλεί την εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων των μυών, αλλά και τον κατάλληλο συνδυασμό τους όταν χρειάζεται. Αθλητές, χειρουργοί, χορευτές, χορογράφοι, γραφίστες, ηθοποιοί, τεχνίτες χρησιμοποιούν τη σωματική νοημοσύνη. Τα παιδιά που έχουν αναπτυγμένη τη νοημοσύνη αυτή απολαμβάνουν τα παιχνίδια και τις κινητικές δραστηριότητες, ενώ έχουν ιδιαίτερο ταλέντο στις μιμητικές δεξιότητες.
Είναι πιο εύκολο γι’ αυτά να μαθαίνουν μέσω της κίνησης, είτε αυτή είναι αδρή, όπως ο χορός, εκφράζοντας ιδέες και συναισθήματα, είτε λεπτή, μέσω του χειρισμού διάφορων αντικειμένων ή υλικών και κατασκευάζοντας με τη βοήθειά τους γλυπτά, πίνακες ή άλλες δημιουργίες.

Μουσική/ρυθμική νοημοσύνη
Η μουσική νοημοσύνη στηρίζεται στην απόλαυση και στην κατανόηση της μουσικής. Πηγή τη ευφυΐας αυτής είναι το δεξί ημισφαίριο, στο οποίο γίνεται η επεξεργασία όλων των ακουσμάτων. Εμπεριέχει την ικανότητα του ανθρώπου να νιώθει το ρυθμό, τη χροιά του ήχου, τη μελωδία, το συνδυασμό των οργάνων και των μουσικών μέτρων, την αντίληψη της διαφορετικότητας των ειδών της μουσικής, αλλά και τη συνάφειά τους. Εμπεριέχει επίσης την ικανότητα για συναισθηματική έκφραση του ατόμου μέσω της μουσικής, είτε ως σύνθεση είτε ως εκτέλεση.
Η εκτέλεση περιλαμβάνει το παίξιμο ενός οργάνου, το τραγούδι, το χορό. Συνθέτες, οργανοπαίχτες, μουσικοί, τραγουδιστές χρησιμοποιούν αυτή τη νοημοσύνη. Τα παιδιά με καλή μουσική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από ήχους, τραγούδια και ρυθμούς, ενώ μπορούν να εκφράσουν ιδέες, γνώσεις και συναισθήματα με τη βοήθεια της μουσικής. Πολλές φορές μάλιστα εκφράζονται με τα δικά τους μουσικά κομμάτια από τη βρεφική τους κιόλας ηλικία, τα οποία αποτελούνται από σύνθετους ή απλούς ρυθμούς με τη βοήθεια οποιουδήποτε αντικειμένου. Ακόμα και με μια κατσαρόλα!

Χωρική νοημοσύνη
Η χωρική νοημοσύνη δίνει την ικανότητα στον άνθρωπο να αναπαραστήσει το χώρο που βλέπει στο μυαλό του. Τον βοηθά να παρατηρεί και να χειρίζεται με επιδεξιότητα μια μορφή ή ένα αντικείμενο, να παρατηρεί και να δημιουργεί συνθέσεις με έναν ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο, φτιάχνοντας ένα ακριβές αντίγραφο αυτού που παρατηρεί.
Η πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στον δεξιό πλευρικό λοβό. Περιλαμβάνει την ικανότητα της δραστικής φαντασίας, του καλού προσανατολισμού στο χώρο, του χειρισμού των εικόνων, την αναγνώριση σχέσεων αντικειμένων και διαστημάτων και την καλή θεώρηση των πραγμάτων από διαφορετική οπτική γωνία. Αυτή η νοημοσύνη είναι απαραίτητη στους αρχιτέκτονες, στους γλύπτες, στους διακοσμητές, στους καλλιτέχνες, στους μηχανικούς, στους εφευρέτες, στους πιλότους, στους καπετάνιους και στους οδηγούς.
Τα παιδιά με καλή χωρική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα χρησιμοποιώντας τα οπτικά μέσα που τους δίνονται και τείνουν να οργανώνουν τη σκέψη τους στο χώρο και να συγκροτούν τις ιδέες τους πριν τις γράψουν. Ενδιαφέρονται να μελετούν γραφήματα και χάρτες και τους αρέσει να σκέφτονται με εικόνες, καθώς επίσης και να τις δημιουργούν.

Νατουραλιστική νοημοσύνη
Η νατουραλιστική νοημοσύνη εμπεριέχει την ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει τη χλωρίδα και την πανίδα, να ξεχωρίζει τα διάφορα ζωντανά όντα, φυτά και ζώα, να διακρίνει αντικείμενα και διαδικασίες από τον φυσικό κόσμο και να τα χρησιμοποιεί εποικοδομητικά. Τα άτομα αυτά αγαπούν όχι μόνο να αναγνωρίζουν, αλλά και να κατηγοριοποιούν το φυτικό και ζωικό βασίλειο.
Τέτοια ευφυΐα έχουν οι βιολόγοι, οι βοτανολόγοι, οι γεωργοί, οι κυνηγοί, οι γεωλόγοι, οι σεφ. Τα παιδιά με αναπτυγμένη νατουραλιστική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από την αλληλεπίδραση με τη φύση και το περιβάλλον, όπως με εκδρομές στη φύση, με εργασίες που σχετίζονται με την παρακολούθηση των φυσικών φαινομένων, όπως είναι η καλλιέργεια οσπρίων και τα πειράματα στη φύση ή στην τάξη και με τη φροντίδα φυτών και ζώων.

Μυστήριο 11: το διαστημικό σήμα wow

2011-04-09T11:44:00.003+03:00

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν 26 από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια της επιστήμης.

Είχε διάρκεια 37 δευτερόλεπτα και ήρθε από το εξώτερο διάστημα। Στις 15 Αυγούστου του 1977 έκανε τον αστρονόμο Jerry Ehman, που τότε ήταν στο πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Ohio στο Columbus, να φωνάξει 'wow!' όταν είδε την εκτύπωση του σήματος που ανίχνευσε το Ραδιοτηλεσκόπιο που ήταν γνωστό με το όνομα 'Μεγάλο Αυτί' (Big Ear)। Όπως συνήθιζε να κάνει χιλιάδες φορές, ο Jerry Ehman έριξε μια ματιά στις εκτυπώσεις του 'Big Ear' χωρίς να περιμένει να βρει κάτι το ασυνήθιστο. Αλλά αυτό που είδε στις 15 Αυγούστου του 1977 θα αποτελούσε ένα ιστορικό συμβάν της ραδιοαστρονομίας και τα επιστημονικά βιβλία της αστρονομίας θα το συζητούσαν μέχρι και σήμερα. Είχε δει ένα σήμα τόσο δυνατό που σύμφωνα με τον ίδιο αποτελεί το πιο σημαντικό πράγμα που είχε δει ποτέ.

Μετά από τριάντα χρόνια κανείς δε γνωρίζει τι προκάλεσε το σήμα. Ακόμα περιμένω μια εξήγηση που να βγάζει νόημα, λέει ο Ehman.Θα μπορούσε να είναι αυτό η πρώτη επαφή του ανθρώπου με μια εξωγήινη νοημοσύνη; Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ohio είχαν προβληματιστεί με το περίεργο σήμα. Γύρισαν για ένα μήνα το τεράστιο τηλεσκόπιο στην πλευρά του ουρανού από όπου είχε προέλθει και συνέχιζαν να το γυρίζουν προς την περιοχή αυτή αρκετά συχνά, αλλά το σήμα δεν καταγράφηκε ποτέ ξανά.

Είχε έρθει από την κατεύθυνση του Τοξότη και ο παλμός του προσδιορίστηκε σε μια στενή μπάντα ραδιοσυχνοτήτων περίπου στα 1420 megahertz. Αυτή η συχνότητα βρίσκεται σε ένα τμήμα του ραδιοφάσματος που όλες οι μεταδόσεις απαγορεύονται μέσω διεθνούς συμφωνίας. Φυσικές πηγές ακτινοβολίας όπως θερμικές εκπομπές από πλανήτες, συνήθως καλύπτουν ένα πολύ πιο ευρύ φάσμα συχνοτήτων. Δεν μπορεί λοιπόν να είχε προκληθεί από κάποιον πλανήτη, τι ήταν όμως;

Το κοντινότερο άστρο σ' αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται σε απόσταση 220 ετών φωτός. Εάν ήρθε από κει, θα πρέπει να ήταν είτε ένα ιδιαίτερα έντονο αστρονομικό γεγονός, ή ένας προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός που μπορούσε να χρησιμοποιήσει έναν ασύλληπτα μεγάλο και ισχυρό πομπό μετάδοσης.

Το γεγονός ότι εκατοντάδες σαρωτικοί έλεγχοι που έγιναν στο ίδιο σημείο του ουρανού δεν βρήκαν τίποτε που να μοιάζει με το σήμα αυτό, δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν εξωγήινοι πολιτισμοί. Εάν σκεφτεί κανείς το γεγονός ότι το ραδιοτηλεσκόπιο Big Ear καλύπτει μόνο ένα εκατομμυριοστό του ουρανού κάθε δεδομένη στιγμή και πως ένας εξωγήινος πομπός πιθανότατα θα έστελνε μια ακτίνα που θα κάλυπτε επίσης ένα τόσο μικρό τμήμα του ουρανού, οι πιθανότητες να εντοπιστεί και πάλι το σήμα είναι τουλάχιστον πολύ μακρινές.

Άλλοι σκέφτονται πως θα πρέπει να υπάρχει μια πιο γήινη εξήγηση. Ο Dan Wertheimer, επικεφαλής επιστήμονας στο πρόγραμμα SETI@home, λέει ότι το σήμα 'wow' ήταν σχεδόν σίγουρα θόρυβος: αλληλεπίδραση ραδιοσυχνοτήτων από εκπομπές που είχαν ως βάση τους τη Γη. Έχουμε δει πολλά σήματα σαν αυτό και αυτό το είδος των σημάτων πάντα καταλήγει να προέρχονται από αλληλεπιδράσεις, δηλώνει. Η διαφωνία όμως συνεχίζεται.